V CZ 53/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie i wykładnię postanowienia, uznając brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.
Powód złożył wniosek o uzupełnienie i wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 351 § 1 k.p.c., stwierdził, że wniosek o uzupełnienie nie spełnia wymogów ustawowych, ponieważ sąd orzekł o całości żądania. Ponadto, sąd uznał, że nie zachodzą wątpliwości co do treści postanowienia, które wymagałyby wykładni zgodnie z art. 352 k.p.c., a strona w istocie polemizowała z oceną majątkowego charakteru roszczenia.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek powoda H. F. o uzupełnienie oraz wykładnię postanowienia z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt V CZ 53/14. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. Odnosząc się do wniosku o uzupełnienie, sąd powołał się na art. 351 § 1 k.p.c., który stanowi, że wniosek taki może dotyczyć sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności lub nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Sąd stwierdził, że taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. W kwestii wykładni orzeczenia, sąd odwołał się do art. 352 k.p.c., podkreślając, że służy ona rozstrzygnięciu wątpliwości co do treści orzeczenia. Sąd uznał, że uzasadnienie wniosku wskazuje na polemikę strony z oceną majątkowego charakteru roszczenia, a nie na niejasności podlegające wykładni. Sąd zaznaczył, że orzeczenie i jego uzasadnienie nie zawierają niejasności, a dostęp do orzecznictwa Sądu Najwyższego, w tym cytowanych orzeczeń, nie powinien stanowić trudności dla profesjonalnych pełnomocników stron.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu, ponieważ sąd orzekł o całości żądania i nie zaszły inne przesłanki określone w art. 351 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że wniosek o uzupełnienie nie spełnia wymogów ustawowych, gdyż sąd orzekł o całości żądania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. F. | osoba_fizyczna | powód |
| Spółdzielnia Mieszkaniowa "N." w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 351 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wniosek o uzupełnienie orzeczenia może być zgłoszony w terminie dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia. Wniosek taki może dotyczyć sytuacji, w której sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
k.p.c. art. 352
Kodeks postępowania cywilnego
Wykładnia orzeczenia służy rozstrzygnięciu wątpliwości co do jego treści.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do uzupełnienia orzeczenia zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. Brak wątpliwości co do treści orzeczenia uzasadniających wykładnię zgodnie z art. 352 k.p.c. Strona polemizuje z oceną roszczenia, a nie z treścią orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o uzupełnienie orzeczenia może dotyczyć sytuacji, w której sąd nie orzekł o całości żądania Wykładnia orzeczenia służy rozstrzygnięciu wątpliwości co do jego treści strona w istocie polemizuje z oceną majątkowego charakteru roszczenia dostęp do orzecznictwa Sądu Najwyższego nie powinien stanowić trudności
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Marta Romańska
członek
Maria Szulc
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o uzupełnienie i wykładnię orzeczeń, stosowanie przepisów k.p.c. o uzupełnieniu i wykładni orzeczeń, dostęp do orzecznictwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów proceduralnych dotyczących uzupełnienia i wykładni orzeczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące wniosku o uzupełnienie i wykładnię postanowienia, bez głębszych zagadnień merytorycznych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 53/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa H. F. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "N." w W. o uchylenie uchwały, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2014 r., wniosku powoda o uzupełnienie oraz wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt V CZ 53/14, oddala wniosek. UZASADNIENIE W związku z wnioskiem o uzupełnienie i wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. wniosek o uzupełnienie orzeczenia może być zgłoszony w terminie dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia. Termin został dochowany. Wskazany przepis stanowi jednak ponadto, że wniosek taki może dotyczyć sytuacji, w której sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Taka sytuacja nie zachodzi, wobec czego wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu. Wykładnia orzeczenia służy rozstrzygnięciu wątpliwości co do jego treści (art. 352 k.p.c.). Uzasadnienie wniosku wskazuje, że strona w istocie polemizuje z oceną majątkowego charakteru roszczenia, przyjętego w orzeczeniu, którego wniosek dotyczy. Wbrew przeświadczeniu autora wniosku, orzeczenie i jego uzasadnienie nie zawiera niejasności podlegających wykładni. Nie jest rzeczą sądu przedstawianie stronie metody obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Postanowienie z dnia 18 września b.r. stanowi kontynuację linii orzeczniczej utrwalonej w praktyce Sądu Najwyższego. Wskazano w jego uzasadnieniu orzeczenia dotyczące kryteriów określania majątkowego bądź niemajątkowego charakteru uchwały. Orzeczenia te, wbrew twierdzeniom autora wniosku, są powszechnie dostępne. Określenie „niepublikowane” oznacza tylko tyle, że nie są zamieszczone w urzędowym zbiorze orzeczeń. Wszystkie cytowane w uzasadnieniu postanowienia orzeczenia dostępne są natomiast w internetowych publikatorach (np. LEX), ponadto zamieszczone są na powszechnie dostępnej stronie internetowej Sądu Najwyższego (z wyjątkiem dwóch najstarszych, które również są udostępniane ze strony internetowej SN poprzez Referat do spraw informacji publicznej). Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym strony reprezentowane są przez profesjonalnych pełnomocników, wykonujących zawód adwokata lub radcy prawnego, dla których dostęp do orzecznictwa Sądu Najwyższego nie powinien stanowić trudności. Wobec braku przesłanek określonych w art. 351 i 352 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI