V CZ 75/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając błędne odrzucenie skargi z powodu omyłki pisarskiej w pełnomocnictwie.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną T. T. z powodu braku uzupełnienia formalnego, uznając, że pełnomocnictwo nie obejmuje reprezentacji przed Sądem Najwyższym w danej sprawie. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał, że wskazanie w pełnomocnictwie Sądu Okręgowego w G. zamiast K. było oczywistą omyłką pisarską, która powinna zostać wyjaśniona, a nie podstawą do odrzucenia skargi. W związku z tym uchylił zaskarżone postanowienie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w K., które odrzuciło skargę kasacyjną T. T. od wcześniejszego postanowienia tego sądu. Powodem odrzucenia skargi przez Sąd Okręgowy było stwierdzenie, że dołączone pełnomocnictwo nie upoważniało do reprezentacji przed Sądem Najwyższym w tej konkretnej sprawie, gdyż wskazywało na Sąd Okręgowy w G. jako sąd wydający postanowienie, od którego wniesiono skargę. Sąd Najwyższy, stosując zasady wykładni oświadczeń woli (art. 65 § 1 k.c.), uznał, że wskazanie Sądu Okręgowego w G. zamiast K. było oczywistą omyłką pisarską, zwłaszcza w kontekście daty i sygnatury sprawy, które odpowiadały postanowieniu wydanemu w K. Podkreślono, że w przypadku wątpliwości, sąd powinien był wezwać stronę do wyjaśnienia, a nie od razu odrzucać skargę. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Oznaczenie w pełnomocnictwie sądu, który wydał zaskarżane orzeczenie, jako innego niż sąd właściwy, stanowi oczywistą omyłkę pisarską, jeśli inne elementy pełnomocnictwa (sygnatura, data orzeczenia) wskazują na konkretną sprawę, a wątpliwości można wyjaśnić w drodze wezwania strony.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do zasad wykładni oświadczeń woli (art. 65 § 1 k.c.) i kontekstu sytuacyjnego. Stwierdził, że wskazanie błędnej nazwy sądu okręgowego w pełnomocnictwie, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu sygnatury i daty postanowienia, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Podkreślono, że sąd powinien był wezwać stronę do wyjaśnienia wątpliwości, zamiast odrzucać skargę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
T. T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. T. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| X.Y. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398² § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu braku uzupełnienia braków formalnych.
k.p.c. art. 398¹⁵ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.c. art. 65 § § 1
Kodeks cywilny
Zasady wykładni oświadczeń woli, stosowane do wykładni pełnomocnictwa.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oznaczenie w pełnomocnictwie sądu jako Sądu Okręgowego w G. zamiast K. stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, biorąc pod uwagę pozostałe elementy pełnomocnictwa (sygnatura, data postanowienia) oraz kontekst sytuacyjny. W przypadku wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa, sąd powinien był wezwać stronę do ich wyjaśnienia, a nie odrzucać skargę kasacyjną.
Godne uwagi sformułowania
treść przedłożonego pełnomocnictwa nie pozwala w sposób niebudzący wątpliwości przyjąć, że udzielone pełnomocnictwo dotyczy sprawy, która toczyła się przed Sądem Okręgowym w K. Ocena zakresu pełnomocnictwa procesowego jest kwestią wykładni oświadczenia mocodawcy, w związku z czym przy ustalaniu treści pełnomocnictwa należy stosować zasady dotyczące wykładni oświadczeń woli, w szczególności art. 65 § 1 k.c. oznaczenie w jego treści sądu, który wydał postanowienie, jako Sądu Okręgowego w G. zamiast Sądu Okręgowego w K., stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.
Skład orzekający
Marta Romańska
przewodniczący
Monika Koba
członek
Roman Trzaskowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia pełnomocnictwa procesowego, dopuszczalność korygowania oczywistych omyłek pisarskich w dokumentach procesowych, obowiązek sądu do wyjaśniania wątpliwości zamiast pochopnego odrzucania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy głównie spraw z elementem procesowym związanym z pełnomocnictwem i skargą kasacyjną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak drobna omyłka pisarska może prowadzić do poważnych konsekwencji procesowych, podkreślając znaczenie precyzji w dokumentach prawnych i rolę sądu w zapewnieniu sprawiedliwości proceduralnej.
“Omyłka w pełnomocnictwie prawie pogrzebała skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy interweniuje.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt V CZ 75/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Monika Koba SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T. T. przy uczestnictwie X.Y. o zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2021 r., zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w K., na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną T. T. od postanowienia tego Sądu z dnia 17 grudnia 2020 r. Zdaniem Sądu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez dołączenie stosownego pełnomocnictwa, gdyż z pełnomocnictwa załączonego do pisma z dnia 12 maja 2021 r., złożonego w odpowiedzi na wezwanie, wynika, że uczestnik udzielił adwokatowi umocowania do sporządzenia skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt III Ca (…) oraz reprezentowania go przed Sądem Najwyższym. W ocenie Sądu treść przedłożonego pełnomocnictwa nie pozwala w sposób niebudzący wątpliwości przyjąć, że udzielone pełnomocnictwo dotyczy sprawy, która toczyła się przed Sądem Okręgowym w K. W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik zarzucił naruszenie art. 65 § 1 k.c., sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Ocena zakresu pełnomocnictwa procesowego jest kwestią wykładni oświadczenia mocodawcy, w związku z czym przy ustalaniu treści pełnomocnictwa należy stosować zasady dotyczące wykładni oświadczeń woli, w szczególności art. 65 § 1 k.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., I CZ 82/11, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2018 r., IV CZ 15/18, niepubl. i z dnia 17 stycznia 2019 r., IV CZ 76/18, niepubl. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2018 r., II CSK 228/17, niepubl.), który nakazuje uwzględniać w ramach tej wykładni m.in. cały kontekst językowy składający się na treść pełnomocnictwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2018 r., I CZ 30/18, niepubl.). In casu należało zatem wziąć pod uwagę, że w treści pełnomocnictwa wskazano, iż uczestnik udziela pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 grudnia 2020 r. (sygn. akt III Ca (…)) oraz reprezentowania uczestnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zainicjowanym tą skargą. Wskazana data postanowienia oraz sygnatura sprawy odpowiadała zatem dacie i sygnaturze postanowienia wydanego w przedmiotowej sprawie. Uwzględniając ponadto kontekst sytuacyjny, w jakim pełnomocnictwo to zostało przedłożone do akt (na wezwanie sądu do przedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentacji przed Sądem Najwyższym w konkretnej sprawie), należało uznać, że oznaczenie w jego treści sądu, który wydał postanowienie, jako Sądu Okręgowego w G. zamiast Sądu Okręgowego w K., stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Jeżeli zaś Sąd miał rzeczywiście wątpliwości w tej kwestii, powinien je wyjaśnić w drodze odpowiedniego wezwania strony, a nie odrzucenia skargi kasacyjnej. Z tych względów, na podstawie art. 398 15 § 1 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI