V CZ 85/07

Sygn. akt V CZ 85/07 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 września 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) 
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) 
SSN Kazimierz Zawada 
 
 
 
w sprawie z powództwa J. J. 
przeciwko "M." Spółce Akcyjnej w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 21 września 2007 r., 
zażalenia strony pozwanej  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 14 lutego 2007 r.,  
 
 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r., w   sprawie z 
powództwa J. J. przeciwko M. Spółka Akcyjna, zasądził od strony pozwanej na 
rzecz powódki J. J. kwotę 80.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 
2006  r., w pozostałej części powództwo oddalił rozstrzygając o kosztach jak 
w  sentencji. 
 
Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem z dnia 14  lutego 2007 r. 
odrzucił apelację pozwanej podnosząc w uzasadnieniu, że wniesione przez nią 
pismo procesowe dotknięte jest brakami formalnymi. Pozwana oznaczyła w apelacji 
wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 80,000 zł, wskazała zakres zaskarżenia 
(pkt 1, 2, 3, wyroku, tj. w części zasądzającej i orzekającej o  kosztach) oraz 
sformułowała wnioski apelacyjne, tj. wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i 
obniżenie kwoty zadośćuczynienia, ewentualnie o jego uchylenie w części 
zaskarżonej i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego 
rozpoznania. Ponadto pozwana podniosła w uzasadnieniu apelacji, że zasądzona 
kwota jest rażąco wygórowana. 
 
Sąd Apelacyjny dokonując kontroli wymagań formalnych wniesionej apelacji 
zwrócił uwagę na fakt, że zgodnie z treścią art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. apelacja winna 
zawierać wniosek o zmianę lub uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej 
zmiany lub uchylenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego pozwana nie spełniła tego 
wymogu formalnego, tj. nie określiła zakresu żądanej zmiany zaskarżonego 
orzeczenia. W szczególności nie jest wiadomym czy skarżąca domaga się zmiany 
przez oddalenie powództwa (co sugerowałaby wartość przedmiotu zaskarżenia) 
czy też obniżenia zasądzonej kwoty, a jeżeli tak to do jakiej wysokości (co z kolei 
sugeruje wniosek apelacyjny o obniżenie kwoty zadośćuczynienia, a także treść 
uzasadnienia apelacji). 
 
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie art. 368 § 1 pkt 5 
k.p.c. i art. 373 k.p.c. odrzucił dotknięta brakami formalnymi apelację pozwanej. 

 
3 
 
Pozwana w zażaleniu od tego postanowienia, wniosła o jego uchylenie, 
zarzucając sądowi rażące naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na 
treść rozstrzygnięcia, tj. 
- art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe 
zastosowanie polegające na przyjęciu, że apelacja pozwanej nie zawiera wniosku 
o  zmianę lub o uchylenie zaskarżonego wyroku, z zaznaczeniem żądanej zmiany 
lub uchylenia; 
- art. 373 w zw. z art. 3701 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwe 
zastosowanie i odrzucenie apelacji pomimo zawarcia w apelacji wniosku o zmianę 
lub o uchylenie zaskarżonego wyroku z zaznaczeniem żądanej zmiany lub 
uchylenia. 
 
Powódka w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie i zasądzenie 
kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Skarżąca zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, wskazała 
dwie postacie tego naruszenia, tj. błąd co do wykładni oraz błąd polegający  na 
niewłaściwym zastosowaniu przepisów: art. 368  § 1 pkt 5, art. 373, art. 3701 k.p.c. 
Z treści uzasadnienia zażalenia nie sposób jednak wywieść na czym miałyby 
polegać ewentualne błędy w  wykładni  przepisów prawa procesowego. Brak w tym 
zakresie 
jakichkolwiek 
rozważań 
uniemożliwia 
ustosunkowanie 
się 
do 
podniesionych zarzutów. 
 
Odnosząc się zaś do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego 
poprzez ich niewłaściwe zastosowanie należy podnieść na wstępie, że skarżąca 
w  uzasadnieniu zażalenia sama przyznała, że nie wskazała zakresu żądanej 
zmiany zaskarżonego wyroku, twierdząc, że: „Brak wskazania przez Sąd I instancji 
jaką konkretnie kwotę przyznał on tytułem zadośćuczynienia uniemożliwia 
wskazanie o   jaką wartość zasądzone zadośćuczynienie powinno zostać obniżone, 
a zatem nie jest możliwe wskazanie zakresu zmiany ww. wyroku”.  
 Pozwana wnosząc apelację prawidłowo oznaczyła zaskarżony wyrok, 
wskazała zakres zaskarżenia, tj. pkt 1, 2, 3 wyroku (art. 368 § 1 pkt 1 k.p.c.). oraz 
wniosła  o zmianę lub uchylenie zaskarżonego wyroku (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.). 
Skarżąca wnosząc o „zmianę zaskarżonego wyroku i obniżenie kwoty 

 
4 
zadośćuczynienia” nie określiła w sposób prawidłowy zakresu żądanej zmiany. 
Przedmiotowa sprawa należy do spraw o zasądzenie świadczenia, w konsekwencji 
zakres żądanej zmiany dotyczy zasądzonego na rzecz powódki świadczenia, tj. 
kwoty 80,000 zł. Dla wskazania zakresu żądanej zmiany nie jest natomiast istotna 
podstawa prawna na jakiej oparł się sąd pierwszej instancji zasądzając 
świadczenie, w szczególności nie jest istotne czy jest to zadośćuczynienie, czy 
odszkodowanie. Bez znaczenia jest okoliczność czy odpowiedzialność pozwanej 
oparta 
jest 
na 
kontrakcie, 
bezpodstawnym 
wzbogaceniu, 
czy 
jest 
to 
odpowiedzialność deliktowa, lub z tytułu prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia 
czy też odpowiedzialność pozwanej opiera się na jakiejkolwiek innej podstawie 
prawnej. Istotne jest to, że sąd pierwszej instancji zasądził kwotę 80,000 zł, 
a   pozwana winna wskazać czy kwestionuje tą kwotę w całości czy w części, a jeśli 
w części to do jakiej kwoty. Rozważania pozwanej w zakresie zadośćuczynienia 
i  odszkodowania dotyczą zarzutów apelacji opartych na naruszeniu prawa 
materialnego i nie mają związku z wymogiem formalnym apelacji, tj.  z obowiązkiem 
wskazania zakresu żądanej zmiany  zaskarżonego wyroku. 
Rację ma jednak skarżąca podnosząc w zażaleniu, że wniosek apelacji 
sformułowany został w sposób alternatywny. Pierwszy człon tego wniosku 
obejmujący zmianę zaskarżonego wyroku i obniżenie kwoty zadośćuczynienia, jak 
to zostało już wyjaśnione nie został skonstruowany w sposób prawidłowy. 
Nie  sposób jednak uznać, że drugi człon wniosku apelacji nie czyni zadość 
stawianym przed nim wymogom. Skarżąca expressis verbis wniosła o uchylenie 
wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do 
ponownego rozpoznania. Tak skonstruowany wniosek uwzględnił ujęte w treści art. 
368 § 1 pkt 5 k.p.c., i podkreślane w wypowiedziach doktryny jego dwa aspekty, tj. 
aspekt proceduralny, dotyczący bytu zaskarżonego wyroku, poprzez żądanie jego 
uchylenia oraz aspekt merytoryczny odnoszący się do powództwa, poprzez 
wskazanie zakresu żądanego uchylenia. Zakres uchylenia został wskazany 
poprzez określenie: „w zaskarżonej części” tj. w pkt 1, 3, 4  wyroku.  
Dopuszczalność sformułowania wniosku apelacji w sposób alternatywny 
wynika wprost z treści przepisu art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. Podnieść należy, że 
wniosek sformułowany w taki sposób winna cechować wewnętrzna spójność. 

 
5 
W  aspekcie proceduralnym winien w sposób logiczny nawiązywać do przyczyn 
apelacji, a w aspekcie merytorycznym (zakres żądanej zmiany bądź uchylenia) do 
wskazanej w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia. Nie oznacza to jednak, że 
wniosek wewnętrznie niespójny, nie przystający do przyczyn apelacji i wskazanej 
wartości przedmiotu zaskarżenia jest dotknięty brakami formalnymi. Obowiązek 
sformułowania wniosku apelacji sprowadza się wyłącznie do stwierdzenia czy 
orzeczenie podlega uchyleniu lub zmianie i wskazania zakresu żądanej zmiany lub 
uchylenia. Sąd drugiej instancji nie jest związany wnioskiem apelacji, poddaje go 
natomiast ocenie z punktu widzenia wymagań formalnych apelacji, jako jednego 
z  jej elementów konstrukcyjnych. Nie ma też znaczenia fakt, że wniosek 
sformułowany w sposób alternatywny w zakresie odnoszącym się do zmiany 
zaskarżonego wyroku nie odpowiada wymogom formalnym, bowiem takie 
uchybienie nie ma żadnego wpływu na drugi człon wniosku, któremu nie można 
odmówić formalnej poprawności. 
Mając 
powyższe 
na 
uwadze 
Sąd 
Najwyższy 
uchylił 
zaskarżone 
postanowienie  na podstawie art. 39815  w zw. z art. 3941§ 3 k.p.c.  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
db