V CZ 88/08

Sąd Najwyższy2009-01-16
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
apelacjauzupełnienie wyrokunierozpoznanie żądaniadopuszczalność środka zaskarżeniaSąd NajwyższySąd ApelacyjnySąd Okręgowytytuł wykonawczyegzekucja

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, uznając, że apelacja od orzeczenia nieistniejącego nie jest dopuszczalna.

Powód wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając nierozpoznanie jego żądania ewentualnego o ustalenie. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, uznając, że skoro Sąd Okręgowy w ogóle nie orzekł o tym żądaniu, apelacja nie jest dopuszczalna. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego, stwierdzając, że w przypadku braku orzeczenia w przedmiocie żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie apelacja.

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda K.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Apelacja powoda dotyczyła części wyroku, w której Sąd Okręgowy nie ustosunkował się do żądania ewentualnego o ustalenie, że nie można prowadzić egzekucji z nieruchomości objętej sporem. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił apelację. Zgodnie z przepisami, w sytuacji gdy sąd pierwszej instancji nie orzekł o części żądania, powód powinien był skorzystać z drogi wniosku o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 351 k.p.c. Apelacja nie przysługuje od orzeczenia, które nie istnieje. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, apelacja nie przysługuje od orzeczenia nieistniejącego.

Uzasadnienie

W przypadku nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji części żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie apelacja.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

A. S.A.

Strony

NazwaTypRola
K.W.osoba_fizycznapowód
A. S.A.spółkapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 351

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w przypadku nierozpoznania żądania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Apelacja nie przysługuje od orzeczenia nieistniejącego. W przypadku nierozpoznania żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku.

Odrzucone argumenty

Zarzucenie nierozpoznania żądania w apelacji.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja nie przysługuje bowiem od orzeczenia nieistniejącego.

Skład orzekający

Stanisław Dąbrowski

przewodniczący

Józef Frąckowiak

sprawozdawca

Henryk Pietrzkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność środków zaskarżenia w przypadku nierozpoznania żądania przez sąd pierwszej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku orzeczenia w przedmiocie żądania, a nie błędnego jego rozpoznania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia fundamentalną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności środków zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.

Kiedy apelacja nie działa? Sąd Najwyższy wyjaśnia, jak reagować na nierozpoznane żądania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 88/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa K.W. przeciwko A. S.A. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 listopada 2007 r., w części dotyczącej żądania ewentualnego o ustalenie. W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak wynika z uzasadnienia zarówno zaskarżonego postanowienia jak i zażalenia, w piśmie procesowym z dnia 19 października 2007 r., powód wnosił, w formie żądania alternatywnego, o ustalenie, że nie można prowadzić egzekucji z nieruchomości objętej sporem. Sąd I instancji, co przyznaje w zażaleniu sam powód, nie ustosunkował się do tego żądania. W tej sytuacji skoro także w wyroku Sąd nie odniósł się do tego żądania, powód mógł, na podstawie art. 351 k.p.c., wnosić o uzupełnienie wyroku. Zamiast wnosić o uzupełnienie wyroku powód zaskarżył orzeczenie apelacją zarzucając nierozpoznanie w całości jego żądania Trafnie w tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że skoro o żądaniu alternatywnym powoda Sąd Okręgowy w ogóle nie orzekł, nie jest w tym zakresie dopuszczalna apelacja. Apelacja nie przysługuje bowiem od orzeczenia nieistniejącego. Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI