V CZ 96/16

Sygn. akt V CZ 96/16
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Mirosław Bączyk
‎
SSA Agata Zając
w sprawie z wniosku W. L.
‎
przy uczestnictwie Gminy M.
‎
o zasiedzenie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2017 r.,
‎
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L.
‎
z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt II Ca …/16,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. odrzucił na podstawie art.398
6
§ 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnioskodawczyni w części dotyczącej działki nr 6/3, dla której Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą LE1L/…8/0. Przyjął, że wobec braku orzeczenia Sądu Rejonowego i Okręgowego w przedmiocie wniosku o jej zasiedzenie niedopuszczalne było objęcie zakresem zaskarżenia skargi kasacyjnej orzeczenia nieistniejącego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 398
6
§ 2 k.p.c. oraz art. 351 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Naruszenie art. 398
6
§ 2 k.p.c. skarżąca wywodzi z twierdzenia, że Sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do badania prawidłowości podstaw kasacyjnych oraz z twierdzenia, że postanowienie Sądu Rejonowego oddalające wniosek objęło całość żądania wnioskodawczyni o zasiedzenie dwóch działek oznaczonych numerami 2/2 i 6/3 i w apelacji zostało ono zaskarżone w całości, co obligowało Sąd Okręgowy do merytorycznego rozpoznania sprawy również w zakresie działki 6/3. Podzielić trzeba argument, że sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do oceny prawidłowości wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw skargi, lecz błędnie skarżąca utożsamia podstawy skargi kasacyjnej z zakresem zaskarżenia, którego badanie jest obowiązkiem tego sądu. Treść postanowienia Sądu Rejonowego  oddalającego wniosek istotnie nie dawała podstaw do złożenia przez wnioskodawczynię wniosku o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c., jednak Sąd drugiej instancji był związany zakresem zaskarżenia wskazanym w apelacji. Skarżąca wskazała, że zaskarża postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości ale w dalszej części apelacji wyjaśniła, że nie wnosi apelacji w zakresie działki nr 6/3 wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wyraźne oświadczenie co do zakresu zaskarżenia usuwało spod kontroli Sądu Okręgowego prawidłowość postępowania i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w  zakresie nie objętym apelacją. Na obecnym etapie postępowania irrelewantne procesowo są motywy stanowiące przyczynę takiego stanowiska skarżącej w  postępowaniu apelacyjnym, bo określenie zakresu zaskarżenia pozostaje w wyłącznej kompetencji strony i sąd nie może jej w tym wyręczać ani tego zakresu domniemywać. Prawidłowe jest zatem stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr 6/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398
14
w zw. z art. 394
1
§ 3
k.p.c.
jw
kc