V CZ 73/05

Sąd Najwyższy2005-06-29
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
kasacjaopłata sądowaprzywrócenie terminuwinanależyta starannośćpostępowanie cywilneSąd Najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie gminy na postanowienie o odrzuceniu kasacji, uznając, że gmina ponosi winę za uchybienie terminowi do wniesienia opłaty sądowej z powodu błędu pracownika.

Gmina K. wniosła kasację od postanowienia Sądu Okręgowego, jednak została ona odrzucona z powodu uchybienia terminowi do wniesienia opłaty sądowej. Mimo że gmina uiściła opłatę po terminie, próbowała uzyskać przywrócenie terminu, argumentując, że błąd w numerze rachunku bankowego nie stanowi jej winy. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że gmina ponosi odpowiedzialność za zaniedbania pracownika.

Sprawa dotyczyła zażalenia Gminy K. na postanowienie Sądu Okręgowego w K., które odrzuciło jej kasację od wcześniejszego postanowienia. Kasacja została odrzucona, ponieważ gmina nie uiściła opłaty sądowej w wymaganym terminie. Po wezwaniu do uiszczenia opłaty, gmina wpłaciła ją na błędny numer rachunku, a po zwrocie środków, ostatecznie uiściła ją po upływie 7-dniowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został oddalony. Gmina w zażaleniu argumentowała, że pomyłka w numerze rachunku nie powinna być traktowana jako jej wina i że sąd zastosował przepisy z nadmierną surowością formalną. Sąd Najwyższy uznał jednak, że gmina, mając świadomość błędu i możliwość ponownego uiszczenia opłaty w terminie, dopuściła się zawinionego uchybienia. Zaniedbanie pracownika obsługującego dział finansowy obciąża gminę, niezależnie od jej struktury organizacyjnej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sama pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku niekoniecznie stanowi winę strony, jednakże w sytuacji, gdy strona powzięła informację o błędzie i miała możliwość ponownego uiszczenia opłaty w terminie, zaniedbanie tej czynności obciąża stronę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że choć pomyłka w numerze rachunku sama w sobie nie jest winą, to jednak strona miała możliwość naprawienia błędu i uiszczenia opłaty w terminie. Niewykorzystanie tej możliwości, mimo świadomości błędu, stanowi zawinione uchybienie terminowi, za które strona ponosi odpowiedzialność.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Uczestnicy postępowania (nie wskazano konkretnie)

Strony

NazwaTypRola
Gmina K.instytucjawnioskodawca
"R.(…)" Sp. z o.o. w K.spółkauczestnik
(…) Banku (…) S.A. w W.spółkauczestnik

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 168 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przywrócenia terminu, w tym brak winy strony.

Pomocnicze

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kontroli sądowej postanowień niekończących postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu.

k.p.c. art. 394¹ § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie odrzucające kasację.

k.p.c. art. 398¹⁰

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy skutków uiszczenia opłaty od kasacji.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie stanowi winy strony. Zachowanie strony zostało ocenione z nadmierną surowością formalną. Pełnomocnik nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie o zwrocie przelewu.

Godne uwagi sformułowania

pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi uchybień pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę)

Skład orzekający

Tadeusz Domińczyk

przewodniczący

Mirosław Bączyk

sprawozdawca

Maria Grzelka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia winy w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia opłaty sądowej oraz odpowiedzialności strony za działania jej pracowników."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z błędnym numerem rachunku bankowego i możliwością naprawienia błędu w terminie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje znaczenie należytej staranności w postępowaniu sądowym i konsekwencje błędów proceduralnych, nawet jeśli wynikają z pomyłki pracownika. Jest to ważna lekcja dla profesjonalnych pełnomocników i stron postępowań.

Błąd w numerze rachunku bankowego kosztował gminę szansę na kasację – Sąd Najwyższy wyjaśnia, kto ponosi winę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 73/05 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku Gminy K. przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r. Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7 lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.). W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy 2 eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji, ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03 (nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu. Wskazuje ponadto na to, że pełnomocnik wnioskodawcy nie ponosi odpowiedzialności za niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez odpowiedniego pracownika działu księgowego nie podlegającego nadzorowi organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r., wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c. Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze termin do skutecznego wniesienia tej opłaty. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego 2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi. Uchybienie pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI