V CZ 92/07

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie pozwanego Jarosława M. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 29 maja 2007 r., którym odrzucono jego skargę kasacyjną od wyroku w sprawie o ustalenie ojcostwa, alimenty i zapłatę. Sąd Okręgowy uznał, że opłata od skargi kasacyjnej w tego typu sprawie wynosi 600 zł (art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), a pozwany, reprezentowany przez adwokata, uiścił jedynie 200 zł, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 398^6 § 2 k.p.c. Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie tego przepisu, sugerując, że opłata powinna wynosić 200 zł (na podstawie analogii do art. 27 pkt 4 u.k.s.c.) lub że powinien być zwolniony od kosztów. Sąd Najwyższy, analizując przepisy ustawy o kosztach sądowych, stwierdził, że skarga kasacyjna podlega opłacie od pozwu (art. 18 ust. 1 u.k.s.c.). Wskazał, że sprawy o ustalenie ojcostwa nie są wymienione w art. 26 ust. 1 pkt 1-5 u.k.s.c., a ponieważ nie ma przepisu szczególnego określającego opłatę, stosuje się art. 26 ust. 1 pkt 6, przewidujący opłatę stałą w kwocie 600 zł dla spraw o ochronę innych praw niemajątkowych. Sąd odrzucił argumentację o możliwości zastosowania analogii do sprawy o zaprzeczenie ojcostwa, podkreślając, że ustawa wyczerpująco reguluje kwestię opłat. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna została nienależycie opłacona i oddalił zażalenie pozwanego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający