V CZ 91/08

Sąd Najwyższy2009-01-16
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaprzywrócenie terminunieopłaceniepełnomocnikwinastarannośćSąd NajwyższySąd ApelacyjnyTrybunał Konstytucyjny

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu jej nieopłacenia, uznając winę pełnomocnika powoda.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną z powodu nieopłacenia. Pełnomocnik powoda argumentował, że nieopłacenie wynikało z oczywistej omyłki i powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy uznał jednak, że brak opłaty nastąpił z winy pełnomocnika, który pomylił sprawy, a orzeczenie TK nie wyłącza możliwości odrzucenia nieopłaconej skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda I.P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które oddaliło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzuciło samą skargę. Powód twierdził, że nieopłacenie skargi było wynikiem oczywistej omyłki pełnomocnika i powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy nie uwzględnił zażalenia. Stwierdził, że nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej nastąpiło z winy pełnomocnika, który pomylił sprawę powoda z inną sprawą, w której stroną była spółka o podobnej nazwie. Sąd podkreślił, że do obowiązków profesjonalnego pełnomocnika należy posiadanie wiedzy o prowadzonej sprawie i staranność w jej prowadzeniu, co obejmuje rozeznanie co do stron postępowania. Sąd Najwyższy wyjaśnił również, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego, choć uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją, to dotyczył on tylko sytuacji odrzucenia skargi bez wezwania do usunięcia braków. W przypadku nieopłacenia skargi, sąd nadal może ją odrzucić. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli omyłka wynika z winy pełnomocnika, który nie dołożył należytej staranności wymaganej od profesjonalisty.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że profesjonalny pełnomocnik powinien posiadać wiedzę o prowadzonej sprawie i stronach, a pomylenie spraw, nawet o podobnych oznaczeniach stron, jest wynikiem jego winy, a nie okoliczności usprawiedliwiającej przywrócenie terminu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego

Strony

NazwaTypRola
I.P.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowegoorgan_państwowypozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 3986 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ten w dalszym ciągu pozwala na odrzucenie skargi kasacyjnej nieopłaconej, po wyroku TK z dnia 1 lipca 2008 r. (Dz.U. Nr 120, poz. 779).

k.c. art. 355 § § 2

Kodeks cywilny

Określa standard staranności oczekiwanej od profesjonalnego pełnomocnika.

k.p.c. art. 3984 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3984 § pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieopłacenie skargi kasacyjnej nastąpiło z winy pełnomocnika. Profesjonalny pełnomocnik powinien dołożyć należytej staranności i posiadać wiedzę o prowadzonej sprawie. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego nie wyłącza możliwości odrzucenia skargi kasacyjnej nieopłaconej.

Odrzucone argumenty

Nieopłacenie skargi kasacyjnej było wynikiem oczywistej omyłki pełnomocnika. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. wyłączało możliwość odrzucenia skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

Do podstawowych obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy, którą prowadzi. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych, koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej sprawie, bardzo podobne.

Skład orzekający

Stanisław Dąbrowski

przewodniczący

Józef Frąckowiak

sprawozdawca

Henryk Pietrzkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja staranności profesjonalnego pełnomocnika w kontekście opłacania pism procesowych oraz stosowanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w odniesieniu do procedury cywilnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieopłacenia skargi kasacyjnej z powodu omyłki pełnomocnika.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię odpowiedzialności profesjonalnych pełnomocników za błędy w prowadzeniu spraw, co jest istotne dla prawników i ich klientów.

Błąd pełnomocnika kosztował klienta skargę kasacyjną – Sąd Najwyższy wyjaśnia, kto ponosi winę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 91/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa I.P. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda I.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odrzucił skargę 2 kasacyjną powoda. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie wskazując, że nieopłacenie skargi kasacyjnej zostało spowodowane oczywistą omyłka dlatego Sąd powinien uwzględnić jego wniosek o przywrócenie terminu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda. Ponadto stwierdził, że w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. przepis art. 3986 § 2 k.p.c. brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło, wbrew odmiennej opinii wyrażonej w uzasadnieniu zażalenia, z winy pełnomocnika strony. Do podstawowych obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy, którą prowadzi. Jeżeli zaś nieopłacenie skargi kasacyjnej wyniknęło z tego, że pełnomocnik pomylił sprawę, w której stroną był I.P. ze sprawą, w której stroną była spółka, działająca pod firmą I.P. spółka z o.o., niewątpliwie źródłem tej pomyłki była jego wina. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych, koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. Nie kwestionując więc tego, że w przekonaniu pełnomocnika powoda nieopłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło w wyniku jego pomyłki, nie można jednak jej usprawiedliwić. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej sprawie, bardzo podobne. Nie jest także zasadny zarzut związany z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Jak wynika z powołanego wyroku Trybunał uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją tylko w zakresie w jakim przepis ten przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Dz.U. Nr 120, poz. 779). W tej 3 sytuacji w dalszym ciągu na podstawie powołanego przepisu Sąd Apelacyjny może odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI