V CZ 85/17

Sąd Najwyższy2017-12-14
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaprzywrócenie terminuSąd NajwyższySąd Apelacyjnyprzedstawiciel ustawowymałoletnikoszty postępowaniazażalenie

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej małoletniego powoda, uznając, że jego matka mogła mieć uzasadnione przekonanie o reprezentowaniu go w postępowaniu mimo błędów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie małoletniego powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie. Powód domagał się przywrócenia terminu, argumentując, że jego matka, reprezentująca go jako przedstawicielka ustawowa, działała w błędnym przekonaniu o objęciu skargą również jego interesów, co wynikało z jej złego stanu zdrowia i braku wykształcenia prawniczego. Sąd Najwyższy uznał, że ocena winy przedstawicielki ustawowej powinna być szersza, uwzględniając jej stan zdrowia i przekonania, a nie tylko formalne błędy we wnioskach.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał sprawę z powództwa Ł.W. i A.W. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Szpitalowi Wielospecjalistycznemu w [...] o zapłatę. Przedmiotem postępowania było zażalenie powoda Ł.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2017 r., które odrzuciło skargę kasacyjną małoletniego powoda jako wniesioną po terminie, z uwagi na oddalenie jego wniosku o przywrócenie terminu. Małoletni powód uzasadniał wniosek o przywrócenie terminu tym, że jego matka, reprezentująca go jako przedstawicielka ustawowa, nie posiada wykształcenia prawniczego, jest w złym stanie zdrowia (choruje na nowotwór i ma bóle kręgosłupa) i była przekonana, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu obejmuje także małoletniego. Dopiero po wniesieniu skargi przez pełnomocnika zdała sobie sprawę, że została ona wniesiona tylko w jej imieniu. Sąd Apelacyjny uznał, że małoletni powód nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a winę przedstawicielki ustawowej należy traktować jako jego winę. Sąd wskazał, że wniosek matki dotyczył tylko jej, a skarga kasacyjna zaskarżała wyrok tylko w punkcie dotyczącym powódki. Sąd Najwyższy, kontrolując postanowienie o odmowie przywrócenia terminu na podstawie art. 380 k.p.c., uznał, że ocena zawinienia przedstawicielki ustawowej powinna być szersza. Zwrócił uwagę na motywy złożonego osobiście wniosku, jego treść w kontekście wniosku z pierwszej instancji, brak reakcji sądu na nieuiszczenie opłaty w imieniu małoletniego, brak profesjonalizmu strony i jej stan zdrowia. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, ocena zawinienia uchybienia terminu przez małoletniego powoda powinna uwzględniać nie tylko obiektywne okoliczności, ale także aspekt osobowy przedstawicielki ustawowej, w tym jej stan zdrowia i przekonania, które mogły uzasadniać błędne działanie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny zbyt jednoznacznie ocenił winę przedstawicielki ustawowej. Należy wziąć pod uwagę jej stan zdrowia, brak profesjonalizmu, treść wniosków oraz brak reakcji sądu, co mogło uzasadniać jej przekonanie o reprezentowaniu także małoletniego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

powód Ł.W.

Strony

NazwaTypRola
Ł.W.osoba_fizycznapowód
A.W.osoba_fizycznapowód
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Wielospecjalistyczny w [...]instytucjapozwany

Przepisy (11)

Główne

k.p.c. art. 398⁶ § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 398

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 168 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 169 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 15

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda działała w usprawiedliwionym błędzie co do zakresu reprezentacji i objęcia skargą kasacyjną interesów małoletniego, co wynikało z jej stanu zdrowia, braku wykształcenia prawniczego oraz wcześniejszych działań sądu. Ocena winy w uchybieniu terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności, w tym aspekt osobowy przedstawicielki ustawowej.

Odrzucone argumenty

Skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu nie wykazał braku winy w uchybieniu. Wnioski składane przez przedstawicielkę ustawową dotyczyły wyłącznie jej osoby, a nie małoletniego powoda.

Godne uwagi sformułowania

Ocena zawinienia uchybienia terminowi przez małoletniego powoda obejmuje ocenę działania jego przedstawicielki ustawowej. Ocena ta powinna być poprzedzona analizą nie tylko okoliczności faktycznych, mających charakter obiektywny, ale również aspektu osobowego. Strona ma obowiązek uprawdopodobnić a nie udowodnić okoliczności uzasadniające wniosek.

Skład orzekający

Teresa Bielska-Sobkowicz

przewodniczący

Maria Szulc

sprawozdawca

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu w postępowaniu kasacyjnym, zwłaszcza w przypadku małoletnich i ich przedstawicieli ustawowych, uwzględniając ich stan zdrowia i brak profesjonalizmu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu faktycznego, gdzie kluczowe są okoliczności dotyczące przedstawicielki ustawowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest uwzględnianie ludzkiego czynnika i indywidualnych okoliczności (stan zdrowia, brak wiedzy prawniczej) przy ocenie formalnych uchybień procesowych, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem procesowym i reprezentacją słabszych stron.

Czy choroba i brak wiedzy prawniczej matki mogą uratować skargę kasacyjną dziecka?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 85/17
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
‎
SSN Maria Szulc (sprawozdawca)
‎
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa Ł.W. i A.W.
‎
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Szpitalowi Wielospecjalistycznemu w [...]
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2017 r.,
‎
zażalenia powoda Ł.W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego
w [...]
‎
z dnia 30 czerwca 2017 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w [...] odrzucił na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c. skargę kasacyjną powoda Ł.W. jako wniesioną po terminie, z uwagi na oddalenie jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Małoletni powód wniosek o przywrócenie terminu uzasadnił tym, że jest reprezentowany przez matkę, która nie ma wykształcenia prawniczego, znajduje się  w bardzo złym stanie zdrowia, choruje na nowotwór piersi i cierpi na bóle kręgosłupa. Składając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym i ustanowienie pełnomocnika z urzędu była przekonana, że obejmuje on także małoletniego powoda, bo zamierzała skarżyć wyrok, jako przedstawicielka ustawowa także w jego imieniu. Dopiero po wniesieniu skargi przez pełnomocnika zdała sobie sprawę, że wniesiono ją tylko w jej imieniu.
Sąd Apelacyjny wskazał, że wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem złożył pełnomocnik powodów i został mu doręczony w dniu 9 stycznia 2017 r. W dniu 27 stycznia powódka złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu w osobie dotychczasowego pełnomocnika. Wniosek został uwzględniony i postanowienie w tym przedmiocie powódka otrzymała 24 lutego 2017 r. Skarga kasacyjna w imieniu powódki została wniesiona w dniu 13 marca 2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez małoletniego powoda, o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu powódka złożyła w dniu 14 kwietnia 2017 r.
W ocenie Sądu drugiej instancji małoletni powód nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy a jako jego winę traktować trzeba też winę przedstawicielki ustawowej. Wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika matka powoda złożyła jedynie w swoim imieniu, a z jego treści wynika również, że wnosiła tylko o zwolnienie siebie i ustanowienie dla siebie pełnomocnika z urzędu. Z treści postanowienia uwzględniającego wniosek wynikało, że dotyczy ono wyłącznie powódki, a z treści skargi kasacyjnej również wynika, że wyrok Sądu Apelacyjnego został zaskarżony jedynie w punkcie drugim dotyczącym powódki. Nie można więc  podzielić jej stanowiska, że pozostawała w błędnym przekonaniu, iż działa  także w   imieniu małoletniego powoda. Powódka musiała się kontaktować  z pełnomocnikiem z urzędu w trakcie sporządzania skargi kasacyjnej i  musiała wiedzieć, że została wniesiona tylko w zakresie jej roszczeń. Wbrew  twierdzeniom  wniosku, w postępowaniu apelacyjnym było wydawane odrębne postanowienie dotyczące zwolnienia małoletniego powoda od kosztów sądowych, mimo że powódka w postępowaniu pierwszoinstancyjnym była zwolniona od kosztów w całości. Skarga powódki została wniesiona w dniu 13 marca 2017 r., zaś wniosek powoda o przywrócenie terminu wpłynął dopiero 14 kwietnia 2017 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art.  398
6
§ 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w punkcie pierwszym i drugim oraz przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd  Najwyższy. Wniósł również o objęcie, na podstawie art. 380 w zw. z 398 i  394
1
§ 2 k.p.c., kontrolą postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zakwestionowane w punkcie pierwszym postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2017 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako niezaskarżalne, wobec zgłoszenia wniosku na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398
21
k.p.c., podlega kontroli Sądu Najwyższego w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.
Prawidłowe jest stanowisko Sądu Apelacyjnego, że ocena zawinienia uchybienia terminowi przez małoletniego powoda obejmuje ocenę działania jego przedstawicielki ustawowej. Ocena ta powinna być poprzedzona analizą nie tylko okoliczności faktycznych, mających charakter obiektywny, ale również aspektu osobowego i dopiero powiązanie tych dwóch elementów może dać odpowiedź, czy w kategoriach obiektywnych przedstawicielce ustawowej powoda można przypisać zawinienie uchylające możliwość zastosowania art. 168 § 1 k.p.c. O ile nie budzi wątpliwości, że treść wniosku i skargi kasacyjnej może wskazywać, że zostały złożone tylko w imieniu powódki, o tyle motywy złożonego osobiście wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w świetle takiej samej treści wniosku złożonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, treści zapadłego wówczas postanowienia oraz braku reakcji Sądu na nieuiszczenie przez nią opłaty w imieniu małoletniego, braku profesjonalizmu strony i stanu jej zdrowia wynikającego z opinii lekarskiej sporządzonej w toku sprawy oraz dodatkowo wskazywanego przez matkę małoletniego, nie mogą być ocenione tak jednoznacznie, jak to wynika z motywów zaskarżonego postanowienia. Mieć należy na uwadze, że strona ma obowiązek uprawdopodobnić a nie udowodnić okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.) a wskazywane przez nią przekonanie o braku wadliwości podjętych czynności procesowych także w imieniu małoletniego, ma uzasadnienie we wskazanych okolicznościach.
Z tych względów orzeczono na podstawie art. 398
15
§ 1 k.p.c., o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art. 108 § 1 w zw. z 394
1
§ 3 k.p.c.
kc
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI