V CZ 64/19

Sygn. akt V CZ 64/19
POSTANOWIENIE
Dnia 24 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
‎
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi B. B.
o uchylenie wyroku Sądu Polubownego ds.Domen Internetowych przy Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji z dnia 8 września 2017 r. sygn. akt (…)
w sprawie z wniosku S. Ltd w A. (Izrael)
przy uczestnictwie B. B.,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2019 r.,
‎
zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 27 maja 2019 r., sygn. akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi, który wyda orzeczenie kończące postępowanie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 maja 2019 r. Sąd Apelacyjny w
(…)
odrzucił skargę B. B. o uchylenie wyroku sądu polubownego.
W zażaleniu B. B. zarzuciła naruszenie art. 130 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 1208 § 1 i art. 232 zdanie drugie k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny uznał, iż pismo procesowe B. B. z dnia 8 października 2018 r., jest skargą o uchylenie wyroku Sądu Polubownego ds. Domen Internetowych z dnia 8 września 2017 r. i tę skargę jako spóźnioną odrzucił.
Pismo procesowe B. B. z dnia 8 października 2018 r. zostało sporządzona przez skarżącą osobiście. Nie wynika z niego jasno i jednoznacznie co jest przedmiotem zaskarżenia i jakie są żądania skarżącej. Skarżąca na wstępie stwierdza, że pismo "Dotyczy akt spraw I ACo (…) Sądu Apelacyjnego w (…)" oraz sprawy "I AGz (…) Sądu Apelacyjnego w (…)", w uzasadnieniu odnosi się natomiast do orzeczenia z dnia 2 lutego 2018 r. i stwierdza, że "Wszelkie moje pisma dotyczące braku mej zgody na zachowanie wyroku I ACo (…) należało traktować jako zażalenie na postanowienie Sądu.". Jednocześnie w punkcie I pisma z dnia 8 października 2018 r.
B. B.
wniosła „o podjęcie działań z urzędu i uznanie tych okoliczności za wystarczające do wniesienia skargi na uchylenie wyroku Sądu Polubownego”. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania stanowiska Sądu Apelacyjnego, że w piśmie z dnia 8 października 2018 r. B. B. domagała się uchylenia wyroku sądu polubownego, co jednocześnie nie oznacza, iż powyższe pismo ograniczyło się wyłącznie do tego żądania. Ocena w tym zakresie wykracza poza zakres rozpoznawanego zażalenia.
W zażaleniu zasadnie zarzucono naruszenie art. 1208 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny przytoczył jedynie fragment tego przepisu określającego termin do wniesienia skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego, pomijając ustalenia i oceny, czy istniała rzeczywiście podstawa do odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie dwóch miesięcy od doręczenia wyroku, skoro nie poddano analizie akt sprawy I ACo (…) pod kątem sposobu doręczenia skarżącej wyroku sądu polubownego. Sąd Apelacyjny ograniczył się do stwierdzenia, że skarżąca w piśmie z dnia 27 listopada 2017 r. wskazała, iż wyrok ten otrzymała 2 października 2017 r. w aktach sprawy I ACo (…), na które powołał się Sąd Apelacyjny, znajduje się pismo skarżącej, z datą 31 października 2017 r. zawierające wniosek o wykładnię wyroku (k. 63). Art. 1208 § 1 stanowi, że w przypadku złożenia wniosku o wykładnię wyroku, skarga o uchylenie wyroku sądu polubownego może była wniesiona w terminie dwóch miesięcy od doręczenia przez sąd polubowny orzeczenia rozstrzygającego o tym wniosku.
Z tych względów stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, że skarga zawarta w piśmie z dnia 8 października 2018 r. została „bez wątpienia” złożona po terminie było pozbawione dostatecznych ku temu podstaw.
Z tych względów, na podstawie art. 398
15
w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
aj