V GC 1288/21

Sygn. akt V GC 1288/21 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 1 czerwca 2021r. powód Fabryka (...) Sp. z o.o. w M. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) Sp. z o.o. w P. kwoty 3.848,67 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 maja 2021r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2019r. zawarł z pozwanym umowę pn. ,,Zlecenie na zaprojektowanie i wykonanie strony internetowej”, zgodnie z którą pozwany miał zaprojektować i wykonać nową stronę internetową, na którą miała zostać przeniesiona zawartość ze starej strony. Powód podniósł, że pozwany nie dochował terminu wykonania umowy, popełnił liczne błędy i niedociągnięcia w realizacji, ostatecznie jednak na początku marca 2021r. przeniósł stronę internetową na serwer powoda i podpiął pod jego domenę. Okazało się jednak, że wykonana strona zawiera istotne wady, uniemożliwiające powodowi oraz jego klientom korzystanie z niej. Powód niezwłocznie po wykryciu wad zgłosił je pozwanemu, licząc na dobrowolne i szybkie ich usunięcie. Mimo zapewnień o chęci naprawy i poprawy przedmiotowej strony internetowej, pozwany finalnie nie dokonał naprawy strony w taki sposób, aby powód mógł z niej korzystać. Wówczas powód wezwał pozwanego do przywrócenia poprzedniej strony internetowej i zwrotu wpłaconych środków pieniężnych. Powód podał, że pozwany ostatecznie nie usunął wad wykonanej strony, nie przeniósł na powoda autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych do strony, nie udostępnił też dostępu do systemu zarządzania przedmiotową stroną, a na koniec w ogóle zablokował dostęp do strony. Dalej powód wskazał, że pismem z dnia 12 kwietnia 2021r. odstąpił od zawartej z pozwanym umowy, wzywając do zwrotu zapłaconej za niego kwoty 3.848,67 zł. Pozwany jednak nie odebrał tego pisma i nie zwrócił w/w kwoty. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27 lipca 2021r. w sprawie V GNc 1608/21 Sąd Rejonowy w Kielcach V Wydział Gospodarczy uwzględnił powództwo w całości (k.55). W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty z dnia 27 sierpnia 2021r. pozwany zaskarżył nakaz w całości i wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu zarzucił, że roszczenie jest bezzasadne. Podał, że opóźnienie w wykonaniu prac było spowodowane zachowaniem powoda, który nie współpracował w zakresie akceptacji poszczególnych prac i zmieniał wielokrotnie swoje wytyczne. Po akceptacji projektu strony i braku jakiegokolwiek sprzeciwu, pozwany wystawił fakturę VAT na ostatnią część płatności za prace, która przez następnych 7 miesięcy nie była przez powoda opłacona. Pozwany podniósł, że jeszcze przed uregulowaniem tej faktury przekazał powodowi pełny dostęp do edytora strony wraz z instrukcjami, a główny e- mail administratora został zmieniony na e- mail powoda. Dodał, że zgadzał się wielokrotnie na wdrażanie zmian na stronie, które były dodatkowym kosztem. W dniu 23 marca 2021r. powód przekazał dostępy do serwera i poinformował, że opłaci fakturę VAT po przeniesieniu strony na jego serwer, co było niezgodne z umową, ale pozwany na to się zgodził. Kolejno jednak powód zażądał przywrócenia starej wersji strony, gdyż nie działały reklamy G. A. , które były obsługiwane przez (...) Sp. z o.o. w P. . Przed datą ponownego przeniesienia strony na serwer powoda pozwany zgodził się usunąć drobne błędy i wyjątkowo wdrożyć kolejne nowe rzeczy, zgłoszone już po akceptacji strony. Po przeniesieniu strony po raz drugi na serwer powoda, pozwany usunął drobne błędy ze strony, ale powód po raz kolejny zażądał przywrócenia starej wersji strony, podając za powód, że na stronie z maszynami używanymi nie było przeniesionych produktów, co zdaniem pozwanego nie wchodziło w zakres umowy, gdyż miał przenieść zawartość strony widoczną pod adresem pramazut.com. pl. (...) jeszcze powód żądał dodania maszyn używanych dostępnych dla wszystkich. Pozwany podniósł, że ostatecznie odmówił wykonania rzeczy dodatkowych, które wcześniej zgodził się wykonać na własny koszt i wycofania nowej strony oraz wgrania po raz kolejny starej strony na serwer, ale przesłał e- maila z instrukcją jak powód mógł samodzielnie bardzo łatwo przywrócić starą stronę (k. 61-68). W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 20 października 2021r. powód podtrzymał swoje stanowisko oraz dodał, że przedstawiał pozwanemu jasne i precyzyjne wskazówki oraz oczekiwania co do tego jak ma wyglądać nowo projektowana strona. Wskazał także, że opóźnienia w realizacji umowy były spowodowane licznymi poprawkami i zmianami jeszcze przed udostępnieniem strony powodowi, a potem strona nadal była obarczona wadami (k. 126-127v). Na rozprawach w dniach: 14 czerwca 2022r., 17 stycznia 2023r. i 7 marca 2023r. strony wnosiły i wywodziły, jak dotychczas (k. 195, 234, 251). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 5 sierpnia 2019r. powód Fabryka (...) Sp. z o.o. w M. (jako zamawiający) zawarł z pozwanym (...) Sp. z o.o. w P. (jako przyjmującym zamówienie) umowę pn. ,,Zlecenie na zaprojektowanie i wykonanie strony internetowej”, której przedmiotem było wykonanie strony internetowej na warunkach i zasadach określonych w umowie i załączniku do umowy (§ 1 i 2 ust. 1 i 2 umowy). Zgodnie z § 2 ust. 3 umowy po zaakceptowaniu przez zamawiającego finalnej wersji strony internetowej oraz uiszczeniu zapłaty za wykonane zlecenie według § 3 ust. 1 umowy następowało przeniesienie na zamawiającego pełni przysługujących mu autorskich praw majątkowych do całego kodu napisanego w trakcie realizacji zlecenia. Zamawiający z tym dniem stawał się wyłącznie uprawnionym do korzystania i rozporządzania całym kodem napisanym w trakcie realizacji zlecenia. Z tą samą chwilą następowało przeniesienie na zamawiającego praw zależnych do wprowadzania modyfikacji na stronie. Po przyjęciu finalnej wersji strony przez zamawiającego oraz po otrzymaniu wynagrodzenia, o którym mowa w § 3, zamawiający miał otrzymać jako administrator pełny dostęp do systemu (...) zarządzania stroną oraz treściami umożliwiającymi samodzielne zmiany treści na stronie. Po przyjęciu strony przez zamawiającego, wszelkie zmiany na stronie miały leżeć po stronie zamawiającego. Zamawiający mógł zlecić przyjmującemu zamówienie wykonanie zmian na stronie za opłatą zgodną z aktualnym cennikiem (§ 2 ust. 4 umowy). Strony ustaliły ryczałtowe wynagrodzenie za wykonanie działa w wysokości 3.129 zł netto plus VAT, przy czym zapłata miała nastąpić po wykonaniu projektu strony głównej według § 2 ust. 2 b w wysokości 50%, a po wykonaniu strony w wersji finalnej i zaakceptowaniu jej przez zamawiającego w pozostałej części (§ 3 ust. 1-3 umowy). dowód: wyciąg z rejestru sądowego pozwanego (k. 8- 8v), wyciąg z rejestru sądowego powoda (k. 9- 9v), korespondencja e- mailowa stron (K. 10- 11v), umowa wraz z załącznikiem (k. 12-13, 13v- 14). W dniu 11 października 2019r. pozwany wystawił powodowi fakturę VAT nr (...) na kwotę 1.924,34 zł brutto, z terminem zapłaty do dnia 15 października 2019r., tytułem 50% wynagrodzenia za dzieło, która została opłacona. dowód: faktura VAT (k. 47), wyszczególnienie transakcji (k. 49). Realizacja umowy przeciągała się, a powód zgłaszał swoje uwagi najczęściej telefonicznie, zmieniając wielokrotnie swoje wytyczne i nakazując pozwanemu zmieniać rzeczy, które już wcześniej były wykonane. Powód nie akceptował wykonanej pracy w celu przejścia do kolejnego etapu prac, co było podstawą realizacji projektu online. Ten sposób współpracy powodował o wiele większe koszty wykonania całego projektu i uniemożliwiał pozwanemu wykonanie zleconej strony według umowy i w wyznaczonym terminie. Pozwany musiał wielokrotnie poprawiać dodane na stronie produkty, będące przedmiotem umowy, których było ponad 200 sztuk, mimo wcześniejszej akceptacji e- mailowo szablonowego produktu. Po wykonaniu ostatnich ustalonych z powodem zmian na stronie nastąpiła akceptacja projektu strony internetowej, przy braku sprzeciwu ze strony powoda. dowód: korespondencja e- mailowa stron (k. 87- 89). W dniu 28 sierpnia 2020r. pozwany wystawił powodowi fakturę VAT nr (...) na kwotę 1.924,34 zł brutto, z terminem zapłaty do dnia 4 września 2020r., tytułem drugiej transzy wynagrodzenia za dzieło, która została uregulowana dopiero w dniu 1 marca 2021r. Od początku 2021r. pozwany prosił powoda o wysłanie dostępów do serwera w celu przeniesienia strony, jednak powód żądał wdrażania na stronę nowych rzeczy, które nie wchodziły w zakres umowy. Zażądał także wysłania dostępu do edytora (...) strony, mimo że dostęp ten miał być przekazany dopiero po finalizacji i opłaceniu całej kwoty za wykonaną stronę. Pozwany w celu otrzymania wynagrodzenia, pomimo wydłużonego wielokrotnie czasu realizacji projektu, zgodził się przekazać pełny dostęp do edytora strony wraz z instrukcjami zarówno telefonicznymi, jak i na e- mail. Zmieniony został także główny e -mail administratora strony na e-mail powoda. Powód zgłosił pozwanemu, że otrzymywał z formularza kontaktowego nowej strony (...) , ale pozwany poinformował go, że jest to wina serwera powoda i podjął się wdrożenia na swój koszt aplikacji filtrujących (...) na poczcie. W dniu 23 marca 2021r. powód przekazał pozwanemu dostępy do serwera, jednak, po przeniesieniu strony, powód zażądał przywrócenia starej wersji strony, a jako powód podał niedziałające reklamy G. A. obsługiwane przez (...) sp. z o.o. z P. , przy czym po zmianie strony internetowej na nową zmiany musiały być dokonane gdy nowa strona była już na serwerze docelowym. Przed datą ponownego przeniesienia strony na serwer powoda pozwany usunął drobne usterki, zgłoszone przez powoda oraz zgodził się w drodze wyjątku na wdrożenie kolejnych nowych rzeczy, zgłoszonych przez powoda już po akceptacji strony, np. dodatkowego formularza dla zapytania o produkt, który wcześniej został wykonany zgodnie z umową i zaakceptowany w momencie pierwszego przenoszenia strony na serwer powoda. Po przeniesieniu po raz drugi strony na serwer pozwany usunął drobne błędy ze strony, natomiast powód po raz kolejny zażądał przywrócenia starej wersji strony, podając za powód, że na stronie z maszynami używanymi (ukrytymi pod linkiem niedostępnym na starej stronie) nie było przeniesionych produktów, co nie odpowiadało uzgodnieniom stron. Powód zawiadomił pozwanego, że na obecnej swojej stronie posiada jeszcze ukryty link (nie dostępny dla wszystkich z poziomu obecnej strony), pod którym posiada dużo więcej produktów z kategorii maszyn używanych i zażądał przeniesienia na nową stronę tych produktów z tej podstrony ukrytej, na co powód się nie zgodził ,gdyż nie wchodziło to w zakres umowy. Ostatecznie jednak, chcąc uzyskać pozostałą część wynagrodzenia, pozwany na własny koszt wykonał ukrytą podstronę maszyn używanych wraz z dodaniem jednego produktu szablonowego, informując jednocześnie, że powód już we własnym zakresie doda na tą stronę wszystkie swoje produkty. Wobec stanowiska powoda, żądającego mimo wszystko wykonania tych dodatkowych prac, pozwany wycofał się z wdrożenia rzeczy dodatkowych, które wcześniej zgodził się wykonać na własny koszt oraz odmówił wycofania strony i wgrania po raz kolejny starej strony na serwer i poprosił o nawiązanie przez powoda współpracy z innym wykonawcą w celu zlecenia dodatkowych robót. dowód: faktura VAT (k. 48), korespondencja e- mailowa stron i SMS (k. 76- 80, 96- 98, 74- 75, 81- 85, 90- 95), potwierdzenie wykonanej operacji (k. 50). W ramach realizacji umowy powód wykonał następujące elementy: - animowany slider, - 35 podstron /129 kategorii i podkategorii, - 349 produktów, w tym 9 produktów w kategorii używane, - kategoria promowane, - strona jest responsywna, - wbudowany moduł (...) , - wykonanie strony w języku polskim, - mapa G. + formularz kontaktowy. Wdrożono również uwagi firmy zajmującej się pozycjonowaniem dotyczące nagłówków h1 i h2 oraz elementów nawigacyjnych w menu głównym i na stronach produktowych. Strona internetowa została wykonana zgodnie z umową, a postępowanie pozwanego odpowiadało wymogom technicznym. Zastosowane elementy konstrukcji strony, takie jak: silnik strony- W. (ver.5.3.6), rozszerzenia ( tzw. wtyczki lub plugins) oraz konfiguracja były zgodne z obowiązującymi standardami. Pozwany przekazał powodowi wszelkie dostępy do edycji strony i haseł nigdy nie zmienił. dowód: opinia biegłego z zakresu informatyki mgr inż. Ł. K. wraz z uzupełnieniem (k. 167- 169, 190) zeznania prezesa zarządu pozwanego B. H. (k. 251- 215v). Powód, pismem z dnia 12 kwietnia 2021r., złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy na podstawie art. 560 k.c. , wskazując, że wykonana strona internetowa zawiera wady istotne uniemożliwiające korzystanie z niej, np. niedziałające zakładki ,,O FIRMIE , ,,O (...) , wadliwie wykonany formularz zapytań, niedziałające formularze kontaktowe przy poszczególnych produktach, nie została przeniesiona ani zaktualizowana w całości zakładka maszyn używanych. W piśmie tym wezwał także pozwanego do zwrotu zapłaconej ceny w kwocie 3.848,67 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwanie to okazało się bezskuteczne. dowód: oświadczenie o odstąpieniu od umowy i wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniami nadania i odbioru (k. 53-54v). Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie jest zasadne. Bezspornym w niniejszej sprawie było to, że strony łączyła umowa, której przedmiotem było wykonanie strony internetowej powoda. Poza sporem pozostawało również to, że powód uiścił w pełni wynagrodzenie z tytułu w/w umowy w wysokości 3.848,67 zł. Sporna kwestia dotyczyła zakresu umowy, a co za tym idzie, czy została ona wykonana przez pozwanego w całości. Sporne było także, czy wykonane dzieło było obarczone wadami, czy było możliwe korzystanie z rzeczonej strony przez powoda, a w konsekwencji, czy oświadczenie o odstąpieniu od umowy wywarło skutek prawny i czy żądanie powoda zasługuje na uwzględnienie co do zasady. Zgodnie z art. 353 § 1 k.c. zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel ( art. 354 § 1 i 2 k.c. ). W niniejszej sprawie treść łączącego strony stosunku zobowiązaniowego odpowiadała umowie o dzieło uregulowanej w art. 627 k.c. Zgodnie z powołanym przepisem przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. W wypadku umowy o dzieło niezbędne jest, aby starania przyjmującego zamówienie doprowadziły w przyszłości do uzyskania z góry określonego, samoistnego, obiektywnie osiągalnego i subiektywnie pewnego rezultatu ludzkiej pracy czy twórczości, mającego postać materialną lub też niematerialną, ale ucieleśnioną w jakimś nośniku ( por. m.in. P.Machnikowski [w:] E.Gniewek (red.) Kodeks cywilny, Tom II, Warszawa 2004, s.395; M.Sośniak, „Umowy o świadczenie usług z art. 750 k.c.”, Państwo i Prawo 1981/5/s.65). Wykonanie dzieła najczęściej przybiera postać wytworzenia rzeczy czy też dokonania zmian w rzeczy już istniejącej (naprawienie, przerobienie, uzupełnienie). Dzieło musi przy tym istnieć w postaci postrzegalnej, pozwalającej nie tylko odróżnić je od innych przedmiotów, ale i uchwycić istotę osiągniętego rezultatu (por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 11.06.2015r., III.AUa.1284/14, LEX nr 1768692 ). Z art. 642 § 1 k.c. wynika, że zasadą jest, iż przyjmującemu zamówienie wynagrodzenie należy się z chwilą oddania przedmiotu umowy. Przepis ten wspomina o oddaniu dzieła, nie zaś o odebraniu dzieła. Tego ostatniego sformułowania użyto w art. 643 k.c. , zgodnie z którym zamawiający zobowiązany jest odebrać dzieło, które przyjmujący zamówienie wydaje mu zgodnie ze swym zobowiązaniem. Z norm wypływających z tych unormowań wynika, że pojęcie oddania i pojęcie odebrania są różnymi określeniami, pomimo tego, iż - funkcjonalnie rzecz ujmując - dotyczą one tego samego zagadnienia. Ś. rzecz biorąc, ich desygnaty się nie pokrywają, ponieważ akcentują aktywność innych podmiotów, w pierwszym przypadku przyjmującego zamówienie, a w drugim zamawiającego. Starania przyjmującego zamówienie, po wykonaniu dzieła, dopiero w powiązaniu z działaniem drugiej strony pozwolą zrealizować wspomniany cel umowy. Zamawiający uzyskuje wówczas możliwość dysponowania dziełem/ rezultatem robót. Jak trafnie podniesiono w literaturze, odbiór przedmiotu umowy o dzieło przez zamawiającego uruchamia funkcjonalne związanie obu świadczeń. Dlatego też praktycznym przejawem wspomnianej zależności między świadczeniami wzajemnymi musi być powstanie wymagalności roszczenia o wynagrodzenie, a w ślad za nią powstaje prawna możliwość dochodzenia roszczenia na wypadek, gdyby dłużnik go nie wypełnił. Wskazany sposób ustalania wymagalności roszczenia przyjmującego zamówienie zakłada, że wierzycielski obowiązek odbioru powstaje tylko w przypadku, gdy zaofiarowano zamawiającemu przedmiot świadczenia zgodny z treścią zobowiązania. Obowiązek odbioru nie powstaje natomiast wtedy, gdy przedmiot umowy o dzieło ma wady (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2007r., V CSK 99/07, OSP 2009, nr 1, poz. 7). Jeśli więc przedmiot świadczenia nie spełnia wymagań ustalonych w umowie, to wierzyciel musi podjąć decyzję, czy zdecyduje się je przyjąć, (i mamy wówczas do czynienia z wykonaniem zobowiązania, z tym że w sposób nienależyty), albo też może odmówić jego przyjęcia. Tylko w tym pierwszym przypadku zgodnie z treścią art. 642 § 1 k.c. roszczenie przyjmującego zamówienie o wynagrodzenie staje się wymagalne. Podkreślić należy, że wymagalne stanie się całe roszczenie i to bez względu na rodzaj i zasięg wad robót. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją, w której poza sporem jest, że powód opłacił przedmiotowe prace, choć, jak argumentował, obarczone wadami. W pierwszej kolejności podnieść trzeba, że powód wywodził, iż pozwany miał wykonać w całości stronę internetową, a tego nie uczynił, gdyż zakładka maszyn używanych nie została w całości przeniesiona i zaktualizowana. Dla ustalenia zakresu przedmiotu umowy, prócz zapisów umownych, kluczowe znacznie miała opinia biegłego z zakresu informatyki mgr inż. Ł. K. . Zgodnie z opinią biegły stwierdził, że pozwany nie miał dokonać przeniesienia 1:1 jeżeli chodzi o zawartość treści starej wersji na nową, bowiem załącznik do umowy precyzował jakie elementy powinny być wykonane i wśród nich nie było przeniesienia produktów z podstrony ukrytej, jak też aktualizacja danych na stronę w zakładce ,,maszyny używane”, które dodał powód na swojej starej stronie w okresie od pierwszego uruchomienia strony na serwerze powoda do czasu drugiego przeniesienia strony na serwer. Podkreślenia przy tym wymaga, że biegły opiniował, że żądanie powoda przywrócenia starej strony było bezcelowe na danym zaawansowanym etapie prac. Dodatkowo biegły wskazał, że powód chciał kontynuować rozwój pewnych funkcjonalności ponad zakres i harmonogram zapisany w umowie, np. żądał zaimplementowania funkcjonalności formularza do oddzwaniania, która nie była przewidziana umownie. Odnosząc się do argumentów powoda, że wykonane dzieło było obarczone wadami istotnymi, to w świetle zebranego materiału dowodowego, a zwłaszcza w/w opinii, należało je uznać za chybione. Na wstępie tej części rozważań przypomnienia wymaga, że w myśl art. 638 § 1 k.c. do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży. Stosownie do art. 556 k.c. sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia). Wada fizyczna, w myśl art. 556 1 § 1 k.c. , polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli: 1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia; 2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór; 3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia; 4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym. Zaakcentować w tym miejscu zatem należy, że wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. Istotą wady fizycznej jest więc to, że jej wystąpienie należy traktować jako przypadek niezgodności przedmiotu świadczenia kupującego, jakim jest rzecz z umową sprzedaży (por. art. 556 1 KC red. Gniewek 2021, wyd. 10/Jezioro Kodeks cywilny. Komentarz 2021, wyd. 10, Legalis.). Powód wywodził, że opisane w oświadczeniu o odstąpieniu od umowy wady mają charakter wad istotnych. Wadę istotną definiuje się natomiast w orzecznictwie jako wadę, która uniemożliwia bądź utrudnia korzystanie z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem . Wady istotnej nie należy sprowadzać wyłącznie do kryteriów obiektywnych, ale również do uzasadnionych oczekiwań nabywcy dotyczących niezakłóconego funkcjonowania wszystkich elementów towaru. Istotna jest zatem taka wada, która wyłącza normalne korzystanie z towaru zgodnie z celem umowy, odbiega w sposób zasadniczy od cech funkcjonalnych oraz estetycznych, znacznie obniża wartość albo polega na znacznym odstępstwie od złożonego zamówienia, przy czym charakter istotności bada się w zależności od okoliczności danej sprawy. Uwzględniając charakter prowadzonej przez powoda działalności gospodarczej- przyjąć trzeba, że możliwość korzystania ze strony internetowej, gdyby rzeczywiście miała takie usterki, jak wywodził powód, byłaby zakłócona, mocno ograniczona. Bezsporne było przy tym, ze powód dochował aktów staranności i zawiadomił pozwanego o wadach niezwłocznie po ich stwierdzeniu ( art. 563 § 1 k.c. ). Jeśli chodzi o jakość wykonanych prac to podnieść wypada, że stosownie do wniosków opinii, postępowanie pozwanego w kluczowym okresie przenoszenia strony i przekazywania dostępu do strony było prawidłowe zarówno z technicznego punktu widzenia, jak i z punktu widzenia zawartej umowy. Zdaniem biegłego, które Sąd podziela, błędy w funkcjonowaniu strony związane były z procesem przeniesienia strony na serwer i domenę, które są normalnym elementem tego procesu i były one sukcesywnie poprawiane. Biegły wyjaśnił przy tym, że umowa nie przewidywała wykonania wersji testowej strony na serwerze powoda, nadto ewentualna późniejsza zmiana poddomeny z testowej na produkcyjną mogłaby powodować wystąpienie pewnych błędów. Sąd podzielił wnioski biegłego z uwagi na ich spójność, logiczność i rzeczowość. Zdaniem Sądu opinia biegłego, sporządzona w niniejszej sprawie, jest jasna, pełna, rzetelna i zgodna ze stanem wiedzy technicznej, dlatego też zasługuje ona na uwzględnienie. Nadto w ocenie Sądu, biegły wykonał ją w sposób zgodny z zasadami wiedzy fachowej. Fachowość, wnikliwość oraz doświadczenie biegłego stanowią o prawidłowości opinii biegłego. Biegły, w oparciu o wszechstronną analizę całości materiału dowodowego sporządził opinię kompletną i dokładną. Opinia biegłego jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy. Komunikatywność jej sformułowań pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do wniosków końcowych. Wprawdzie powód zgłosił wiele zarzutów do opinii, jednak biegły w uzupełnieniu wyjaśnił wszelkie wątpliwości, podał przy użyciu jakich narzędzi wykonał badania i wskazał jednoznacznie, ze powstałe błędy były typowe dla procesu migracji strony internetowej pomiędzy serwerami przy tego typu projektach i przy tak niskich budżetach. Bezsprzecznie przy tym wszelkie usterki były na bieżąco usuwane. Co ważne, w ślad za uzupełnieniem do opinii powód nie zaoferował dowodu z opinii innego biegłego. Zgłoszony zaś przez niego dowód z zeznań świadka A. S. na okoliczność błędów i nieprawidłowości strony internetowej wykonanej przez pozwanego, braku funkcjonalności tej strony i przydatności do działania, został pominięty w trybie art. 242 k.p.c. W zestawieniu z omówioną opinią zeznania świadka A. L. jawią się jako pozbawione przymiotu wiarygodności. W opozycji z wnioskami opinii pozostają twierdzenia świadka, że ,,nie zostały wykonane trzy najważniejsze rzeczy dla strony; niedziałająca zakładka kontakt, (…) nieprzeniesione maszyny używane na podstronie, błąd reklam (...) . Ewidentne były też wewnętrzne sprzeczności w relacjach tego świadka, a mianowicie A. L. podała, że ,,uwagi były wdrażane, ale z dużymi opóźnieniami czasowymi, wielokrotnie czekaliśmy nawet tygodniami na wdrożenie poprawek”, a jednocześnie stwierdziła, że ,,przesyłała uwagi wielokrotnie i były one wdrażane, nie mniej jednak (…) z błędami i często wymagały kolejnych uwag i poprawek”, a zatem z jednej strony świadek wskazała, że problemem były wyłącznie opóźnienia po stronie pozwanego, a równocześnie zanegowała usuwanie wadliwości strony. Także zeznania członka zarządu powoda R. L. należało uznać za nieprzekonywające z uwagi na ich niepotwierdzenie wiarygodnymi dowodami, a także brak konsekwencji w stosunku do stanowiska prezentowanego w pozwie. Zeznając R. L. podał bowiem, że po przeniesieniu strony w ogóle się ona nie wyświetlała, nie wczytywały się treści o firmie, o nas, zakładki produktów, nie działały skrypty z mailami, a po kolejnym przeniesieniu strony nie wczytywały się te same podstrony, nie wysyłały się skrypty kontaktowe, stąd należy wnosić, że de facto pozwany nie usunął żadnych usterek, a względem wymienionych w pozwie było ich jeszcze więcej, choć równocześnie podnosił, że długie tygodnie trwały modyfikacje i poprawianie obszernych błędów. Podnieść nadto trzeba, że kwestia wdrażania skryptów mailowych nie była przedmiotem umowy, co potwierdził prezes zarządu pozwanego B. H. , a którego relacje ze względu na spójność, logiczność i korespondowanie z opinią biegłego należało uznać za wiarygodne. Zgodnie z jego zeznaniami na bieżąco były wdrażane uwagi powoda i usuwane pojawiające się przy wdrażaniu strony usterki. Nie mogło przy tym ujść uwadze Sądu, że zarówno świadek A. L. , jak i członek zarządu powoda R. L. oraz prezes zarządu pozwanego B. H. dużą część swoich zeznań poświęcili kwestii opóźnienia w wykonaniu umowy, jednak biorąc pod uwagę przyczyny, z powodu których powód złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy, które nie były związane ze zwłoką w wykonaniu dzieła, stąd okoliczności te były irrelewantne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy. Odnosząc się zatem do żądania powoda należało podnieść, że zgodnie z art. 560 § 1 k.c. jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady. W myśl § 4 cytowanego przepisu kupujący nie może odstąpić od umowy, jeżeli wada jest nieistotna. Co ważne, jak już wyżej rozważono, pozwany w sposób należyty wykonał umowę, a wdrożona strona internetowa była niewadliwa. Stosownie do przepisu art. 494 § 1 k.c. strona, która odstępuje od umowy wzajemnej, obowiązana jest zwrócić drugiej stronie wszystko, co otrzymała od niej na mocy umowy, a druga strona obowiązana jest to przyjąć. Strona, która odstępuje od umowy, może żądać nie tylko zwrotu tego co świadczyła, lecz również na zasadach ogólnych naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania. Skoro więc oświadczenie o odstąpieniu od umowy nie mogło odnieść skutku prawnego, to w przedmiotowym przypadku nie znajduje zastosowania wyżej cytowany przepis art. 494 § 1 k.c. Samo oddanie dzieła po wykonaniu zadania i odebranie za to wynagrodzenia, oczywiście nie stanowi o przeniesieniu praw autorskich. Nie przenosi się ich także automatycznie na podstawie umowy. W przedmiotowej umowie znalazł się jednak zapis o przeniesieniu praw autorskich. Na podkreślenie zasługuje to, że umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych musi zostać zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności (por art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ). Oznacza to, że do jej zachowania konieczne jest spełnienie łącznie dwóch warunków: złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych i wymiana podpisanych dokumentów pomiędzy stronami umowy. Do zawarcia umowy dojdzie również, gdy kontrahenci wymienią się umowami, z których każda będzie podpisana przez jednego z nich. W niniejszym przypadku powód nawet nie podnosił, że umowa z dnia 5 sierpnia 2019r. nie została zawarta na piśmie, a w sposób konkludentny, czyli że strony nie wymieniły się podpisanymi egzemplarzami. Nawet jednak gdyby przyjąć, że nie jest ważna umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych i praw zależnych, to i tak cały czas trzeba mieć na względzie, że odstąpienie od umowy odnosiło się do wad dzieła i w związku z tym dotyczyło wyłącznie umowy zlecenia na zaprojektowanie i wykonanie strony internetowej, nie zaś umowy o przeniesienie praw autorskich, która była spisana tylko łącznie z umową o dzieło. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 638 § 1 k.c. w zw. z art. 560 § 1 i 4 k.c. w zw. z art. 556 k.c. , art. 556 1 § 1 k.c. , art. 494 § 1 k.c. orzeczono, jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1, 1 1 § i 3 k.p.c. , art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018, poz.265), art. 1 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U.z 2006r., Nr 225, poz. 1635 z późn. zm.) (punkt 2 wyroku). O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 113 ust. 1, art. 83 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (tj. Dz. U.2022.1125) (punkt 3 wyroku). SSR Ewa Łuczyńska ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć: - pełn. powoda. SSR Ewa Łuczyńska