V K 1088/16

Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w SzczecinieSzczecin2017-10-31
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniarejonowy
oszustwoallegroniewykonanie umowycywilnoprawnybrak zamiaruprogram ochrony kupującychzwrot pieniędzy

Sąd uniewinnił oskarżoną od zarzutu oszustwa, uznając, że brak realizacji umowy sprzedaży to niewykonanie zobowiązania cywilnego, a nie przestępstwo.

Sąd Rejonowy uniewinnił A. S. od zarzutu oszustwa z art. 286 §1 kk, polegającego na sprzedaży torebki na portalu Allegro i nieprzekazaniu towaru. Sąd uznał, że oskarżona nie miała zamiaru oszukać pokrzywdzonej, a jedynie doszło do niewykonania zobowiązania cywilnego z powodu problemów z dostawcą. Pokrzywdzona otrzymała zwrot pieniędzy w ramach Programu Ochrony Kupujących, a oskarżona zwróciła środki Grupie (...). Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

Sąd Rejonowy w Szczecinie, w składzie Przewodniczący P. P., rozpoznał sprawę A. S. oskarżonej o przestępstwo oszustwa z art. 286 §1 kk. Oskarżona miała wystawić na sprzedaż na portalu Allegro torebkę marki P. D. B. T., wprowadzając w błąd K. B. co do zamiaru wywiązania się z transakcji i doprowadzając ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1165 zł. Sąd, po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków i dokumentów, uznał, że oskarżona nie miała zamiaru popełnienia przestępstwa. Wskazano, że oskarżona sprowadzała torebki z zagranicy i w tym konkretnym przypadku wystąpiły problemy z kontrahentem, co skutkowało brakiem dostawy. Pokrzywdzona otrzymała zwrot pieniędzy od Allegro w ramach Programu Ochrony Kupujących, a oskarżona zwróciła środki Grupie (...). Sąd podkreślił, że przestępstwo oszustwa wymaga umyślności i zamiaru bezpośredniego, a w tej sytuacji doszło jedynie do niewykonania zobowiązania cywilnego. W związku z tym, A. S. została uniewinniona od popełnienia zarzucanego jej czynu, a koszty procesu, na mocy art. 632 pkt 2 kpk, poniósł Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, brak realizacji umowy sprzedaży w opisanych okolicznościach stanowi niewykonanie zobowiązania cywilnego, a nie przestępstwo oszustwa, jeśli oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim wprowadzenia w błąd.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowym elementem przestępstwa oszustwa jest zamiar bezpośredni popełnienia czynu w chwili zawierania umowy. W tej sprawie, mimo braku dostawy towaru, pokrzywdzona otrzymała zwrot pieniędzy, a oskarżona uregulowała należność wobec swojego kontrahenta. Sąd stwierdził, że doszło do niewykonania zobowiązania cywilnego, a nie do oszustwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

A. S.

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznaoskarżona
K. B.osoba_fizycznapokrzywdzona
S. A.osoba_fizycznaświadek
K. K.osoba_fizycznaświadek
Prokuratura Rejonowa Szczecin- N.organ_państwowyprokurator

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Przestępstwo oszustwa polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym poprzez wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jest to przestępstwo materialne, wymagające powstania skutku w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem, i może być popełnione tylko umyślnie w postaci zamiaru bezpośredniego.

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

W przypadku uniewinnienia oskarżonego, koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak zamiaru bezpośredniego popełnienia przestępstwa oszustwa w chwili zawierania umowy. Pokrzywdzona otrzymała zwrot pieniędzy w ramach Programu Ochrony Kupujących. Oskarżona uregulowała należność wobec swojego kontrahenta. Sytuacja stanowi niewykonanie zobowiązania cywilnego, a nie przestępstwo.

Godne uwagi sformułowania

Doprowadzenie jest w tym przepisie rozumiane jako wywołanie niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji rozporządzającej w odniesieniu do mienia, które jest przedmiotem rozporządzenia. Oszustwo określone w § 1 jest przestępstwem materialnym co oznacza, że do jego dokonania niezbędne jest powstanie skutku w postaci niekorzystnego rozporządzenie mieniem. Przestępstwo to można popełnić tylko umyślnie w postaci zamiaru bezpośredniego. Powyższe wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie doszło do niewykonania zobowiązania wynikającego z umowy sprzedaży, a nie z przestępstwem określonym w art. 286 §1 k.k., które może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Sprawa ta stanowi więc jedynie delikt prawa cywilnego, a do wyczerpania znamion przestępstwa oszustwa nie doszło.

Skład orzekający

P. P.

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Rozróżnienie między niewykonaniem zobowiązania cywilnego a przestępstwem oszustwa, zwłaszcza w kontekście transakcji internetowych i sytuacji, gdy pokrzywdzony odzyskuje środki."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wymaga analizy zamiaru sprawcy w każdej indywidualnej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na praktyczne rozróżnienie między prawem karnym a cywilnym w kontekście transakcji handlowych online. Pokazuje, jak ważne jest udowodnienie zamiaru popełnienia przestępstwa.

Czy niezrealizowana transakcja na Allegro to zawsze oszustwo? Sąd wyjaśnia różnicę między prawem karnym a cywilnym.

Dane finansowe

WPS: 1165 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V K 1088/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, w V Wydziale Karnym: w składzie: Przewodniczący: P. P. Protokolant: Szymon Pawłowski przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin- N. – S. F. po rozpoznaniu w dniach 07.03.2017r., 23.05.2017r., 31.10.2017r. sprawy A. S. córki A. i A. z domu M. urodzonej (...) w N. oskarżonej o to , że: w dniu 20 lutego 2014 r. w S. w mieszkaniu przy ul. (...) ze skutkiem w T. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wystawiła na sprzedaż na portalu internetowym Allegro torebkę P. D. B. T. nr aukcji (...) czym wprowadziła w błąd co do zamiaru wywiązania się z przedmiotowej transakcji K. B. w konsekwencji czego doprowadziła pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1165 zł działając tym samym na jej szkodę w powyższej kwocie tj. o czyn z art.286 §1 kk I. A. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu. II. Na podstawie art.632 pkt2 kpk koszty procesu ponosi Skarb Państwa. VK 1088/16 UZASADNIENIE A. S. na portalu internetowym Allegro pl. dokonywała sprzedaży m.in. torebek, które częściowo posiadała, a częściowo sprowadzała zza granicy. Przy realizacji umów oskarżona korzystała z konta swojej koleżanki S. A. , która wystawiała torebki na sprzedaż na prośbę oskarżonej. W dniu 20 lutego 2014 roku pokrzywdzona K. B. dokonała za pośrednictwem portalu Allegro.pl zakupu torebki marki (...) wystawionej na aukcji internetowej za kwotę 1150 złotych przez oskarżoną A. S. . Pokrzywdzona przelała za pośrednictwem (...) S.A. na wskazane konto kwotę 1150 złotych oraz kwotę 15 złotych celem pokrycia kosztów przesyłki. Pomimo tego zamówionego towaru nie otrzymała. Kiedy pokrzywdzona kontaktowała się z oskarżoną ta informowała ją ,iż torebkę sprowadza z C. i ma opóźnienie w dostawie w związku z czym torebka zostanie przesłana w okresie późniejszym. Pomimo tych zapewnień pokrzywdzona nie otrzymała zamówionego towaru. Pokrzywdzona otrzymała zwrot wpłaconych pieniędzy od Allegro w ramach Programu Ochrony Kupujących. Wpłaconą przez Allegro kwotę na rzecz pokrzywdzonej oskarżona zwróciła Spółce Grupa (...) . Dowody: – zeznania świadka K. B. k. 140-142, k.19 zbioru C - zeznania świadka S. A. k.145, k. 85-86 zbioru C - zeznania świadka K. K. k.145-146, k. 61 zbioru C - pismo z mBanku k. 73-74 - pisma Grupy (...) k. k.12-14, 110-112 A. S. nie miała z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, uzależnienia lub innego zakłócenia czynności psychicznych w chwili popełnienia czynu zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznawania jego znaczenia lub pokierowania swoim postępowaniem. Nie rozpoznano u oskarżonej choroby psychicznej w sensie psychozy ani upośledzenia umysłowego. Dowody: – opinia sądowo- psychiatryczna k. 131-133 W toku postępowania oskarżona nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, wskazując że nikogo nie chciała oszukać, skorzystała jednocześnie z prawa do odmowy składania wyjaśnień (wyjaśnienia oskarżonej k. 113-114). W ocenie sądu wszystkie dowody zgromadzone w sprawie są wiarygodne. Dowody te są jednoznaczne, wzajemnie się uzupełniają, nie zawierają sprzeczności. Zeznania świadków korespondują ze sobą i znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Dowody z dokumentów zaś są jasne i rzetelne i brak jakichkolwiek danych wskazujących na ich niezgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Nie były one również kwestionowane przez żadną ze stron. Przestępstwo oszustwa opisane w treści przepisu art. 286 §1 kk polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym. Doprowadzenie jest w tym przepisie rozumiane jako wywołanie niekorzystnej dla pokrzywdzonego decyzji rozporządzającej w odniesieniu do mienia, które jest przedmiotem rozporządzenia. Żeby doszło do oszustwa sprawca musi działać w określony sposób poprzez wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub wyzyskanie niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd polega na podjęciu przez sprawcę podstępnych zabiegów prowadzących do wywołania u pokrzywdzonego mylnego wyobrażenia o rzeczywistości. Niekorzystne rozporządzenie mieniem to takie, które powoduje uszczerbek w istniejącym majątku pokrzywdzonego lub umniejszenie jego przyszłych zysków. Oszustwo określone w § 1 jest przestępstwem materialnym co oznacza, że do jego dokonania niezbędne jest powstanie skutku w postaci niekorzystnego rozporządzenie mieniem. Przestępstwo to można popełnić tylko umyślnie w postaci zamiaru bezpośredniego. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, iż aby doszło do spełnienia ustawowych znamion popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 286 §1 k.k. , oskarżona w chwili zawierania umowy z pokrzywdzoną musiałaby mieć zamiar wprowadzenia pokrzywdzonej w błąd, celem uzyskania korzyści majątkowej. W ocenie sądu takiego zamiaru oskarżonej przypisać nie można. Oskarżona zawierała wiele umów sprzedaży za pośrednictwem portalu Allegro.pl oferując głównie torebki. Jej celem było zrealizowanie tych umów, a więc doręczenie zamówionego towaru w zamian za określone kwoty pieniężne. Transakcje przeprowadzane przez oskarżoną w większości wypadków kończyły się zrealizowaniem umów. W przedmiotowej sprawie oskarżona nie zrealizowała swojej części umowy ze względu na problemy z kontrahentem od którego sama dokonywała zakupu towaru. Pokrzywdzona uzyskała zwrot zapłaty uiszczonej oskarżonej od Grupy (...) sp. z o.o. z tytułu nieudanej transakcji z Programu Ochrony Kupujących. Tak więc roszczenie z tytułu szkody majątkowej jaka wystąpiła po stronie pokrzywdzonej zostało w pełni zaspokojone. Oskarżona z kolei dokonała spłaty należności na rzecz Grupy (...) sp. z o.o. jaka powstała w związku z uregulowaniem należności pokrzywdzonej. Powyższe wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie doszło do niewykonania zobowiązania wynikającego z umowy sprzedaży, a nie z przestępstwem określonym w art. 286 §1 k.k. , które może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Sprawa ta stanowi więc jedynie delikt prawa cywilnego, a do wyczerpania znamion przestępstwa oszustwa nie doszło. Z powyższych względów oskarżoną należało uniewinnić od popełnienia zarzucanego jej czynu stwierdzając, iż w takim wypadku koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI