V GC 339/20

Powód J. M. wystąpił z powództwem o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, opierając swoje żądanie na zarzucie przedawnienia roszczenia pozwanego K. N. Argumentował, że od ostatniej bezskutecznej egzekucji minęło sześć lat, a bieg terminu przedawnienia nie został przerwany. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, że bieg przedawnienia został przerwany przez złożenie kolejnych wniosków egzekucyjnych. Wskazał, że ostatni wniosek egzekucyjny złożył 16 stycznia 2020 roku, co przerwało bieg przedawnienia. Pozwany powołał się również na nowelizację Kodeksu cywilnego z 2018 roku, która wprowadziła sześcioletni okres przedawnienia dla roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądowym. Sąd, po analizie akt komorniczych, ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym nakaz zapłaty z 31 lipca 2007 roku został zaopatrzony w klauzulę wykonalności 5 września 2007 roku. Ostatnie postępowanie egzekucyjne, zainicjowane w 2012 roku, zostało umorzone 6 marca 2014 roku z powodu bezskuteczności. Kolejny wniosek egzekucyjny został złożony 29 stycznia 2020 roku i postępowanie to jest nadal w toku. Sąd zważył, że zgodnie z art. 840 § 1 pkt 1 kpc, dłużnik może żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jeśli po powstaniu tytułu nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło lub nie może być egzekwowane. W niniejszej sprawie powód powołał się na przedawnienie. Sąd, opierając się na art. 125 § 1 kc w brzmieniu po nowelizacji z 9 lipca 2018 roku, stwierdził, że roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu przedawnia się z upływem sześciu lat. Zgodnie z art. 123 § 1 kc, bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed organem powołanym do egzekwowania roszczeń. Sąd uznał, że ostatni wniosek egzekucyjny złożony 29 stycznia 2020 roku przerwał bieg przedawnienia, co skutkowało oddaleniem powództwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający