V GC 1178/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda część dochodzonej kwoty za usługę transportową, oddalając powództwo w pozostałym zakresie z powodu przedwczesnej wymagalności roszczenia.
Powód dochodził zapłaty za usługę transportową wykonaną na zlecenie pozwanego na terenie Niemiec. Sąd ustalił, że usługa została wykonana, jednakże faktura stała się wymagalna dopiero w trakcie postępowania sądowego, ponieważ powód nie doręczył pozwanemu wymaganych dokumentów przewozowych zgodnie z umową. W związku z tym, sąd zasądził jedynie część dochodzonej kwoty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
Powód J. K. wniósł pozew o zapłatę kwoty 1.328,95 zł z odsetkami za usługę transportową wykonaną na zlecenie pozwanego W. K. na terenie Niemiec. Pozwany zlecił transport towaru, a powód wystawił fakturę z 45-dniowym terminem płatności. Pozwany sprzeciwił się nakazowi zapłaty, twierdząc, że roszczenie jest przedwczesne, ponieważ powód nie doręczył mu wymaganych dokumentów przewozowych zgodnie z umową. Sąd ustalił, że strony zawarły umowę zlecenia transportowego, która przewidywała płatność 45 dni od dnia otrzymania wymaganych dokumentów. Postępowanie dowodowe wykazało, że powód nie wykazał skutecznego doręczenia tych dokumentów pozwanemu przed wniesieniem pozwu. Faktura stała się wymagalna dopiero w dniu 11 lipca 2016 r., po doręczeniu dokumentów wraz z pozwem przez sąd. Sąd zasądził więc część dochodzonej kwoty, uwzględniając roszczenie od dnia wymagalności, a oddalił powództwo w zakresie odsetek za okres przed wymagalnością.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, roszczenie nie było wymagalne przed doręczeniem dokumentów przez sąd.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na postanowieniach umowy, które przewidywały termin płatności 45 dni od dnia otrzymania przez zleceniodawcę wymaganych dokumentów. Ponieważ powód nie wykazał skutecznego doręczenia tych dokumentów przed wniesieniem pozwu, faktura stała się wymagalna dopiero w trakcie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
J. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | powód |
| W. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.c. art. 302 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 100 § zd. 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 6 § pkt. 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie nie było wymagalne z powodu niedoręczenia wymaganych dokumentów przewozowych zgodnie z umową. Termin płatności faktury został ustalony niezgodnie z zapisem umowy.
Odrzucone argumenty
Powód wykonał usługę transportową zgodnie z umową i należy mu się wynagrodzenie. Pozwany nigdy nie kwestionował jakości świadczonej usługi.
Godne uwagi sformułowania
Faktura stała się więc wymagalna dopiero w dniu 11 lipca 2016r. albowiem dokumenty przewozowe wraz z fakturą zostały doręczone pozwanemu przez Sąd wraz z odpisem nakazu zapłaty i odpisem pozwu w dniu 25 maja 2016r. Roszczenie jako przedwczesne winno zostać oddalone.
Skład orzekający
Magdalena Berczyńska – Bruś
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków wymagalności roszczeń z umów transportowych, w szczególności w kontekście doręczenia dokumentów przewozowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zapisów umowy między stronami oraz międzynarodowego przewozu drogowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy spór gospodarczy dotyczący wymagalności roszczeń, wynikający z niedopatrzeń formalnych i problemów z doręczeniem dokumentów, co jest częstym problemem w obrocie gospodarczym.
“Brak dokumentów opóźnił zapłatę o rok: jak formalności mogą zablokować płatność za transport.”
Dane finansowe
WPS: 1328,95 PLN
zapłata za usługę transportową: 1328,95 PLN
zwrot kosztów sądowych: 30 PLN
zwrot kosztów zastępstwa prawnego: 197 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt: V GC 1178/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Kalisz, dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Berczyńska – Bruś Protokolant: Anna Woźniakowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa – J. K. przeciwko – W. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego W. K. na rzecz powoda J. K. kwotę 1 328,95 złotych (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia osiem złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 11 lipca 2016 roku do dnia zapłaty, 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 30,00 złotych (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 197,00 złotych (sto dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. SSR Magdalena Berczyńska – Bruś Sygn. akt V GC 1178/16 UZASADNIENIE Powód J. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą K. J. K. w K. wniósł w dniu 24 września 2015r. przeciwko pozwanemu W. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą K. W. Usługi (...) w G. o zasądzenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym kwoty 1.328,95 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od 18 marca 2015r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód wykonał na zlecenie pozwanego w dniach od 21 stycznia 2015r. do 22 stycznia 2015r. usługę transportową polegającą na transporcie towarów w Niemczech pomiędzy miastami N. i W. . Pozwany nigdy nie kwestionował jakości świadczonej usługi. Realizacja usługi była potwierdzona podpisem podmiotu odbierającego na międzynarodowym liście przewozowym CMR. Z tytułu wykonania usługi powód w dniu 31 stycznia 2015r. wystawił fakturę nr (...) na kwotę 1.328,95 zł, zakreślając 45 dniowy termin płatności, który upłynął w dniu 17 marca 2015r. Pozwany nie zapłacił umówionego wynagrodzenia nawet w części. Do pozwu załączono fakturę VAT, ofertę frachtu, zlecenie transportowe, list przewozowy CMR. W dniu 30 września 2015r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kaliszu wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sygn. akt V GNc 4249/15 którym orzekła zgodnie z żądaniem pozwu. Nakaz zapłaty z odpisem pozwu i załączników został doręczony pozwanemu w dniu 25 maja 2016, na jego wniosek, po wykazaniu nieprawidłowości uprzedniego doręczenia zastępczego pod nieprawidłowym adresem. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty i wniósł o oddalenie powództwa w całości. Pozwany przyznał, że zlecił powodowi wykonanie usługi transportowej, wskazując jednak inną usługę niż powód w pozwie. Podniósł, że zgodnie z zawartą umową termin płatności wynosił 45 dni od dnia otrzymania wymaganych dokumentów przez zleceniodawcę. Powód nie doręczył wymaganych dokumentów do chwili wniesienia pozwu. List przewozowy CMR pozwany otrzymał dopiero wraz z pozwem. Powód przesyłał korespondencję na niewłaściwy adres powoda. Roszczenie jako przedwczesne winno zostać oddalone. Pełnomocnik powoda nie wniósł odpowiedzi na sprzeciw wbrew zobowiązaniu Sądu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 21 stycznia 2015r. na stronie internetowej (...) pozwany zamieścił ofertę transportową dotycząca przewozu ładunku na terenie Niemiec między miejscowościami N. i W. , wskazując rodzaj towaru do przewiezienia i wymagany typ pojazdu. Zaoferowani cenę frachtu w wysokości 220 EUR. W ofercie wskazano dane i adres pozwanego (...)-(...) G. , ul. (...) także dane kontaktowe: numery telefonów i adres email M. R. . Dowód: oferta frachtu (k. 15 akt) W tym samym dniu pozwany zlecił powodowi transport towaru na 14 europaletach, wskazując datę załadunku w dniu 21 stycznia 2015r. w miejscowości N. wNiemczech. Rozładunek miał nastąpić w dniu 22 stycznia 2015r. w miejscowości W. w Niemczech. Wynagrodzenie powoda ustalono w kwocie 250 Euro netto + 23 VAT, płatne w polskich złotych według kursu ogłoszonego przez NBP (tabela A) w dniu załadunku. Termin płatności wskazano na 45 dni od dnia otrzymania przez zleceniodawcę wymaganych dokumentów. Towar należało właściwie zabezpieczyć pasami. W zleceniu zastrzeżono również, że przewóz odbywa się zgodnie z postanowieniami Konwencji CMR. Adres pozwanego wskazano na (...)-(...) G. ul. (...) . Dowód: zlecenie transportowe (k. 14 akt) Ładunek został załadowany i rozładowany zgodnie z umową. Dowód: międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR (k.16 akt) W dniu 31 stycznia 2015r. powód wystawił wobec pozwanego fakturę VAT nr (...) z tytułu usługi transportowej, na kwotę 1.328,95 zł, przeliczoną według kursu 4, (...) z 21.01.2015r. tabela (...) . W fakturze wskazano sposób zapłaty przelewem i termin płatności do dnia 17 marca 2015r. (45 dni od daty wystawienia). W treści faktury wskazano również adres pozwanego na podstawie zlecenia. Dowód: faktura VAT nr (...) (k. 13 akt) W dniu 16 marca 2015r. powód wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 7 dni kwoty 1.132,28 zł wynikającej z faktury VAT nr (...) z 30.09.2014r. pod rygorem skierowania sprawy do postępowania sądowego. Dowód: wezwanie do zapłaty (k. 8 akt) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów. Sąd pominął dowód z zeznań stron a podstawie art. 302§ 1 k.p.c. albowiem strony nie stawiły się na rozprawę. Sąd zważył co następuje: W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) , podpisanej w 1956r. w Genewie (Dz. U. Nr 49,poz.238 z 14 września 1962r.). Zgodnie z jej art. 1 ust.1 Konwencję stosuje się do wszelkiej umowy o zarobkowy przewóz drogowy towarów pojazdami, niezależnie od miejsca zamieszkania i przynależności państwowej stron, jeżeli miejsce przyjęcia przesyłki do przewozu i miejsca przewidziane dla jej dostawy, stosownie do ich oznaczenia w umowie, znajdują się w dwóch różnych krajach, z których przynajmniej jeden jest krajem umawiającym się. Stosowanie Konwencji jest niezależne od miejsca zamieszkania bądź siedziby stron umowy oraz ich przynależności państwowej. Jedynym warunkiem zastosowania postanowień CMR jest okoliczność, że przewóz odbywa się pomiędzy miejscami znajdującymi się w dwóch różnych krajach, z których przynajmniej jeden jest krajem umawiającym się. Z załączonych do pozwu dokumentów CMR wynika, że warunki te zostały spełnione w niniejszej sprawie. Pozwany nie kwestionował prawidłowości wykonania usługi przez powoda. Dowodem zawarcia umowy przewozu jest list przewozowy. Postanowienie art. 9 CMR przewiduje, że w braku przeciwnego dowodu list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy, warunków umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika. Strony zawarły w niniejszej sprawie pisemną umowę, nazywając ją zleceniem transportowym, w której wskazały, że płatność wynagrodzenia nastąpi w terminie 45 dni od dnia otrzymania wymaganych dokumentów przez zleceniodawcę. Pozwany odmówił zapłaty należności wynikającej z faktury VAT, podnosząc, że należność jest niewymagalna albowiem powód nie doręczył mu skutecznie dokumentów przewozu. Postępowanie dowodowe potwierdziło tę okoliczność. Powód nie wykazał, że doręczył pozwanemu dokumenty przewozu. Nie doręczył pozwanemu również wezwania do zapłaty. Z faktury VAT wynika, że ustalił jej wymagalność niezgodnie z zapisem umowy łączącej go z pozwanym, wskazując rozpoczęcie biegu 45 – dniowego terminu płatności na dzień wystawienia faktury. Faktura stała się więc wymagalna dopiero w dniu 11 lipca 2016r. albowiem dokumenty przewozowe wraz z fakturą zostały doręczone pozwanemu przez Sąd wraz z odpisem nakazu zapłaty i odpisem pozwu w dniu 25 maja 2016r. Wymagalność faktury nastąpiła w toku postępowania sądowego, roszczenie powoda podlegało więc uwzględnieniu z wyjątkiem odsetek ustawowych za okres od dnia 18 marca 2015r. do 10 lipca 2016r., których domagał się powód, czyli za okres braku wymagalności. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. , zgodnie z którym sąd może włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swojego żądania i obciążył pozwanego obowiązkiem poniesienia całości kosztów postępowania. Na koszty, które pozwany ma obowiązek zwrócić powodowi składa się opłata sądowa w wysokości 30 zł i wynagrodzenie pełnomocnika powoda ustalone w oparciu o § 6 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) wraz z opłatą skarbową w wysokości 17 zł od pełnomocnictwa. /-/SSR Magdalena Berczyńska -Bruś
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI