V CZ 74/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, uznając, że sąd okręgowy błędnie zastosował przepisy o kosztach postępowania procesowego zamiast nieprocesowego.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd Okręgowy zasądził koszty od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni, stosując przepisy właściwe dla postępowań procesowych. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za zasadny, uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 kwietnia 2010 r., które dotyczyło kosztów postępowania apelacyjnego w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd Okręgowy, zmieniając częściowo postanowienie Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie podziału majątku, zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 960 zł. Uczestnik zaskarżył to postanowienie w zakresie kosztów, zarzucając naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jego zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym oraz niezastosowanie art. 520 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za zasadne, stwierdzając, że w postępowaniu nieprocesowym obowiązuje zasada ponoszenia przez każdego z uczestników kosztów związanych z własnym udziałem w sprawie, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. Sąd Okręgowy nie odniósł się do tych kwestii, ograniczając się do powołania przepisów nie mających zastosowania. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił punkt III zaskarżonego postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd drugiej instancji powinien stosować zasady właściwe dla postępowań nieprocesowych, w tym art. 520 k.p.c., a nie art. 98 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zasadą w postępowaniu nieprocesowym jest ponoszenie przez każdego z uczestników kosztów związanych z własnym udziałem w sprawie, z modyfikacjami wynikającymi z art. 520 § 2 i 3 k.p.c. Sąd Okręgowy błędnie zastosował art. 98 k.p.c., który dotyczy postępowań procesowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
uczestnik postępowania (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| A. P. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 520 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Powinien być zastosowany w postępowaniu nieprocesowym w celu rozstrzygnięcia o kosztach, gdy interesy uczestników są sprzeczne.
k.p.c. art. 3941 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje dopuszczalność zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Błędnie zastosowany przez Sąd Okręgowy w postępowaniu nieprocesowym.
k.p.c. art. 391
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o postępowaniu procesowym do postępowań nieprocesowych.
k.p.c. art. 39815 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia orzeczenia przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia orzeczenia przez Sąd Najwyższy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut naruszenia art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jego zastosowanie przez Sąd II instancji w postępowaniu nieprocesowym. Zarzut naruszenia art. 520 § 2 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w związku z art. 391 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Zasadą w postępowaniu nieprocesowym jest ponoszenie przez każdego z uczestników kosztów postępowania związanych z własnym udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu ograniczył się jedynie do powołania przepisów, nie mających w sprawie zastosowania.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Dariusz Dończyk
członek
Jan Kremer
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o kosztach postępowania w sprawach nieprocesowych, w szczególności w sprawach o podział majątku wspólnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania nieprocesowego i zastosowania art. 520 k.p.c. w kontekście kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotną kwestię proceduralną dotyczącą kosztów w sprawach nieprocesowych, co jest ważne dla praktyków prawa rodzinnego i cywilnego.
“Koszty w sprawach o podział majątku: Sąd Najwyższy prostuje błąd Sądu Okręgowego.”
Sektor
rodzinne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 74/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSA Jan Kremer (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. P. przy uczestnictwie A. P. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla punkt III zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił częściowo postanowienie Sądu Rejonowego w W., którym dokonano podziału majątku dorobkowego uczestników, w ten sposób, że ustalił inną wartość spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a w konsekwencji też wartość składników przyznanych wnioskodawczyni i zmienił wysokość kwoty spłaty, wydłużając czas jej 2 uiszczenia do 8 miesięcy, a dalej idącą apelację oddalił; zasądził od uczestnika, na rzecz wnioskodawczyni koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 960 zł. Postanowienie zawarte w punkcie III orzekające o kosztach postępowania apelacyjnego zaskarżył zażaleniem uczestnik wnosząc o jego zmianę i zasądzenie kosztów w wysokości 820,20 zł na jego rzecz, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego punktu orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozstrzygnięcia, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania zażaleniowego. Uczestnik zarzucił, naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jego zastosowanie przez Sąd II instancji w postępowaniu nieprocesowym; art. 520 § 2 k.p.c. poprzez jego nie zastosowanie, w związku z art. 391 k.p.c., co spowodowało wadliwe orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu uczestnik szczegółowo przedstawił rozliczenie elementów składowych majątku dorobkowego wraz z wyliczeniem kwotowych konsekwencji zmiany orzeczenia w postępowaniu apelacyjnym o kwotę 7.319,18 zł, przy żądaniu apelacji zmiany dopłat o kwotę 118 092,80 zł, a także skutek tego dla zakresu odpowiedzialności za koszty postępowania wraz ze wskazaniem procentowego udziału poszczególnych kwot. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem zażalenia jest orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego i zastosowanie ma przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Zarzut błędnego zastosowania art. 98 k.p.c. przy orzekaniu o kosztach w postępowaniu nieprocesowym jest w pełni zasadny, czego konsekwencją jest też trafność zarzutu niezastosowania art. 520 k.p.c. Zasadą w postępowaniu nieprocesowym jest ponoszenie przez każdego z uczestników kosztów postępowania związanych z własnym udziałem w sprawie. Zasada ta ulega modyfikacji w sytuacjach uregulowanych w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. i rzeczą sądu jest w razie wystąpienia takich okoliczności odniesienie się do sprzeczności interesów uczestników. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu ograniczył się jedynie do powołania przepisów, nie mających w sprawie zastosowania. W tym stanie rzeczy zażalenie okazało się uzasadnione, powodując konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art.3941 § 3 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI