V CZ 73/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie gminy na postanowienie o odrzuceniu kasacji, uznając, że gmina ponosi winę za uchybienie terminowi do wniesienia opłaty sądowej z powodu błędu pracownika.
Gmina K. wniosła kasację od postanowienia Sądu Okręgowego, jednak została ona odrzucona z powodu uchybienia terminowi do wniesienia opłaty sądowej. Mimo że gmina uiściła opłatę po terminie, próbowała uzyskać przywrócenie terminu, argumentując, że błąd w numerze rachunku bankowego nie stanowi jej winy. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że gmina ponosi odpowiedzialność za zaniedbania pracownika.
Sprawa dotyczyła zażalenia Gminy K. na postanowienie Sądu Okręgowego w K., które odrzuciło jej kasację od wcześniejszego postanowienia. Kasacja została odrzucona, ponieważ gmina nie uiściła opłaty sądowej w wymaganym terminie. Po wezwaniu do uiszczenia opłaty, gmina wpłaciła ją na błędny numer rachunku, a po zwrocie środków, ostatecznie uiściła ją po upływie 7-dniowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został oddalony. Gmina w zażaleniu argumentowała, że pomyłka w numerze rachunku nie powinna być traktowana jako jej wina i że sąd zastosował przepisy z nadmierną surowością formalną. Sąd Najwyższy uznał jednak, że gmina, mając świadomość błędu i możliwość ponownego uiszczenia opłaty w terminie, dopuściła się zawinionego uchybienia. Zaniedbanie pracownika obsługującego dział finansowy obciąża gminę, niezależnie od jej struktury organizacyjnej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sama pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku niekoniecznie stanowi winę strony, jednakże w sytuacji, gdy strona powzięła informację o błędzie i miała możliwość ponownego uiszczenia opłaty w terminie, zaniedbanie tej czynności obciąża stronę.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że choć pomyłka w numerze rachunku sama w sobie nie jest winą, to jednak strona miała możliwość naprawienia błędu i uiszczenia opłaty w terminie. Niewykorzystanie tej możliwości, mimo świadomości błędu, stanowi zawinione uchybienie terminowi, za które strona ponosi odpowiedzialność.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Uczestnicy postępowania (nie wskazano konkretnie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gmina K. | instytucja | wnioskodawca |
| "R.(…)" Sp. z o.o. w K. | spółka | uczestnik |
| (…) Banku (…) S.A. w W. | spółka | uczestnik |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 168 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przywrócenia terminu, w tym brak winy strony.
Pomocnicze
k.p.c. art. 380
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kontroli sądowej postanowień niekończących postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu.
k.p.c. art. 394¹ § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie odrzucające kasację.
k.p.c. art. 398¹⁰
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy skutków uiszczenia opłaty od kasacji.
k.p.c. art. 397 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie stanowi winy strony. Zachowanie strony zostało ocenione z nadmierną surowością formalną. Pełnomocnik nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie o zwrocie przelewu.
Godne uwagi sformułowania
pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi uchybień pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę)
Skład orzekający
Tadeusz Domińczyk
przewodniczący
Mirosław Bączyk
sprawozdawca
Maria Grzelka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia winy w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia opłaty sądowej oraz odpowiedzialności strony za działania jej pracowników."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z błędnym numerem rachunku bankowego i możliwością naprawienia błędu w terminie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje znaczenie należytej staranności w postępowaniu sądowym i konsekwencje błędów proceduralnych, nawet jeśli wynikają z pomyłki pracownika. Jest to ważna lekcja dla profesjonalnych pełnomocników i stron postępowań.
“Błąd w numerze rachunku bankowego kosztował gminę szansę na kasację – Sąd Najwyższy wyjaśnia, kto ponosi winę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku Gminy K. przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r. Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7 lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.). W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 2 eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji, ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03 (nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu. Wskazuje ponadto na to, że pełnomocnik wnioskodawcy nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez odpowiedniego pracownika działu księgowego nie podlegającego nadzorowi organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r., wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze termin do skutecznego wniesienia tej opłaty. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego 2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi. Uchybienie pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI