V CZ 88/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, uznając, że apelacja od orzeczenia nieistniejącego nie jest dopuszczalna.
Powód wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając nierozpoznanie jego żądania ewentualnego o ustalenie. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację, uznając, że skoro Sąd Okręgowy w ogóle nie orzekł o tym żądaniu, apelacja nie jest dopuszczalna. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego, stwierdzając, że w przypadku braku orzeczenia w przedmiocie żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie apelacja.
Sprawa dotyczyła zażalenia powoda K.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Apelacja powoda dotyczyła części wyroku, w której Sąd Okręgowy nie ustosunkował się do żądania ewentualnego o ustalenie, że nie można prowadzić egzekucji z nieruchomości objętej sporem. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił apelację. Zgodnie z przepisami, w sytuacji gdy sąd pierwszej instancji nie orzekł o części żądania, powód powinien był skorzystać z drogi wniosku o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 351 k.p.c. Apelacja nie przysługuje od orzeczenia, które nie istnieje. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja nie przysługuje od orzeczenia nieistniejącego.
Uzasadnienie
W przypadku nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji części żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie apelacja.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
A. S.A.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.W. | osoba_fizyczna | powód |
| A. S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 351
Kodeks postępowania cywilnego
Możliwość złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w przypadku nierozpoznania żądania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja nie przysługuje od orzeczenia nieistniejącego. W przypadku nierozpoznania żądania, właściwą drogą jest wniosek o uzupełnienie wyroku.
Odrzucone argumenty
Zarzucenie nierozpoznania żądania w apelacji.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja nie przysługuje bowiem od orzeczenia nieistniejącego.
Skład orzekający
Stanisław Dąbrowski
przewodniczący
Józef Frąckowiak
sprawozdawca
Henryk Pietrzkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność środków zaskarżenia w przypadku nierozpoznania żądania przez sąd pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku orzeczenia w przedmiocie żądania, a nie błędnego jego rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia fundamentalną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności środków zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Kiedy apelacja nie działa? Sąd Najwyższy wyjaśnia, jak reagować na nierozpoznane żądania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 88/08 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa K.W. przeciwko A. S.A. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 listopada 2007 r., w części dotyczącej żądania ewentualnego o ustalenie. W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak wynika z uzasadnienia zarówno zaskarżonego postanowienia jak i zażalenia, w piśmie procesowym z dnia 19 października 2007 r., powód wnosił, w formie żądania alternatywnego, o ustalenie, że nie można prowadzić egzekucji z nieruchomości objętej sporem. Sąd I instancji, co przyznaje w zażaleniu sam powód, nie ustosunkował się do tego żądania. W tej sytuacji skoro także w wyroku Sąd nie odniósł się do tego żądania, powód mógł, na podstawie art. 351 k.p.c., wnosić o uzupełnienie wyroku. Zamiast wnosić o uzupełnienie wyroku powód zaskarżył orzeczenie apelacją zarzucając nierozpoznanie w całości jego żądania Trafnie w tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że skoro o żądaniu alternatywnym powoda Sąd Okręgowy w ogóle nie orzekł, nie jest w tym zakresie dopuszczalna apelacja. Apelacja nie przysługuje bowiem od orzeczenia nieistniejącego. Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI