V CZ 91/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu jej nieopłacenia, uznając winę pełnomocnika.
Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia opłaty. Pełnomocnik powoda argumentował, że nieopłacenie wynikało z oczywistej omyłki i powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że niedopełnienie obowiązku przez pełnomocnika było zawinione, a orzeczenie TK nie wyłącza możliwości odrzucenia nieopłaconej skargi.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda I.P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r., którym odrzucono skargę kasacyjną powoda z powodu jej nieopłacenia oraz oddalono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik powoda domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, wskazując na oczywistą omyłkę jako przyczynę nieopłacenia skargi i powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stwierdził, że nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej nastąpiło z winy pełnomocnika, który powinien posiadać wiedzę na temat prowadzonej sprawy i nie mylić jej z inną sprawą, nawet jeśli oznaczenia stron są podobne. Sąd podkreślił, że staranność profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie co do sprawy, w której podejmuje czynności procesowe. Odnosząc się do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że Trybunał uznał niezgodność art. 398^6 § 2 k.p.c. z Konstytucją jedynie w zakresie, w jakim przepis ten przewidywał odrzucenie skargi bez wezwania do usunięcia braków, co nie wykluczało możliwości odrzucenia skargi nieopłaconej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nieopłacenie skargi kasacyjnej z powodu omyłki pełnomocnika nie jest podstawą do przywrócenia terminu, a orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie wyłącza możliwości odrzucenia nieopłaconej skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że niedopełnienie obowiązku przez profesjonalnego pełnomocnika, w tym pomylenie spraw, stanowi jego winę i nie jest usprawiedliwione. Wyjaśniono, że orzeczenie TK dotyczyło odrzucenia skargi bez wezwania do usunięcia braków, a nie odrzucenia skargi nieopłaconej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I.P. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten przewiduje odrzucenie skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c., jednakże orzeczenie TK z dnia 1 lipca 2008 r. ograniczyło tę możliwość w zakresie odrzucenia bez wezwania do usunięcia braków. Niemniej, nie wyklucza to odrzucenia skargi nieopłaconej.
k.c. art. 355 § § 2
Kodeks cywilny
Określa standard staranności wymagany od profesjonalnego pełnomocnika.
k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymagania dotyczące skargi kasacyjnej, których niespełnienie może prowadzić do jej odrzucenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej nastąpiło z winy pełnomocnika. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek posiadać wiedzę na temat sprawy i nie mylić stron. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie wyłącza możliwości odrzucenia skargi kasacyjnej nieopłaconej.
Odrzucone argumenty
Nieopłacenie skargi kasacyjnej było spowodowane oczywistą omyłką pełnomocnika. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. wyłączało podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda.
Godne uwagi sformułowania
Do podstawowych obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy, którą prowadzi. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych, koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej sprawie, bardzo podobne.
Skład orzekający
Stanisław Dąbrowski
przewodniczący
Józef Frąckowiak
sprawozdawca
Henryk Pietrzkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności pełnomocnika za błędy w prowadzeniu sprawy, w tym za nieopłacenie skargi kasacyjnej, oraz interpretacja wpływu orzeczeń TK na procedurę odrzucania skarg."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieopłacenia skargi kasacyjnej z powodu omyłki pełnomocnika i odnosi się do stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów dotyczących skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na kwestię odpowiedzialności pełnomocnika i interpretację przepisów proceduralnych w kontekście orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego.
“Czy błąd pełnomocnika może zrujnować szanse na kasację? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 91/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa I.P. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda I.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odrzucił skargę 2 kasacyjną powoda. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie wskazując, że nieopłacenie skargi kasacyjnej zostało spowodowane oczywistą omyłka dlatego Sąd powinien uwzględnić jego wniosek o przywrócenie terminu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda. Ponadto stwierdził, że w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. przepis art. 3986 § 2 k.p.c. brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło, wbrew odmiennej opinii wyrażonej w uzasadnieniu zażalenia, z winy pełnomocnika strony. Do podstawowych obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy, którą prowadzi. Jeżeli zaś nieopłacenie skargi kasacyjnej wyniknęło z tego, że pełnomocnik pomylił sprawę, w której stroną był I.P. ze sprawą, w której stroną była spółka, działająca pod firmą I.P. spółka z o.o., niewątpliwie źródłem tej pomyłki była jego wina. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych, koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. Nie kwestionując więc tego, że w przekonaniu pełnomocnika powoda nieopłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło w wyniku jego pomyłki, nie można jednak jej usprawiedliwić. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej sprawie, bardzo podobne. Nie jest także zasadny zarzut związany z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Jak wynika z powołanego wyroku Trybunał uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją tylko w zakresie w jakim przepis ten przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Dz.U. Nr 120, poz. 779). W tej 3 sytuacji w dalszym ciągu na podstawie powołanego przepisu Sąd Apelacyjny może odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI