V CZ 86/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziów z powodu jego niedopuszczalności i naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J. W. na postanowienie odrzucające jego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd uznał zażalenie za niedopuszczalne, wskazując na brak możliwości wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń Sądu Najwyższego oraz na naruszenie przez powoda obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego, który wniósł zażalenie osobiście. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.
Sąd Najwyższy w składzie sędziów Antoniego Górskiego (przewodniczącego i sprawozdawcy), Ireny Gromskiej-Szuster oraz Marii Szulc rozpoznał zażalenie powoda J. W. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2010 r., którym odrzucono jego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, dotyczący 67 z 69 sędziów, został uznany za oczywiście bezzasadny. Powód wniósł zażalenie osobiście, domagając się stwierdzenia nieważności postanowienia. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zażalenie jest niedopuszczalne z dwóch powodów. Po pierwsze, od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a powód nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku. Przymus ten obejmuje wszystkie czynności procesowe, w tym wnoszenie zażaleń. Ponieważ zażalenie zostało wniesione osobiście przez stronę, co stanowi wadę niepodlegającą usunięciu, Sąd Najwyższy odrzucił je jako niedopuszczalne na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z przepisami prawa, od jego orzeczeń nie przysługują środki odwoławcze, co czyni zażalenie niedopuszczalnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. W. | osoba_fizyczna | powód |
| U. W. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Obowiązek zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
W zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. - przepisy dotyczące odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 531
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy uznania wniosku za oczywiście bezzasadny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak możliwości wniesienia środka odwoławczego od orzeczeń Sądu Najwyższego. Naruszenie przez stronę obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Godne uwagi sformułowania
od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych przymus adwokacko-radcowski obejmuje podejmowanie wszystkich czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie może być usunięta w postępowaniu naprawczym
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Maria Szulc
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dotyczących niedopuszczalności środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego oraz obowiązku reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed SN."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia zażalenia osobiście przez stronę w Sądzie Najwyższym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z formalnymi wymogami postępowania przed Sądem Najwyższym, co jest istotne dla prawników praktyków, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 86/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Maria Szulc w sprawie z powództwa J. W. przeciwko U. W. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2010 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek J. W. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, zawierający jednobrzmiącą argumentację odnośnie do 67 spośród 69 sędziów Sądu Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście. Skarżący wniósł o „stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia poprzez wydanie postanowienia uchylającego powyższe postanowienie”. Zażalenie to jest niedopuszczalne przede wszystkim dlatego, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka prawnego, jak również występowanie przed Sądem Najwyższym. Skarżący, który wniósł zażalenie osobiście nie wykazał, że do kręgu tych podmiotów należy. Przymus adwokacko-radcowski obejmuje podejmowanie wszystkich czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń (por. postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 12/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 6 października 2010 r., II CZ 103/10, niepubl.). Zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie może być usunięta w postępowaniu naprawczym. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1, art. 373 w zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI