V CZ 82/12

Sygn. akt V CZ 82/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P. I. S.A. w T. przeciwko L. R. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 marca 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2436,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 i § 1 2 ust. 1 pkt 1 przywołanego wyżej rozporządzenia przez ich błędne zastosowanie oraz art. 328 § 2 k.p.c. przez niewskazanie okoliczności, które miały wpływ na zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanej. Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz pozwanej z tego tytułu kwoty 1.800 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Paragrafy drugi i trzeci tego przepisu precyzują pojęcie niezbędnych kosztów procesu uzależniając ich zakres od tego, czy strona występuje w procesie osobiście, czy jest reprezentowana przez adwokata. W tym drugim wypadku koszty niezbędne (i celowe) stanowi wynagrodzenie, ograniczone do stawek określonych w odrębnych przepisach, wydatki jednego adwokata, koszty sądowe i koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wobec treści § 2 przyznającego wprost stronie występującej osobiście prawo zaliczenia kosztów przejazdu do sądu do niezbędnych kosztów procesu, istniały rozbieżności w orzecznictwie odnośnie do zagadnienia, czy koszty przejazdu adwokata mieszczą się w pojęciu „wydatki” zawartym w § 3 omawianego przepisu. W aktualnym orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa stanowisko, które podziela Sąd Najwyższy w niniejszym składzie, że strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi zastępowanemu przez pełnomocnika będącego adwokatem koszty jego przejazdu do sądu, jeżeli w okolicznościach sprawy były one niezbędne do celowego 3 dochodzenia praw i celowej obrony (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2012, III CZP 33/12, Biul. SN 2012/7/8, G.Prawna 2012/143/7). Skarżący kwestionuje postanowienie Sądu w części dotyczącej zasądzonych kosztów przejazdu i aczkolwiek ma rację, że Sąd Okręgowy nie odniósł się w uzasadnieniu postanowienia do tej części rozstrzygnięcia, to uchybienie to nie ma wpływu na ocenę zasadności zażalenia. Na rozprawie przed Sądem Okręgowym była rozpoznawana apelacja powódki i stawiennictwo przed tym Sądem pełnomocnika pozwanej było uzasadnione z punktu widzenia obrony jej praw. Skoro zaś przed Sądem odwoławczym i w zażaleniu nie została zakwestionowana wysokość kosztów dojazdu pełnomocnika z B. do G., prawidłowość rozstrzygnięcia w tym zakresie nie budzi wątpliwości. Wobec bezzasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.