V CZ 98/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji, uznając, że pełnomocnik pozwanego był należycie umocowany, a prawo do rozpoznania sprawy w dwóch instancjach ma priorytet.
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego z powodu braku dowodów na należyte umocowanie pełnomocnika. Pozwany wniósł zażalenie, dołączając odpis z KRS potwierdzający, że osoby udzielające pełnomocnictwa były członkami zarządu spółki w chwili jego udzielania. Sąd Najwyższy uznał, że pełnomocnik był należycie umocowany i uchylił zaskarżone postanowienie, podkreślając konstytucyjne prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło apelację pozwanego od wyroku. Powodem odrzucenia było niewykazanie przez pełnomocnika pozwanego, że osoby udzielające mu pełnomocnictwa były do tego należycie umocowane w wyznaczonym terminie. Pozwany w zażaleniu argumentował, że dołączone dokumenty, w tym odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, potwierdzają jego należyte umocowanie już w chwili składania apelacji, gdyż osoby udzielające pełnomocnictwa były członkami zarządu spółki. Sąd Najwyższy przychylił się do tego stanowiska, stwierdzając, że aktualnie nie ma wątpliwości co do należytego umocowania pełnomocnika. Sąd uznał, że w sytuacji konfliktu między koniecznością przestrzegania terminów a ochroną konstytucyjnego prawa strony do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach, należy priorytetowo traktować to drugie prawo. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli późniejsze dowody jednoznacznie potwierdzają należyte umocowanie pełnomocnika, a prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach jest zagrożone.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach, chronione konstytucyjnie, ma priorytet nad rygorystycznym przestrzeganiem terminów w zakresie przedkładania dowodów, jeśli późniejsze dowody rozwiewają wątpliwości co do umocowania pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | powód |
| S. O. | osoba_fizyczna | powód |
| Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoby udzielające pełnomocnictwa były członkami zarządu pozwanej spółki w chwili jego udzielania. Prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach ma priorytet nad rygorystycznym przestrzeganiem terminów proceduralnych w tym zakresie. Zażalenie może służyć ochronie konstytucyjnego prawa do sądu.
Godne uwagi sformułowania
mając do wyboru ochronę dwóch wartości tj. konieczność przestrzegania terminowego wypełniania poleceń sądu oraz ochronę prawa strony do rozpoznania jej sprawy w co najmniej dwóch instancjach, należy dać priorytet tej drugiej wartości, chronionej konstytucyjnie Zażalenie może być środkiem, przy pomocy którego strona w sytuacji, gdy uchybiła przez nieuwagę terminowi dostarczenia sądowi dowodu na to, że spełnia wszystkie przewidziane prawem wymogi, pozwala chronić jej konstytucyjnie gwarantowane prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach.
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący
Józef Frąckowiak
sprawozdawca
Jacek Grela
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady prawa do sądu w kontekście uchybień proceduralnych pełnomocnika i pierwszeństwa konstytucyjnych praw strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku należytego umocowania pełnomocnika w momencie składania apelacji, gdy późniejsze dowody potwierdzają umocowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy priorytetyzuje konstytucyjne prawo do sądu nad formalnymi uchybieniami, co jest ważną lekcją dla praktyków prawa.
“Prawo do sądu ważniejsze niż formalności? SN uchyla odrzucenie apelacji z powodu błędu pełnomocnika.”
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 98/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSA Jacek Grela w sprawie z powództwa D. S. i S. O. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2015 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 sierpnia 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelacje pozwanego od wyroku tego Sądu, wskazując, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik pozwanego nie wykazał, że osoby udzielające mu pełnomocnictwa były do tego należycie umocowane. W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując, że z dołączonych do zażalenia dokumentów wynika, że został umocowany przez osoby, które miały w chwili udzielania mu pełnomocnictwa prawo reprezentować pozwanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z załączonego do zażalenia pełnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania pozwanego PZU S.A., w chwili jego udzielania były członkami zarządu tej spółki. Nie ulega więc wątpliwości, że pełnomocnik pozwanego był należycie umocowany już w chwili składania apelacji. Wprawdzie, ze względu na przeoczenie pełnomocnika, który na wezwanie sądu przedkładając wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego nie zwrócił uwagi, iż nie jest to rejestr pełny, Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone postanowienie, nie miał dostatecznych dowodów na to, że osoby udzielające pełnomocnictwa miały prawo reprezentować pozwanego, to aktualnie nie ulega wątpliwości, że pozwany od momentu złożenia apelacji był reprezentowany przez pełnomocnika należycie umocowanego. W tej sytuacji zaskarżone postanowieni należało uchylić. Mając do wyboru ochronę dwóch wartości tj. konieczność przestrzegania terminowego wypełniania poleceń sądu oraz ochronę prawa strony do rozpoznania jej sprawy w co najmniej dwóch instancjach, należy dać priorytet tej drugiej wartości, chronionej konstytucyjnie (art. 78 Konstytucji RP). Zażalenie może być środkiem, przy pomocy którego strona w sytuacji, gdy uchybiła przez nieuwagę terminowi dostarczenia sądowi dowodu na to, że spełnia wszystkie przewidziane prawem wymogi, pozwala chronić jej konstytucyjnie gwarantowane prawo do rozpoznania sprawy w co najmniej dwóch instancjach. 3 Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI