V K 1063/17

sygn. akt. V K 1063/17 PR 1 Ds 1319.2017 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie w V Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Rafał Pawliczak Protokolant: Patrycja Zielińska przy udziale prokuratora Kazimierza Prawuckiego po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. sprawy: K. D. córki K. i E. urodzonej (...) w S. oskarżonej o to, że: w dniu 16.02.2017r w S. , pomimo wezwania do wydania uprzednio powierzonego mienia, przywłaszczyła telefon komórkowy m-ki S. (...) (...) o nr (...) o wartości 1000 zł oraz telefon komórkowy m-ki S. (...) (...) o nr (...) o wartości 1000 zł w wyniku czego powstały strat5y w kwocie 2000 zł na szkodę N. M. tj. o czyn z art. 284 § 1 kk oraz J. L. córki F. Z. urodzonej (...) w S. oskarżonej o to, że: w dniu 16.02.2017r w S. , pomimo wezwania do wydania uprzednio powierzonego mienia, przywłaszczyła telefon komórkowy m-ki L. o nr (...) o wartości 900 zł w wyniku czego powstały straty w kwocie 900 zł na szkodę N. M. tj. o czyn z art. 284 § 2 kk I. uniewinnia oskarżone K. D. i J. L. od popełnienia zarzuconych im czynów, II. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk koszty procesu ponosi Skarb Państwa. sygn. akt V K 1063/17 UZASADNIENIE P. L. grożąc N. M. popełnieniem przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu doprowadził ją do nieodpłatnego rozporządzenia mieniem, które polegało na przeniesieniu własności telefonu S. (...) o nr (...) i telefonu S. (...) o nr (...) na rzecz K. D. i telefonu L. o nr (...) na rzecz J. L. . N. L. , działając pod wpływem obawy, że groźba zostanie spełniona, w listopadzie 2016 r. wręczyła opisane telefony wraz z dowodami zakupu i umowami zawartymi z operatorami K. D. . N. L. wykonała w ten sposób swój zamiar darowania telefonów, co miało uchronić ją od zrealizowania przez P. L. wspomnianej groźby. Wyzbyła się ich własności i nie oczekiwała, że zostaną jej zwrócone. Prosiła jedynie aby K. D. i J. L. regulowały zobowiązania wynikające z zawartych umów na które składały się zapłata ratalnej ceny za telefon oraz zapłata za usługi telekomunikacyjne. N. L. w styczniu 2017 r. obawiała się reakcji swojej matki na to, że zawarła umowy zobowiązujące ją do świadczeń związanych z telefonami, których nie posiadała. Pismami z 31 stycznia 2017 r. wezwała K. D. i J. L. do zwrotu telefonów. K. D. regulowała wówczas bieżące zobowiązania wynikające ze wskazanej umowy. J. L. pozostawała w zwłoce z zapłatą kwoty 633,16 zł. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań N. M. . 2-4, 113-114 wezwania k. 7-10 rozliczenia konta k. 14. Nie zaistniały okoliczności, które podważałyby wiarygodność wskazanych dowodów ani wskazywałyby na istnienie dowodów przeciwnych. K. D. i J. L. zostały oskarżone o przywłaszczenie telefonów przekazanych im przez N. M. . Przywłaszczenie może być dokonane jedynie w stosunku do rzeczy cudzej. W ocenie Sądu telefony stanowiły własność oskarżonych i nie mogły być przedmiotem przewłaszczenia. N. M. pod wpływem groźby podarowała je oskarżonym. O tym, że taki charakter miała jej czynność przesądza to, że nie oświadczyła oskarżonym, że jedynie użycza im telefonów. Nie oświadczyła również, że będą miały obowiązek ich zwrotu. Co więcej, z zeznań pokrzywdzonej wynika, że nie obejmowała swoim zamiarem przekazania telefonów z obowiązkiem zwrotu. Oskarżone miały zatem prawo by pozostawać w świadomości, że telefony stanowią ich własność, czego nie zmienia fakt, że K. D. zwróciła się do N. M. o naprawę telefonu. Zgodnie z art. 87 Kodeksu cywilnego ten, kto złożył oświadczenie woli pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia, jeżeli z okoliczności wynika, że mógł się obawiać, iż jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe. Art. 88 stanowi natomiast, że uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie. N. M. aby uchylić się od skutków zawarcia umowy darowizny pod wpływem groźby i stać się na powrót właścicielem telefonów powinna złożyć oskarżonym oświadczenie, w którym uzasadniłaby żądanie zwrotu telefonów tym, że przekazała je pod wpływem groźby. Wskazanego oświadczenia pokrzywdzona nie złożyła. Nie doszło zatem do powtórnego przeniesienia własności. Nieregulowanie należności związanych z posiadaniem i używaniem telefonu przez J. L. mogłoby zostać uznane za rażącą niewdzięczność uzasadniającą odwołanie darowizny ( art. 898 kc ). Rzecz jednak w tym, że pokrzywdzona nie wspomniała o tej okoliczności w treści wezwania. Ponadto złożenie oświadczenia o odwołaniu darowizny nie wywołuje skutku rzeczowego (nie dochodzi do przeniesienia własności), a jedynie obligacyjny. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że oskarżone nie dopuściły się przywłaszczenia cudzej rzeczy. Prowadzenie postępowania w celu stwierdzenia, czy miały udział w wymuszeniu rozbójniczym wykraczałoby natomiast poza skargę prokuratora. Ewentualne przypisanie takiego czynu, tj. innego niż zarzucony aktem oskarżenia, byłoby również naruszeniem prawa procesowego. Wobec stwierdzenia, że oskarżone nie popełniły czynu zabronionego, uniewinniono je od jego popełnienia. O kosztach sądowych orzeczono zgodnie z obowiązującymi przepisami.