V CZ 70/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie sądu okręgowego dotyczące częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, uznając je za niedopuszczalne.
Wnioskodawca złożył zażalenie na postanowienie sądu okręgowego, które częściowo zwolniło go od kosztów sądowych od skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie i stwierdził, że zgodnie z przepisami k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienia dotyczące kosztów procesu, a nie kosztów sądowych, takich jak opłaty od środków odwoławczych. W związku z tym, zażalenie zostało uznane za niedopuszczalne i odrzucone.
Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego, które częściowo zwolniło go od ponoszenia kosztów sądowych od skargi kasacyjnej. Sąd Okręgowy ustalił stan faktyczny dotyczący sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jednak wnioskodawca zarzucił sądowi błędne wnioski, w szczególności dotyczące możliwości uzyskania dochodów przez emeryta. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, odwołał się do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy podkreślił, że „koszty sądowe”, w tym opłaty od środków odwoławczych, stanowią inną kategorię prawną niż „koszty procesu”. Ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczyło kosztów sądowych, a nie kosztów procesu, zażalenie wnioskodawcy zostało uznane za niedopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Koszty sądowe, w tym opłaty od środków odwoławczych, stanowią odrębną kategorię prawną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., który precyzuje zakres dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego. Podkreślono rozróżnienie między 'kosztami procesu' a 'kosztami sądowymi', wskazując, że przepis ten obejmuje jedynie te pierwsze.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| L. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| Z. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 3941 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych art. 1 i 2
Określa kategorię 'kosztów sądowych'.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie dotyczy kosztów sądowych, a nie kosztów procesu, co wyłącza jego dopuszczalność do Sądu Najwyższego na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Argumenty wnioskodawcy dotyczące błędnego ustalenia sytuacji majątkowej i możliwości uzyskania dochodów przez emeryta (nie były przedmiotem rozstrzygnięcia w kontekście dopuszczalności zażalenia).
Godne uwagi sformułowania
Inną kategorią prawną są „koszty procesu” w ujęciu str. 98 § 1 k.p.c. Przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. obejmuje jedynie rozstrzygnięcia odnoszące się do „kosztów procesu”, a nie do „kosztów sądowych”, tj. także – do opłat wnoszonych od środków odwoławczych.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący
Mirosław Bączyk
sprawozdawca
Marek Machnij
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności zażaleń do Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących kosztów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu k.p.c. i rozróżnienia między kosztami procesu a kosztami sądowymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami sądowymi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Koszty sądowe czy procesowe? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy można skarżyć decyzje o opłatach.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 70/11 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSA Marek Machnij w sprawie z wniosku T. D. przy uczestnictwie L. K. i Z. K. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 października 2011 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 kwietnia 2011 r. wnioskodawca został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, tj. od opłaty od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł. W pozostałym zakresie wniosek tego wnioskodawcy został oddalony. W zażaleniu wnioskodawcy, zaskarżającym wspomniane postanowienie w części oddalającej wniosek, stwierdzono, że Sąd Okręgowy ustalił wprawdzie poszczególne fakty dotyczące sytuacji majątkowej i osobistej wnioskodawcy w zasadzie prawidłowo (na podstawie twierdzeń zainteresowanego). Jednakże z faktów tych wyciągnięte zostały nieprawidłowe wnioski, w szczególności Sąd niewłaściwie założył realną możliwość uzyskania określonych dochodów przez wnioskodawcę – emeryta. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r.) Sąd Okręgowy (Sąd drugiej instancji) zwolnił wnioskodawcę „od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł, a dalej idący wniosek – oddalił”. W postanowieniu tym rozstrzygnięto zatem o „kosztach sądowych” określonych w art. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 167 poz. 1398 ze zm.). Inną kategorią prawną są „koszty procesu” w ujęciu str. 98 § 1 k.p.c. Wyjaśniono ją bliżej ostatnio m.in. w postanowieniu SN z dnia 8 kwietnia 2011 r., II CZ 137/19 OSNC – ZD 2011, nr C, poz. 70). Przepis art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. obejmuje jedynie rozstrzygnięcia odnoszące się do „kosztów procesu”, a nie do „kosztów sądowych”, tj. także – do opłat wnoszonych od środków odwoławczych. Stanowisko takie zostało wyrażone także w innych orzeczeniach SN (zob. np. postanowienia z dnia 3 24 września 2010 r., IV CZ 58/10, niepubl.; ostatnio – postanowienie z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 28/11, niepubl.). Zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne powinno zatem zostać odrzucone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI