V CZ 61/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie sądu okręgowego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Pozwany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które częściowo oddaliło jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, stwierdził, że postanowienia tego rodzaju nie podlegają zaskarżeniu do Sądu Najwyższego. W związku z tym, zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanego J. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2011 r. Sąd Okręgowy zwolnił pozwanego od kosztów sądowych jedynie do kwoty 1.000 zł, oddalając wniosek w pozostałym zakresie oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie tym, że pozwany, mimo braku wskazania źródeł dochodu, ma możliwość ponoszenia części kosztów, na co wskazuje opłacanie alimentów, rat kredytu oraz otrzymanie zwrotu opłaty sądowej. Pozwany zaskarżył to postanowienie w części oddalającej jego wnioski. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 394¹ § 1 i 2 k.p.c., stwierdził, że katalog postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, jest wyczerpujący i nie obejmuje postanowień oddalających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych ani o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niedopuszczalne i na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. orzekł jego odrzucenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienia te nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Przepis art. 394¹ § 1 i 2 k.p.c. wylicza wyczerpująco rodzaje postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Postanowienia oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie są wymienione w tym katalogu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. Spółka z o.o. w S. | spółka | powód |
| J. Z. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 394¹ § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Katalog postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, jest wyczerpujący i nie obejmuje postanowień oddalających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest niedopuszczalne na podstawie art. 394¹ § 1 i 2 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
wyliczone zostały wyczerpująco rodzaje postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego zażalenie w tym zakresie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący
Marta Romańska
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na postanowienia dotyczące kosztów sądowych i pełnomocnika z urzędu w postępowaniu apelacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, które potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą zaskarżalności postanowień. Nie zawiera ono nowych ani kontrowersyjnych interpretacji.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 61/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa C. Spółki z o.o. w S. przeciwko J. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z 30 marca 2011 r. Sąd Okręgowy zwolnił pozwanego od kosztów sądowych powyżej kwoty 1.000 zł, oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zdaniem Sądu Okręgowego, pozwany, pomimo niewskazania przez niego żadnych źródeł dochodu, ma możliwość ponoszenia kosztów postępowania do kwoty 1.000 zł, na co wskazuje opłacanie przez niego alimentów oraz rat kredytu, a ponadto otrzymanie przez niego w postępowaniu, którego dotyczy wniosek o wznowienie, zwrotu opłaty sądowej w kwocie 750 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwany zaskarżył je w części oddalającej dalej idące wnioski, wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych do kwoty 1.000 zł oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. wyliczone zostały wyczerpująco rodzaje postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Przepis ten nie wymienia wydanych w postępowaniu apelacyjnym postanowień: oddalających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz oddalających wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, które zostały zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem. W konsekwencji, zażalenie w tym zakresie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, co potwierdza konsekwentne orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia: z 16 lipca 2008 r., II CZ 40/08, niepubl. oraz z 3 marca 2000 r., III CZ 192/99, niepubl.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI