V CZ 85/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanej D.K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające jej apelację od wyroku zaocznego, uznając, że błędne nazwanie pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika nie jest oczywistą omyłką.
Sąd Okręgowy wydał wyrok zaoczny, zasądzając od pozwanych B.K. i D.K. kwotę 52 500 zł. Pozwany B.K. wniósł apelację, która została uwzględniona przez Sąd Apelacyjny, oddalając powództwo wobec niego. Pozwana D.K. wniosła apelację, którą Sąd Apelacyjny odrzucił, uznając ją za sprzeciw od wyroku zaocznego. Pozwana złożyła zażalenie, twierdząc, że błędne nazwanie pisma było omyłką adwokata. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że pismom profesjonalnych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od nadanego.
Sąd Okręgowy wydał wyrok zaoczny z dnia 2 sierpnia 2005 r., zasądzając solidarnie od małżonków B.K. i D.K. kwotę 52 500 zł tytułem zapłaty podwójnego zadatku w związku z niewywiązaniem się z umowy przedwstępnej. Pozwani wnieśli apelacje. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2006 r. uwzględnił apelację pozwanego B.K., oddalając wobec niego powództwo, ponieważ uznał, że powód nie dał zadatku. Natomiast postanowieniem z dnia 12 lipca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej D.K., powołując się na art. 344 § 1 k.p.c., który stanowi, że wyłącznym środkiem zaskarżenia wyroku zaocznego jest sprzeciw. Pozwana D.K. złożyła zażalenie na to postanowienie, argumentując, że błędne nazwanie pisma procesowego (apelacja zamiast sprzeciwu) było wynikiem oczywistej omyłki jej adwokata. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, oddalił je. Stwierdził, że zaskarżenie wyroku zaocznego apelacją, a nie sprzeciwem, nie może być uznane za oczywistą omyłkę pozbawioną negatywnych skutków procesowych. Podkreślono, że pismom wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne nazwanie przez profesjonalnego pełnomocnika środka zaskarżenia nie może być uznane za oczywistą omyłkę pozbawioną negatywnych skutków procesowych.
Uzasadnienie
Pismom wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali. Zaskarżenie wyroku zaocznego apelacją, a nie sprzeciwem, jest błędem procesowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
D.K. (pozwana) - przegrała zażalenie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W.B. | osoba_fizyczna | powód |
| B.K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| D.K. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 344 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyłącznym środkiem zaskarżenia wyroku zaocznego jest sprzeciw.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 378 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 363 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 375 § § 2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 840 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne nazwanie pisma procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika nie jest oczywistą omyłką, która mogłaby uzasadniać zmianę jego znaczenia.
Odrzucone argumenty
Błędne nazwanie apelacji jako sprzeciwu od wyroku zaocznego było wynikiem oczywistej omyłki adwokata.
Godne uwagi sformułowania
Pismom bowiem wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali.
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący
Maria Grzelka
członek
Kazimierz Zawada
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących środków zaskarżenia wyroków zaocznych oraz skutków błędów procesowych popełnionych przez profesjonalnych pełnomocników."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędnego nazwania apelacji jako sprzeciwu od wyroku zaocznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z błędami pełnomocników i środkami zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.
“Błąd pełnomocnika: czy apelacja zamiast sprzeciwu to tylko 'omyłka'?”
Dane finansowe
WPS: 52 500 PLN
podwójny zadatek: 52 500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 85/06 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Maria Grzelka SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W.B. przeciwko B.K. i D.K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2006 r., zażalenia pozwanej D.K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2005 r. - zaocznym w stosunku do pozwanej - zasądził solidarnie od małżonków B. i D.K. kwotę 52 500 zł tytułem zapłaty podwójnego zadatku w związku z ustaleniem, że nie wywiązali się wobec powoda z umowy przedwstępnej. Pozwani reprezentowani przez tego samego adwokata zaskarżyli wymieniony wyrok wniesionymi oddzielnie apelacjami; pozwana - po uprzednim przywróceniu jej przez Sąd Okręgowy terminu do wniesienia apelacji. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2006 r. uwzględnił apelację pozwanego i zmienił w stosunku do niego wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił wobec niego powództwo; w ocenie Sądu Apelacyjnego powód nie dał pozwanym zadatku. Postanowieniem natomiast z dnia 12 lipca 2006 r. odrzucił apelację pozwanej, dlatego że zgodnie z art. 344 § 1 k.p.c. wyłącznym środkiem zaskarżenia wyroku zaocznego jest sprzeciw. Pozwana w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., zawierającym oświadczenie o zmianie nazwy wniesionego przez nią pisma z „apelacji” na „sprzeciw od wyroku zaocznego”, podniosła, że błędna nazwa wspomnianego pisma była wynikiem oczywistej omyłki adwokata, uzasadnionej okolicznościami, w jakich otrzymał on od niej umocowanie. Pomijając zagadnienia nie mieszczące się w granicach dokonanego przez pozwaną zaskarżenia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 12 lipca 2006 r., a mianowicie: kwestię dopuszczalności w następstwie apelacji pozwanego rozpoznania sprawy także na rzecz pozwanej na podstawie art. 378 § 2 w związku z art. art. 363 § 3 k.p.c., kwestię możliwości pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego opartego na zasądzającym pozwaną wyroku Sądu Okręgowego z dnia 2 sierpnia 2005 r. na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 375 § 2 k.c. oraz kwestię dopuszczalności zaskarżenia skargą kasacyjną wyroku sądu drugiej instancji przez współuczestnika, który nie zaskarżył wyroku sądu pierwszej instancji, gdy będące przedmiotem zaskarżenia obowiązki są wspólne dla 3 pozwanych współuczestników (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2006 r., II CZ 17/06, niepubl.), Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zaskarżenie przez adwokata wyroku zaocznego apelacją, a nie – jak tego wymaga ustawa – sprzeciwem, nie może być uznane za oczywistą omyłkę, pozbawioną negatywnych skutków procesowych. Pismom bowiem wnoszonym przez zawodowych pełnomocników nie można nadawać znaczenia odmiennego od tego, które oni im niewątpliwie nadali (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06 – jeszcze nie publikowane – i cytowane w nim orzeczenia). Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI