V GC 58/13

Sygn. akt V GC 58/13 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2013 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marianna Grzyb Protokolant: Katarzyna Chaberek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2013 roku w Ostrołęce na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. w R. przeciwko (...) S.A. w P. o zapłatę 7. 046,91 zł orzeka: 1. zasądza od pozwanego (...) S.A. w P. na rzecz powoda (...) Spółki z o.o. w R. kwotę 7. 046,91 zł (siedem tysięcy czterdzieści sześć złotych dziewięćdziesiąt jeden groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 22.05.2011 roku do dnia zapłaty; 2. tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.467,00 zł, w tym kwotę 1.200,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. SSR Marianna Grzyb UZASADNIENIE Powódka (...) Sp. z o.o. w R. w pozwie skierowanym przeciwko (...) S.A. w P. wniosła o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kwoty 7.046,91 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 22.05.2011 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania pozwu powódka podała, że sprzedała pozwanej towar – podest ryflowany w ilości 5.520 sztuk, za który wystawiła fakturę VAT nr (...) na kwotę 32.046,91 zł. Pozwana w dniu 19.07.2011 r. dokonała przelewu kwoty 25.000 zł na rachunek bankowy powódki, zaś odmówiła zapłaty pozostałej kwoty 7.046,91 zł powołując się na reklamację piaskownic przez swojego kontrahenta. W dniu 4.01.2013 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty, a w nim o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana przyznała, że złożyła powódce zamówienie na podesty ryflowane, ale wskazała, że wcześniej złożyła zamówienie na piaskownice, które zostały zareklamowane przez odbiorcę – spółkę (...) z Francji i firma ta odmówiła zapłaty za cały przesłany jej towar. Pozwana podała, że strony prowadziły rozmowy w kwietniu i maju 2011 r. i ustaliły, że pozwana nie będzie domagać się odszkodowania za szkodę, zaś powódka potwierdziła gotowość do pokrycia 20 % poniesionych przez pozwaną strat związanych z reklamacją spółki (...) . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 28.04.2011 r. złożyła powódce zamówienie nr (...) na 5.520 sztuk podestu ryflowanego o wymiarach 50x50x3,5 cm za cenę 4,72 zł netto za sztukę. ( dowód: zamówienie nr (...) z dnia 28.04.2011 r. – k. 12 ) W dniu 30.04.2011 r. powódka wysłała pozwanej specyfikację wysyłkową nr (...) . ( dowód: w/w specyfikacja wysyłkowa – k. 13 ) Po wykonaniu zamówienia powódka w dniu 30.04.2011 r. wystawiła pozwanej fakturę VAT nr (...) na kwotę 32.046,91 zł wskazując, że zapłata ma nastąpić przelewem w terminie 21 dni. ( dowód: faktura VAT nr (...) z dnia 30.04.2011 r. – k. 14 ) W dniu 19.07.2011 r. pozwana przelała na rachunek bankowy powódki kwotę 25.000 zł tytułem zapłaty za fakturę (...) . ( dowód: wyciąg z rachunku bankowego powódki z tej daty – k. 15 ) Pozostałej kwoty tj. 7.046,91 zł z faktury nr (...) pozwana nie uregulowała, nie zgłaszała też żadnych uwag i zastrzeżeń do tej partii dostarczonego towaru. ( dowód: zeznania przesłuchanego w charakterze strony powodowej Prezesa Zarządu powódki W. G. – k. 77 ) Wobec braku zapłaty powódka wielokrotnie wzywała pozwaną do dobrowolnego spełnienia świadczenia, czego pozwana nie uczyniła. ( dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 30.01.2012 r. – k. 16 wraz z potwierdzeniem nadania – k. 16 verte, wezwanie do zapłaty z dnia 09.02.2012 r. – k. 17 wraz z potwierdzeniem nadania – k. 17 verte ) Pozwana w piśmie z dnia 29.02.2012 r. odmówiła zapłaty kwoty 7.046,91 zł powołując się na złożoną reklamację przez odbiorcę dostarczonego towaru spółkę (...) . ( dowód: pismo pozwanej z dnia 29.02.2012 r. – k. 18 ) W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik powoda w pismach z dnia 12.03.2012 r. i 11.07.2012 r. wezwał pozwaną do przedstawienia dokumentacji potwierdzającej reklamację. Powódka przedstawiła też w wymienionych pismach stanowisko co do bezzasadności twierdzeń i wezwała pozwaną do zapłaty. ( dowód: pismo z dnia 12.03.2012 r. – k. 19 wraz z dowodem nadania – k. 20, pismo z dnia 11.07.2012 r. – k. 21 – 21 verte wraz z potwierdzeniem nadania – k. 22 ) Pomimo upływu terminów wskazanych w pismach powódki pozwana nie dokonała zapłaty, nie przedstawiła też żadnej dokumentacji potwierdzającej zgłoszenie reklamacji przez spółkę (...) lub potwierdzającej wstrzymanie płatności. ( okoliczność nie zakwestionowana ) Sąd zważył co następuje: Roszczenie powódki jest uzasadnione w całości i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 535 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz , a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W przedmiotowej sprawie powódka wywiązała się ze swoich obowiązków jako sprzedawca, zaś pozwana towar odebrała, ale nie zapłaciła umówionej ceny. Roszczenie o zapłatę ceny staje się wymagalne z zasady z chwilą spełnienia świadczenia niepieniężnego, chyba że strony oznaczyły w umowie inny termin jej uiszczenia. Stosownie do ogólnych reguł dowodowych ( art. 6 k.c. ), przy umowie sprzedaży sprzedawcę obciąża dowód wydania rzeczy, a nabywcę – dowód zapłacenia ceny. Dokumentem rozliczeniowym określającym cenę, jakiej sprzedawca ma prawo się domagać, jest faktura, a kupujący ma obowiązek zapłacić za towar dostarczony zgodnie z warunkami uprzednio zawartej między stronami umowy. Zdaniem Sądu Rejonowego powódka wykazała, że ze swoich obowiązków jako sprzedawca wywiązała się, towar został bowiem pozwanej dostarczony i przez pozwaną odebrany i sprzedany . Pozwana nie zgłaszała żadnych uwag i zastrzeżeń, zarówno co do ilości, jak i jakości towaru objętego fakturą VAT nr (...) . Pozwana zgłaszała powódce, że jej kontrahent spółka (...) reklamowała sposób zapakowania i brak śrub, ale dotyczyło to innej wcześniejszej partii towaru - piaskownic, a ponadto pozwana nie wykazała, że to powódkę obciąża wniesiona reklamacja. Powódka dostarczyła pozwanej piaskownice na paletach, zgodnie z zamówieniem. Pozwana nie wskazywała jakiego koloru taśmy należało użyć do pakowania towaru. Dalszym etapem i przygotowaniem do wysłania, w tym workami montażowymi ze śrubami zajmowała się pozwana. Zdaniem Sądu Rejonowego pozwana nie wykazała, że przysługuje jej wierzytelność do potrącenia względem powódki . Powódka nie uznawała bowiem reklamacji podnosząc, że pozwana nie przedstawiła jej żadnych dowodów na okoliczność zasadności swoich twierdzeń i odpowiedzialności powódki. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami poniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r. – II CSK 293/07 oraz z dnia 4.01.2008 r. – I UK233/07 ). W ocenie Sądu Rejonowego pozwana nie udowodniła swojej wierzytelności do potrącenia. Dlatego też Sąd uznał, że doszło do zawarcia umowy sprzedaży, która ze swej istoty jest umową o charakterze odpłatnym. Konsensualny, odpłatny i wzajemny charakter umowy sprzedaży przesądza o tym, iż samo przyjęcie towaru za oferowaną na fakturze cenę stosownie do art. 488§1 k.c. rodzi natychmiastowy obowiązek zapłaty, o ile strony uprzednio nie zawierały umowy odmiennie regulującej warunki zapłaty ( vide: wyrok SA w Katowicach z dnia 17 stycznia 1992 r. I ACr 3/93 ). W przedmiotowej sprawie termin zapłaty został wskazany na fakturze stanowiącej podstawę żądania pozwu i od tej daty pozwana pozostaje w zwłoce z zapłatą. Dlatego też Sąd uznając, że powódka w całości udowodniła, że dostarczyła pozwanej towar, za który nie otrzymała zapłaty, zasądził na podstawie art. 535 k.c. objętą żądaniem pozwu kwotę. O odsetkach orzeczono na postawie art. 481§1 i 2 k.c. od daty wskazanej przez powoda, zaś o kosztach na podstawie art. 98 k.p.c. , który statuuje jedną z dwóch podstawowych zasad rozstrzygania o kosztach procesu, mianowicie zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca ( merytorycznie albo formalnie i niezależnie od tego czy ponosi winę w prowadzeniu procesu) zobowiązana jest zwrócić swemu przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu ( por. m.in. uchwała składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna z dnia 23.06.1951 r.- C 67/51, OSN(C) 1951,nr 3, poz. 63; orzeczenie SN z dnia 27.08.1962 r. – IICZ 103/62, OSNC 1963, nr 7-8, poz. 171; postanowienie SN z dnia 10.09.1963 r. I CZ97/63, OSNC 1964, nr 4, poz. 85 ). Z powyższych przyczyn orzeczono jak w wyroku. SSR Marianna Grzyb