V K 1086/17

Sygn. akt V K 1086/17 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, Wydział V Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Joanna Kasicka Protokolant: Hanna Zielska przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – N. w S. – S. F. po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy: M. S. , syna W. i E. z domu S. , urodzonego (...) w S. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1) łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 maja 2017 r. (V K 864/16) za przestępstwa z art.13§1 kk w zw. z art.278§1 kk w zw. z art.64§1 kk , z art.278§1 kk w zw. z art.64§1 kk i z art.279§1 kk w zw. z art.64§1 kk , na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, która to kara jest wykonywania od dnia 21.01.2016 r. 2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2017 r. (V K 441/16) za przestępstwo z art.280§1 k.k. w zb. z art.276 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , popełnione w dniu 19 grudnia 2015 r., na karę 3 lat pozbawienia wolności, która to kara nie została wykonana I. Na podstawie art.85§1 kk i art.86§1 kk łączy orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1) i 2) kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. na podstawie art.577 kpk wskazuje, iż zaliczeniu na poczet kary łącznej podlegają okresy pozbawienia wolności 13.03.2015 r., 4.01.2015 r., od 9.10.2014 r., do 10.10.2014 r., III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. K. kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu złotych i sześćdziesięciu groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. IV. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego. VK 1086/17 UZASADNIENIE M. S. został skazany prawomocnymi wyrokami: 1) łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 maja 2017 r. (V K 864/16) za przestępstwa z art.13§1 kk w zw. z art.278§1 kk w zw. z art.64§1 kk , z art.278§1 kk w zw. z art.64§1 kk i z art.279§1 kk w zw. z art.64§1 kk , na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, która to kara jest wykonywania od dnia 21.01.2016 r. 2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2017 r. (V K 441/16) za przestępstwo z art.280§1 k.k. w zb. z art.276 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , popełnione w dniu 19 grudnia 2015 r., na karę 3 lat pozbawienia wolności, która to kara nie została wykonana dowód: odpisy wyroków k.10-11, 13, 14, 15-16, 17, 19, 26-27, 36-37, 39, 41-42, 43-44, 45-46, 50, 58-59, 60-61, 63, 75-76, 78-79, dane o karalności k.6-9 Aktualnie zachowanie skazanego w czasie odbywania kary nie budzi zastrzeżeń. Jest on dobrze przystosowany do warunków izolacji, był wielokrotnie nagradzany regulaminowo i raz karany dyscyplinarnie. M. S. w stopniu dobrym przestrzega zasady regulaminu i porządku wewnętrznego. Nie deklaruje przynależności do podkultury przestępczej. Jednakże jest osobą uzależnioną od alkoholu i narkotyków. Werbalnie deklaruje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. dowód: opinia, k.65 Wszystkie dowody zgromadzone w sprawie zasługują na uwzględnienie, mają one charakter dokumentarny i zostały wytworzone w sposób prawem przewidziany. Oba wyroki podlegające łączeniu uprawomocniły się po 1 lipcu 2015 r., a zatem mają do nich zastosowanie nowe reguły łączenia kar. Dolną granicą kary łącznej jest, zgodnie z art. 86 § 1 kk , kara najsurowsza. W tym wypadku jest to kara 3 lat pozbawienia wolności. Górną granicą kary łącznej jest suma kar jednostkowych. Zgodnie z art. 85 § 1 kk łączenie dotyczy kar wymierzonych i podlegających wykonaniu. Łącznie zatem, wymierzone kary pozbawienia wolności odpowiadają w sumie karze 5 lat pozbawienia wolności. A zatem sąd mógł wymierzyć skazanemu karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze od 3 lat pozbawienia wolności do 5 lat pozbawienia wolności. Zdaniem sądu w sprawie występują przede wszystkim okoliczności wskazujące na konieczność zastosowania zasady kumulacji. Należy zwrócić uwagę, że wszystkie przestępstwa, za które wymierzono kary podlegające łączeniu, zostały popełnione w warunkach recydywy z art. 64 k.k. To świadczy o wyjątkowej demoralizacji skazanego. Ale nie tylko. Gdy prześledzić jego drogę życiową to należy wskazać, iż został skazany po raz pierwszy, będąc jeszcze młodocianym, następnie odbywał karę pozbawienia wolności, po jej odbyciu popełniał kolejne przestępstwa przeciwko mieniu, odbył kolejną karę pozbawienia wolności, po czym dopuścił się szeregu dalszych przestępstw przede wszystkim przeciwko mieniu, ale też w związku z narkotykami oraz przeciwko zdrowiu i życiu. Powyżej zaprezentowana ocena zachowania skazanego, połączona z jego demoralizacją i skazaniami w warunkach recydywy, przemawia w sposób jednoznaczny za zastosowaniem w znacznej mierze kumulacji kar. Pewna korekta kary, obniżenie jej o 4 miesiące w stosunku do sumy kar, wynikła ze wskazanej jednorodzajowości i jednolitego zamiaru z częścią przestępstw opisanych w wyroku z dnia 16 maja 2017 r. Na poczet kary zostały zaliczone wszystkie okresy pozbawienia wolności w wymienionych sprawach – po myśli art. 577 k.p.k. Orzeczenie o kosztach sąd wydał na podstawie art. 624 k.p.k. uznając, że skazany nie ma możliwości ich uiszczenia. Orzeczenie o wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną z urzędu sąd podjął na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie znajdując podstaw do podwyższenia stawki. Kierując się wyżej wskazanymi motywami Sąd Rejonowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.