V CZ 96/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powodów, potwierdzając prawidłowość odrzucenia ich apelacji przez Sąd Apelacyjny z powodu nieuiszczenia opłaty od apelacji, mimo zwolnienia od kosztów sądowych.
Powodowie wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu ich apelacji, argumentując błędną wykładnię przepisów intertemporalnych dotyczących kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, ponieważ pełnomocnik powodów, mimo zwolnienia od kosztów, nie uiścił opłaty podstawowej od apelacji, zgodnie z przepisami obowiązującymi w momencie wnoszenia pisma. Sąd Najwyższy uznał, że zastosowanie miały przepisy ustawy o kosztach sądowych z 2005 roku w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z 2007 roku, co skutkowało obowiązkiem uiszczenia opłaty.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powodów B. Z. i Z. Z. na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu ich apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, ponieważ powodowie, mimo zwolnienia od kosztów sądowych, byli zobowiązani do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (u.k.s.c.-2005). Pełnomocnik powodów, będący adwokatem, nie uiścił tej opłaty. Sąd Apelacyjny zastosował przepisy dotychczasowe, gdyż sprawa została wszczęta przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. Powodowie zarzucili naruszenie art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005 i art. 2 ustawy nowelizującej. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wyjaśniając, że sprawa, wszczęta w listopadzie 2005 r., podlegała przepisom ustawy z 2005 r. zgodnie z art. 149 ust. 1, który nakazywał stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zakończenie to nastąpiło z chwilą wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w dniu 14 marca 2007 r. Po tej dacie zastosowanie miały przepisy ustawy z 2005 r. w brzmieniu po nowelizacji z 2006 r. Jednakże art. 2 ustawy nowelizującej stanowił, że do spraw wszczętych przed jej wejściem w życie stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli przepisy ustawy z 2005 r. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Do tych przepisów należał art. 14 ust. 2 u.k.s.c.-2005, który nakładał obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów. Ponieważ opłata nie została uiszczona, Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił apelację na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Należy stosować przepisy ustawy o kosztach sądowych w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, zgodnie z przepisem intertemporalnym zawartym w ustawie nowelizującej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepis art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. "Przepisami dotychczasowymi" w rozumieniu tego artykułu były przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 10 marca 2007 r., w tym art. 14 ust. 2, który nakładał obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej od pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
A. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| Z. Z. | osoba_fizyczna | powód |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
u.k.s.c.-2005 art. 14 § ust. 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Opłata podstawowa jest pobierana także od pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd, jeśli przepisy obowiązujące w momencie wnoszenia pisma tego wymagają.
Pomocnicze
u.k.s.c.-2005 art. 149 § ust. 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
k.p.c. art. 1302 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa rygor nieuiszczenia opłaty od pisma.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznawania zażaleń przez Sąd Najwyższy.
Ustawa z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 2
Przepis intertemporalny określający stosowanie przepisów dotychczasowych do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 14 ust. 2 u.k.s.c.-2005 w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, zgodnie z przepisem intertemporalnym art. 2 ustawy nowelizującej.
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005 i art. 2 ustawy nowelizującej przez Sąd Apelacyjny. Stosowanie wyłącznie art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005, a art. 2 ustawy nowelizującej tylko w sprawach wszczętych po dniu jej wejścia w życie.
Godne uwagi sformułowania
do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy miały zastosowanie przepisy dotychczasowe zakończenie postępowania w danej instancji – w rozumieniu art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005 – następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji
Skład orzekający
Barbara Myszka
przewodniczący-sprawozdawca
Lech Walentynowicz
członek
Michał Kłos
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych dotyczących kosztów sądowych w sprawach cywilnych, zwłaszcza w kontekście zmian w ustawie o kosztach sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przejściem między różnymi stanami prawnymi dotyczącymi kosztów sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii proceduralnej związanej z kosztami sądowymi i przepisami intertemporalnymi, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Nieuiszczona opłata od apelacji: kiedy zwolnienie od kosztów nie wystarcza?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 96/07 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Lech Walentynowicz SSA Michał Kłos w sprawie z powództwa B. Z. i Z. Z. przeciwko A. K. o ustalenie nieważności czynności prawnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2007 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 czerwca 2007 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 marca 2007 r., stwierdzając, że postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r. powodowie zostali zwolnieni od kosztów sądowych, że, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.-2005”), obowiązani byli uiścić od apelacji opłatę podstawową, która jest opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 3 k.p.c., oraz że pełnomocnik powodów będący adwokatem – wnosząc apelację – opłaty tej nie uiścił. Przepis art. 14 ust. 2 u.k.s.c.-2005 został wprawdzie uchylony przez ustawę nowelizującą z dnia 14 grudnia 2006 r. (Dz.U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123), jednak do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy miały zastosowanie przepisy dotychczasowe. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. W zażaleniu na to postanowienie powodowie zarzucili Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów: art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005 przez niezastosowanie i art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. przez błędną wykładnię. W konkluzji wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Żalący nie mają racji przyjmując, że z zestawienia art. 149 ust. 1 u.k.s.c.- 2005 z art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. wynika, że w sprawie wszczętej pod rządem ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.), należy stosować wyłącznie art. 149 ust. 1 u.k.s.c.-2005, a art. 2 powołanej ustawy nowelizującej tylko w sprawach wszczętych po dniu jej wejścia w życie, tj. po dniu 10 marca 2007 r. Niniejsza sprawa została wszczęta w listopadzie 2005 r., tj. w czasie obowiązywania ustawy o kosztach sądowych z dnia 13 czerwca 1967 r. Z dniem 3 2 marca 2006 r. weszła w życie nowa ustawa o kosztach sądowych z dnia 28 lipca 2005 r. Zgodnie z art. 149 ust. 1 tej ustawy, w niniejszej sprawie, jako wszczętej przed dniem 2 marca 2006 r., należało stosować, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZP 124/06, zakończenie postępowania w danej instancji – w rozumieniu art. 149 ust. 1 u.k.s.c.- 2005 – następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji (zob. OSNC 2007, nr 6, poz. 91). W niniejszej sprawie orzeczenie takie zapadło w dniu 14 marca 2007 r., wobec czego po tej dacie miały już w niej zastosowanie przepisy ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. Ze względu na to, że ustawa ta została z dniem 10 marca 2007 r. znowelizowana ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r., należało uwzględnić zawarty w ustawie nowelizującej przepis intertemporalny. Był nim art. 2, który stanowił, że do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepisami dotychczasowymi – w rozumieniu powołanego art. 2 – były natomiast przepisy o kosztach sądowych zawarte w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r., z tym że w brzmieniu obowiązującym przed dniem 10 marca 2007 r. Należał do nich również art. 14 ust. 2 u.k.s.c.-2005, stanowiący, że opłatę podstawową pobiera się także od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd. Przepis ten został bowiem uchylony dopiero przez art. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r., która weszła w życie z dniem 10 marca 2007 r. Wnosząc apelację w niniejszej sprawie, pełnomocnik żalących obowiązany był zatem, stosownie do art. 14 ust. 2 u.k.s.c.-2005 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 10 marca 2007 r., uiścić opłatę podstawową. Skoro tego nie uczynił, Sąd Apelacyjny trafnie zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. jz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI