VI Gz 136/16

Sygn. akt VI Gz 136/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Barbara Frankowska (spr.) SO Anna Walus - Rząsa Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Zawiło po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy upadłościowej A. S. w przedmiocie wniosku upadłego o umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty wierzycieli na skutek zażalenia wierzyciela (...) na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego Sekcji Upadłościowej z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt V G Up 16/15 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu zaskarżonym postanowieniem (k. 65) umorzył wszystkie zobowiązania A. S. powstałe przed ogłoszeniem upadłości bez ustalania planu spłaty wierzycieli (pkt I) i obciążył Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania (pkt II). W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że sytuacja osobista A. S. jednoznacznie wskazuje, że nie jest on zdolny aktualnie i nie będzie zdolny w najbliższym czasie do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli. Mając bowiem na uwadze sytuację majątkową, zarobkową i rodzinną, w jakiej znajduje się upadły, stwierdzić należy, że nie będzie on w stanie spłacać zobowiązań, które zaciągnął wcześniej. Sąd Rejonowy ustalił, że upadły A. S. nie posiada żadnych nieruchomości i żadnego majątku ruchomego, poza osobistym. Otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości ok. 600 zł miesięcznie. Jest inwalidą II grupy, przewlekle chorym i poddawanym kolejnym zabiegom operacyjnym. Upadły nie posiada żadnych rachunków bankowych, ani żadnych oszczędności. W postępowaniu upadłościowym na liście wierzytelności ujawniono trzech wierzycieli upadłego z wierzytelnościami na kwotę ok. 80 zł. Ustalenia dokonane zostały na podstawie oświadczenia upadłego, którego treść nie była kwestionowana przez wierzycieli i została potwierdzona ustaleniami syndyka, jak też ustaleniami dokonanymi w toku postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości V GU 22/15. W ocenie Sądu I instancji stan zdrowia upadłego, przewidywane kolejne zabiegi operacyjne przy jednoczesnym braku zatrudnienia i braku perspektyw na jego pozyskanie nie wskazują na to by upadły był stanie dokonywać jakichkolwiek spłat, na wskazuje także wysokość otrzymywanego przez niego świadczenia rentowego. Dlatego na podstawie art. 491 16 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze zasadne jest umorzenie wierzytelności upadłego bez ustalania planu spłaty wierzycieli. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył wierzyciel (...) Warszawie zaskarżając je w części co do rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 tj. w przedmiocie umorzenia zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1. art. 491 16 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.01.2016 r. (dalej jako „ puin ”) poprzez: - jego zastosowanie w sytuacji, w której nie ustalono ponad wszelką wątpliwość braku zdolności upadłego do wykonania chociażby części zobowiązań w ramach planu spłaty wierzycieli, - jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pojęcie „jakichkolwiek spłat” użyte w tejże normie dotyczy także niewielkich, nawet drobnych spłat w ramach planu spłaty wierzycieli w sytuacji, w której termin ten określa niemożliwość dokonywania spłat w ramach planu spłat w ogóle, nie zaś w jakiejś części, 2. (...) ust. 1 puin poprzez jego zastosowanie i umorzenie zobowiązań bez ustalania planu spłaty wierzycieli w sytuacji, w której istniały podstawy do jego ustalenia i zapewnienia wierzycielom chociażby częściowego zaspokojenie ich wierzytelności, 3. art. 233 §1 k.p.c. w zw. z art. 35 puin poprzez jego błędne zastosowanie i pominięcie przez sąd przy ocenie zgromadzonego w sprawie stanu faktycznego danych dotyczących stałych zobowiązań upadłego, a przez to nie ustalenie, czy upadły dysponuje „jakimikolwiek” środkami, które wystarczyłyby do dokonania spłat wierzyciela. W oparciu o powyższe wierzyciel wniósł o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części. W ocenie Sądu Okręgowego zażalenie nie jest zasadne. W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy dokonał wystarczających ustaleń faktycznych pozwalających na zastosowanie art. 491 16 ust. 1 p.u.n. i przyjęcie, że osobista sytuacja upadłego A. S. w oczywisty sposób wskazuje, że nie jest on zdolny aktualnie i nie będzie w najbliższym czasie (w perspektywie 3 lat) do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli. Istotnie, na co zwraca uwagę skarżący, upadły ma stałe źródło dochodu, jakim jest świadczenie rentowe w wysokości ok. 600 zł miesięcznie, a Sąd Rejonowy nie dokonał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia matematycznego wyliczenia potwierdzającego stanowisko, że upadły nie będzie w stanie spłacać „jakichkolwiek” spłat. Jednakże nie czyni to ustaleń Sądu Rejonowego niewystarczającymi do przyjęcia istnienia podstawy do umorzenia wszystkich zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli w trybie art. 491 16 ust. 1 puin . Ustalając plan spłaty wierzycieli sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości (art. 491 15 ust. 4 pr. upadł.). W sytuacji gdy upadły nie dysponuje stały źródłem dochodów umożliwiających dokonywanie spłat w ramach planu spłaty sąd odstępuje od jego ustalenia i umarza zobowiązania. Podkreślić należy, że możliwość „jakichkolwiek spłat” nie obejmuje spłat jedynie symbolicznych, lecz takich, które mają minimalną wartość ekonomiczną. W ocenie Sądu Okręgowego obiektywnie istniejąca sytuacja upadłego jak stan zdrowia, który kwalifikuje go jako niepełnosprawnego w umiarkowanym stopniu (II grupa inwalidzka), konieczność poddania się kolejnym zabiegom operacyjnym, brak perspektyw pozyskania zatrudnienia, otrzymywanie świadczenia rentowego w minimalnej wysokości pozwalającej jedynie na spokojnie w najniższym stopniu podstawowych potrzeb socjalnych daje podstawę do przyjęcia braku podstaw do sporządzenia planu spłaty wobec braku możliwości dokonywania na rzecz wierzycieli jakichkolwiek spłat w perspektywie 3 lat. Sąd Okręgowy podziela więc zarówno ustalenia faktyczne jak i stanowisko prawne Sądu Rejonowego, że osobista sytuacja upadłego w sposób oczywisty wskazuje, że nie jest on zdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat, w konsekwencji czego istnieją podstawy do umorzenia jego zobowiązań. Taka sytuacja zwykle występuje u dłużników całkowicie pozbawionych możliwości zarobkowania, ma miejsce również wówczas, gdy pomimo nie spełnienia powyższego, dłużnik nie będzie w stanie zaspokoić wierzycieli nawet w najmniejszym stopniu, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Otrzymywana przez upadłego renta daje kwotę niewiele ponad 20 zł dziennie na utrzymanie, co powoduje, że przy braku innych składników majątkowych, źródeł dochodów i realnych szans na zatrudnienie w stanie zdrowia upadłego wszelkie wyliczenia matematyczne, o których mówi skarżący prowadzą do wniosku, że ustalone spłaty musiałyby być jedynie w wysokości symbolicznej. Mając na uwadze powyższe zażalenie oddalono na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , o czym orzeczono na wstępie.