V CZ 71/05

Sygn. akt V CZ 71/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 24 czerwca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) 
SSN Iwona Koper (sprawozdawca) 
SSN Jan Górowski 
 
w sprawie z powództwa Z. L. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w W. 
o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 
czerwca 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 
marca 2005 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie i przyznaje adwokat M. Z., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w 
W. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ś., kwotę 1200 zł (jeden tysiąc 
dwieście) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w 
postępowaniu kasacyjnym. 
 
Uzasadnienie 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda o 
przywrócenie terminu do wniesienia kasacji i odrzucił jego kasację od wyroku tego Sądu 
z dnia 4 listopada 2004 r. 
W jego uzasadnieniu wskazał, że powód, który otrzymał odpis wyroku Sądu 
Apelacyjnego w dniu 6 grudnia 2004 r. złożył wniosek o ustanowienie adwokata 
z urzędu na dwa dni przed upływem terminu do wniesienia kasacji, to jest w czasie gdy 
dotrzymanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności nie było możliwe. Wniosek 
powoda został uwzględniony postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r., a w dniu 19 
stycznia 2005 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla niego pełnomocnika, który 

 
2 
został o tym zawiadomiony w dniu 20 stycznia 2005 r. Pełnomocnik wniósł kasację w 
dniu 27 stycznia 2005 r. wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej 
czynności. W tym stanie rzeczy uznał, że skoro powód nie powołał żadnych faktów, 
które pozwoliłyby uznać, że tak późne złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika 
spowodowane było okolicznościami od niego niezależnymi, jego zachowanie nosi 
znamiona nienależytej staranności. Brak jest zatem określonych w art. 168 § 1 k.p.c. 
podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. 
W zażaleniu powód wniósł o uchylenie postanowienia w części odrzucającej 
kasację zarzucając, że narusza ono art. 169 § 1 w zw. z art. 168 § 1 k.p.c. przez 
uznanie, że nie zachował on terminu do wniesienia kasacji mimo, iż wniosek 
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu złożył przed upływem tego terminu, czym 
zachował akty staranności konieczne do jego zachowania, a czas trwania procedury 
sądowej związanej z załatwieniem wniosku nie był od niego zależny. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Z uwagi na zarzuty na których oparte zostało zażalenie kontrola postanowienia o 
odrzuceniu kasacji sprowadza się do rozpoznania i oceny zasadności – na podstawie 
art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. - postanowienia o oddaleniu wniosku o 
przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, które nie podlegało oddzielnemu 
zaskarżeniu, lecz miało wpływ na orzeczenie o odrzuceniu kasacji. 
Złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg 
terminu do złożenia kasacji. Jeżeli pozostały po ustanowieniu adwokata okres 
biegnącego terminu do wniesienia kasacji okaże się niewystarczający w takim stopniu, 
że prowadzi to do uchybienia terminu strona może ubiegać się o przywrócenie terminu. 
Przesłankę jego przywrócenia stanowi brak winy w uchybieniu terminu. 
Strona, która bez usprawiedliwionej przyczyny wystąpiła o ustanowienie dla niej 
adwokata z urzędu na dwa dni przed upływem terminu do wniesienia kasacji, 
w następstwie czego wydanie przez sąd postanowienia nastąpiło już po upływie terminu 
do wniesienia kasacji, nie może skutecznie powoływać się na brak winy 
w niedochowaniu terminu do jej wniesienia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 
października 1999 r., II CKN 869/98 nie publ. i z dnia 21 grudnia 1999 r., II CKN 724/99 
nie publ.). 
Taki stan rzeczy, nie w kwestionowany przez skarżącego w zakresie ustaleń 
stanowiących podstawę zaskarżonego postanowienia, uzasadniał oddalenie przez Sąd 

 
3 
Apelacyjny jego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, a w następstwie 
tego jej odrzucenie. 
Nieuzasadnione z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na 
podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.