V CZ 86/14
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na wyrok sądu okręgowego przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd drugiej instancji prawidłowo ocenił nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji.
Sąd Rejonowy oddalił powództwo banku o zapłatę, uznając roszczenie za przedawnione i oddalając wnioski dowodowe powoda. Sąd Okręgowy uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając nierozpoznanie istoty sprawy, gdyż roszczenie nie było przedawnione, a dowody nie zostały dopuszczone. Pozwany złożył zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając orzeczenie sądu okręgowego za prawidłowe.
Sprawa dotyczyła powództwa C. Bank S.A. przeciwko P. P. o zapłatę kwoty 15.610,43 zł. Sąd Rejonowy w S. uchylił nakaz zapłaty i oddalił powództwo, uznając roszczenie za przedawnione na podstawie ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych oraz oddalając wnioski dowodowe powoda jako spóźnione. Sąd Okręgowy w O., rozpoznając apelację banku, uchylił wyrok sądu rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając nierozpoznanie istoty sprawy, ponieważ uznał, że roszczenie nie było przedawnione, a dowody nie zostały dopuszczone. Pozwany złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, uznał orzeczenie sądu okręgowego za prawidłowe i zgodne z art. 386 § 4 k.p.c., ponieważ sąd drugiej instancji prawidłowo ocenił, że doszło do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji, zarówno z uwagi na odrzucenie oceny przedawnienia, jak i oddalenie wniosków dowodowych powoda. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego jako bezzasadne.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji prawidłowo uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd drugiej instancji prawidłowo zakwalifikował sytuację jako nierozpoznanie istoty sprawy, ponieważ sąd pierwszej instancji przedwcześnie oddalił powództwo z powodu przedawnienia i nie dopuścił dowodów, które mogłyby wykazać zasadność roszczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwany (w zakresie zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. Bank S.A. w W. | spółka | powód |
| P. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (nierozpoznanie istoty sprawy lub konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości).
Pomocnicze
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji uchylające wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania.
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Ustawa wprowadzająca od 3 maja 2012 r. zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wymogów formalnych uzasadnienia orzeczenia, podniesiony w zażaleniu pozwanego.
k.p.c. art. 391
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy postępowania apelacyjnego, podniesiony w zażaleniu pozwanego.
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy postępowania kasacyjnego, zastosowany przez analogię w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c.
k.p.c. art. 108 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, zastosowany w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c.
u.e.i.p. art. 6
Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych
Przepis dotyczący dwuletniego terminu przedawnienia, na który powołał się Sąd Rejonowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd drugiej instancji prawidłowo ocenił, że doszło do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji. Roszczenie nie było przedawnione, a oddalenie wniosków dowodowych przez sąd pierwszej instancji było przedwczesne.
Odrzucone argumenty
Zażalenie pozwanego na postanowienie sądu drugiej instancji o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się do skontrolowania, czy istotnie doszło do nierozpoznania istoty sprawy lub też czy faktycznie istnieje w realiach rozpoznawanej sprawy konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Skład orzekający
Mirosław Bączyk
przewodniczący
Agnieszka Piotrowska
sprawozdawca
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji oraz zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z nierozpoznaniem istoty sprawy i zakresem kontroli Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Kiedy sąd drugiej instancji uchyla wyrok: Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli.”
Dane finansowe
WPS: 15 610,43 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CZ 86/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa C. Bank S.A. w W. przeciwko P. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2015 r., zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 17 grudnia 2013 r., oddala zażalenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. Sąd Rejonowy w S. uchylił w całości nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 18 maja 2012 r. i oddalił powództwo C. Bank S. A. w W. wniesione przeciwko P. P. o zapłatę kwoty 15.610,43 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 9.932,11 zł począwszy od dnia 4 października 2011 r. do dnia zapłaty, a także zasądził od strony powodowej koszty postępowania. U podstaw tego rozstrzygnięcia legła ocena Sądu pierwszej instancji, że roszczenie jest przedawnione z uwagi na upływ dwuletniego terminu przedawnienia wynikającego z art. 6 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. Ponadto strona powodowa nie udowodniła swojego roszczenia co do zasady i co do wysokości dochodzonej kwoty, albowiem przedstawione przez nią wnioski dowodowe zostały oddalone jako spóźnione w świetle art. 495 § 3 k.p.c. W wyniku rozpoznania apelacji strony powodowej Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. z uwagi na nie rozpoznanie istoty sprawy. Sąd drugiej instancji stwierdził w pierwszym rzędzie, że roszczenie nie jest przedawnione, stąd zostało one oddalone przedwcześnie, zwłaszcza w sytuacji nie dopuszczenia zawnioskowanych przez powoda dowodów. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 386 § 4 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. W świetle art. 394 1 § 1 1 k.p.c., obowiązującego od dnia 3 maja 2012 r. na podstawie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381), w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Przewidziane w art. 394 1 § 1 1 k.p.c. zażalenie jest skierowane przeciwko uchyleniu przez Sąd drugiej instancji wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, a więc ocenie Sądu Najwyższego może być poddany jedynie ewentualny błąd sądu odwoławczego przy kwalifikowaniu określonej sytuacji procesowej jako odpowiadającej powołanej podstawie orzeczenia kasatoryjnego. Ustawowe przesłanki uchylenia orzeczenia Sądu pierwszej instancji zostały w art. 386 § 4 k.p.c. zakreślone wąsko, stąd w przypadku wniesienia zażalenia kognicja Sądu Najwyższego ogranicza się do skontrolowania, czy istotnie doszło do nierozpoznania istoty sprawy lub też czy faktycznie istnieje w realiach rozpoznawanej sprawy konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. W rozpatrywanej sprawie orzeczenie kasatoryjne Sądu Okręgowego uznać należy za prawidłowe i zgodne z art. 386 § 4 k.p.c., z uwagi po pierwsze na odrzucenie przez Sąd drugiej instancji oceny Sądu Rejonowego, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu, po drugie z uwagi na oddalenie wniosków dowodowych powoda, co spowodowało nie rozpoznanie przez Sąd Rejonowy istoty roszczenia dochodzonego przez powoda. Podzielić przy tym należy pogląd Sądu Okręgowego, iż brak jest uzasadnionych podstaw do przenoszenia całości postępowania dowodowego do Sądu Odwoławczego, choćby z uwagi na gwarancje procesowe stron. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego jako bezzasadne (art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 108 § 2 k.p.c.).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę