V CZ 73/05

Sygn. akt V CZ 73/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 29 czerwca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) 
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) 
SSN Maria Grzelka 
 
w sprawie z wniosku Gminy K. 
przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. 
o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu 
Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie  
 
Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację 
wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r. 
Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na 
błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7 
lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego 
terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do 
wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.). 
W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W 
ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co 
doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione 
przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym 
oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 

 
2 
eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją 
zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. 
Sad Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji, 
ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej 
upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność 
oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty, 
powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03 
(nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie 
stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu. Wskazuje ponadto 
na 
to, 
że 
pełnomocnik 
wnioskodawcy 
nie 
ponosi 
odpowiedzialności 
za 
niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez 
odpowiedniego 
pracownika 
działu 
księgowego 
nie 
podlegającego 
nadzorowi 
organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc 
zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r., 
wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu 
Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie 
terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c. 
Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty 
wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze 
termin do skutecznego wniesienia tej opłaty. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że 
powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji 
zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego 
2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego 
2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy 
skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat 
sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi. Uchybienie 
pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu 
rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o 
braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. 
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako 
nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).