V GC 143/15/upr
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2196 zł wraz z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałym zakresie i zasądzając koszty procesu.
Powód domagał się zapłaty 2196 zł za reklamę internetową na podstawie umowy z dnia 22 kwietnia 2009 r. Pozwany kwestionował zawarcie umowy i otrzymanie faktury, twierdząc, że działał jako przedstawiciel innej firmy. Sąd uznał umowę za ważną, opierając się na podpisie pozwanego i późniejszym wezwaniu do zapłaty, zasądzając całą kwotę główną, ale ograniczając odsetki.
Powód (...) sp. z o.o. w W. pozwał J. A. o zapłatę 2196 zł tytułem wynagrodzenia za umieszczenie reklamy internetowej. Pozwany początkowo otrzymał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego się odwołał, zarzucając bezzasadność roszczenia, działanie w imieniu innej firmy oraz brak otrzymania faktury. Sąd Rejonowy w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie. Sąd w Dzierżoniowie ustalił, że pozwany zawarł umowę z powodem w dniu 22 kwietnia 2009 r., zobowiązując się osobiście do zapłaty 2196 zł. Pomimo kwestionowania przez pozwanego otrzymania faktury, sąd uznał umowę za ważną na podstawie podpisu pozwanego i późniejszego wezwania do zapłaty. Sąd zasądził całą kwotę główną 2196 zł, ale ograniczył odsetki, uznając, że wymagalność drugiej części należności nastąpiła później niż pierwotnie domagał się powód. Koszty procesu zasądzono od pozwanego na rzecz powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, pozwany zawarł ważną umowę i jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na podpisanej przez pozwanego umowie oraz na późniejszym wezwaniu do zapłaty, uznając, że pozwany nie wykazał braku otrzymania faktury ani nie zakwestionował prawdziwości podpisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie części powództwa
Strona wygrywająca
(...) sp. z o. o.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) sp. z o. o. | spółka | powód |
| J. A. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
Przyznanie okoliczności zawarcia umowy na podstawie braku zaprzeczenia przez stronę.
k.p.c. art. 98 § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania.
k.p.c. art. 100 § zd. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zasądzenie całości kosztów od strony przegrywającej, gdy druga strona uległa tylko w nieznacznej części.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawarcie umowy przez pozwanego. Zobowiązanie pozwanego do zapłaty wynagrodzenia. Doręczenie wezwania do zapłaty. Ulegnięcie powoda tylko w nieznacznej części w zakresie odsetek.
Odrzucone argumenty
Pozwany działał jako przedstawiciel innej firmy. Należności wynikające z umowy zostały uregulowane. Strona powodowa nigdy nie doręczyła faktury. Pozwany nigdy nie otrzymał umowy ani wezwania do zapłaty. Brak otrzymania faktury Vat z dnia 26 maja 2009r.
Godne uwagi sformułowania
Pozwany kwestionował w sprawie fakt zawarcia przez strony umowy i wynikające dla niego z tego tytułu zobowiązanie. Pozwany – po doręczeniu mu odpisu tego dowodu – nie zakwestionował prawdziwości podpisu, należało zatem ocenić na podstawie art.230 k.p.c. , iż przyznał okoliczność zawarcia umowy o treści wynikającej z przedstawionej kserokopii dokumentu i okoliczność ta nie wymagała dalszego dowodzenia. Pozwany kwestionował jednak, aby doręczono mu fakturę Vat, na której oparto roszczenie, a strona powodowa nie przeciwstawiła żadnego dowodu na okoliczność doręczenia. Ponieważ strona powodowa uległa tylko w nieznacznej części, zasądzono na jej rzecz od pozwanego całość kosztów procesu.
Skład orzekający
J. Dams
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Dowodzenie zawarcia umowy na podstawie podpisu i wezwania do zapłaty, rozstrzyganie o odsetkach w przypadku braku doręczenia faktury."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowym przykładem sporu o zapłatę za usługi, z elementami proceduralnymi dotyczącymi postępowania upominawczego i dowodzenia doręczenia faktury.
Dane finansowe
WPS: 2196 PLN
wynagrodzenie: 2196 PLN
odsetki: 1098 PLN
odsetki: 1098 PLN
Sektor
reklama
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V GC 143/15/upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie Wydział V Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR J. Dams Protokolant: S. Poborczyk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. w Dzierżoniowie na rozprawie sprawy z powództwa : (...) sp. z o. o. w W. przeciwko: J. A. o zapłatę 2.196 zł I. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 2.196 zł (dwa tysiące sto dziewięćdziesiąt sześć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi do dnia zapłaty: - od kwoty 1.098 zł od dnia 10 czerwca 2009 r. - od kwoty 1.098 zł od dnia 27 listopada 2009 r. II. oddala powództwo w pozostałym zakresie III. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 647,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu Sygn. akt V GC 143/15/upr UZASADNIENIE Pozwem z dnia 23 sierpnia 2010r., złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, (...) sp. z o.o. w W. domagała się od J. A. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) J. A. z/s w Ś. k. Z. , zapłaty kwoty 2 196 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 10 czerwca 2009r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. Uzasadniając roszczenie strona powodowa podała, że na podstawie zawartej przez strony pisemnej umowy z dnia 10 czerwca 2009r. strona powodowa zobowiązała się do zamieszczenia reklamy pozwanego w wydawnictwie (...) Firm , a pozwany zobowiązał się zapłacić na rzecz powódki wynagrodzenie w kwocie 2 196 zł. Strona powodowa wykonała usługę zgodnie z umową, jednakże pozwany nie zapłacił jej wynagrodzenia według faktury Vat nr (...) , pomimo że nigdy nie kwestionował otrzymanej faktury. W stosunku do tak określonego roszczenia Sąd Rejonowy w Lublinie wydał w dniu 4 października 2010r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sygn. XVI Nc-e 279038/10. Pozwany zaskarżył nakaz zapłaty sprzeciwem, wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów postępowania. Zarzucił, że roszczenie pozwu jest bezzasadne, gdyż pozwany, o ile zawierał umowę z powódką, to czynił to jako przedstawiciel firmy (...) spółka jawna , co miało miejsce 15 maja 2008r., przy czym należności wynikające z tej umowy zostały uregulowane w terminie. Zarzucił również, że strona powodowa nigdy nie doręczyła mu faktury Vat z dnia 26 maja 2009r., obejmującej dochodzone roszczenie. Podał też, że nigdy nie otrzymał umowy nr (...) z dnia 10 czerwca 2009r. ani wezwania do zapłaty z dnia 12 listopada 2009r. Przyznał jednocześnie, że otrzymał drogą e-mail’ową w dniu 1 czerwca 2010r. umowę z dnia 22 kwietnia 2009r., lecz zaprzeczył, by zawarł tę umowę z powódką. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2010r. Sąd Rejonowy w Lublinie przekazał sprawę do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Dzierżoniowie, pomimo że właściwy miejscowo do jej rozpoznawania był Sąd Rejonowy w Zielonej Górze (właściwość ogólna). Strony nie zaskarżyły tego orzeczenia. Na skutek komplikacji związanych z obsługą systemu elektronicznego, przekazany pozew wpłynął do tut. Sądu i został zadekretowany dopiero w dniu 19 lutego 2015r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 22 kwietnia 2009r. J. A. , prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) J. A. z/s w Ś. , zawarł z (...) sp. z o.o. w W. umowę o umieszczenie reklamy internetowej typ: (...) , branża (...) w formie statycznego ogłoszenia graficznego 120x70 na (...) . pl. (...) miała być aktywna od dnia 26 maja 2009r. i dotyczyć firmy (...) sp.j. Nazwa rejestracyjna firmy oraz jej dane teleadresowe miały być także zamieszczone w bazie P. (...) , w sekcji Wizytówki (różowe strony) i pod nr (...) . Z tytułu w/w umowy pozwany zobowiązał się osobiście do zapłaty wynagrodzenia powoda w kwocie 2 196 zł brutto - faktura Vat miała zostać wystawiona na jego firmę (...) J. A. , ul. (...) , (...)-(...) Ś. . Wynagrodzenie powódki miało być płatne w części co do 50 % brutto (kwota 1 098 zł) w terminie 7 dni roboczych od zawarcia umowy, a w pozostałej części (kwota 1 098 zł) na podstawie faktury wystawionej przez wydawcę. (dowód: kserokopia umowy z dnia 22.04.2009r., k.41- 42; Ogólne Warunki Umowy, k.43) Pozwany nie uiścił zaliczki. Strona powodowa wykonała umowę. (dowód: okoliczności bezsporne) W dniu 26 maja 2009r. strona powodowa wystawiła fakturę Vat nr (...) , zakreślając w niej termin zapłaty kwoty 2 196 zł (o ile pozwany nie uiścił uprzednio zaliczki) do dnia 9 czerwca 2009r. (dowód: faktura Vat nr (...) , k.44) W dniu 12 listopada 2009r. strona powodowa wysłała do pozwanego przesyłką poleconą wezwanie do zapłaty zaległej należności. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 12.11.2009r., k.45; wyciąg z pocztowej książki nadawczej, k.46-47) Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie za wyjątkiem części odsetek. Pozwany kwestionował w sprawie fakt zawarcia przez strony umowy i wynikające dla niego z tego tytułu zobowiązanie. Strona powodowa przeciwstawiła jego zarzutom dowód z kserokopii umowy z dnia 22 kwietnia 2009r., na której widnieje czytelny podpis pozwanego (k.42). Pozwany – po doręczeniu mu odpisu tego dowodu – nie zakwestionował prawdziwości podpisu, należało zatem ocenić na podstawie art.230 k.p.c. , iż przyznał okoliczność zawarcia umowy o treści wynikającej z przedstawionej kserokopii dokumentu i okoliczność ta nie wymagała dalszego dowodzenia. Z omawianego dowodu wynika jednoznacznie, iż pozwany zaciągnął zobowiązanie w imieniu własnym, pomimo iż reklama miała dotyczyć firmy (...) sp. j. Nadto wynika z niego, że pozwany zobowiązany był do zapłaty wynagrodzenia strony powodowej w kwocie 2 196 zł brutto, płatnego w formie zaliczki w kwocie 1 098 zł z terminie 7 dni roboczych od dnia zawarcia umowy oraz w pozostałej części na podstawie faktury wystawionej przez wydawcę. Oczywiście zasadne było uwzględnienie powództwa co do kwoty 1 098 zł wymagalnej na długo przed datą, od której strona powodowa domagała się zasądzenia odsetek (10 czerwca 2009r.). Pozwany kwestionował jednak, aby doręczono mu fakturę Vat, na której oparto roszczenie, a strona powodowa nie przeciwstawiła żadnego dowodu na okoliczność doręczenia. Jednakże powódka udowodniła, iż doręczyła pozwanemu wezwanie do zapłaty z dnia 12 listopada 2009r. (k.45-47), tj. wysłała je pozwanemu przesyłką poleconą, przy czym pozwany nie przedstawił żadnego dowodu, że przesyłki tej nie otrzymał (np. dowodu z prowadzonej w ramach działalność książki odbioru korespondencji). Nie stawił się też na rozprawie w dniu 21 września 2015r. ani pozwany, ani jego pełnomocnik procesowy, będący adwokatem. Zatem uwzględniono powództwo także co do pozostałej części wynagrodzenia w kwocie 1 098 zł, przyjmując jednak, że pozwany winien ją zapłacić na podstawie wezwania do zapłaty, które dokładnie określało podstawę zobowiązania – w terminie do dnia 26 listopada 2009r. (14 dni od wysłania korespondencji przesyłką poleconą, co należy ocenić jako termin niezwłoczny, odpowiadający też długości terminu zapłaty z faktury Vat z dnia 26 maja 2009r. - 14 dni). Pozostałe zarzuty pozwanego nie mogły skutecznie podważyć dochodzonego w sprawie roszczenia. Pomimo bowiem że – co przyznać należy pozwanemu – zachodzi pewna nieścisłość co do nr klienta oznaczonego na umowie w wersji z podpisem i bez (k.41-42) oraz na fakturze (k.44), a na umowie brak numeru kontraktu wskazanego na fakturze, to jednak pozwany, jak podawał w sprawie, nie otrzymał faktury Vat, a po otrzymaniu wezwania do zapłaty (na którym brak było budzących wątpliwości numerów) nie wystąpił do powódki z jakimikolwiek wątpliwościami, przy czym powódka niewątpliwie udowodniła, że strony zawarły umowę będącą podstawą dochodzonego roszczenia. Mając powyższe na uwadze powództwo podlegało uwzględnieniu co do należności głównej w całości i co do odsetek, za wyjątkiem odsetek liczonych od kwoty 1 098 zł za okres od dnia 10 czerwca 2009r. do dnia 26 listopada 2009r. - o czym orzeczono w pkt I i II sentencji wyroku z dnia 21 września 2015r. O kosztach postępowania orzeczono na postawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. i art.100 zd.2 k.p.c. Ponieważ strona powodowa uległa tylko w nieznacznej części, zasądzono na jej rzecz od pozwanego całość kosztów procesu, które objęły – zgodnie z wnioskiem - opłatę stałą od pozwu w kwocie 30 zł, wynagrodzenie adwokata według minimalnej stawki (600 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) i wydatek odpowiadający opłacie manipulacyjnej dla dostawcy usług płatności (0,80 zł).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI