V CZ 39/12

Sygn. akt V CZ 39/12 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 6 lutego 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Bogumiła Ustjanicz 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z wniosku J. O. 
przy uczestnictwie A. O. 
o podział majątku wspólnego, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 6 lutego 2013 r., 
zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie w przedmiocie kosztów 
postępowania odwoławczego zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego  
z dnia 12 maja 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 12 maja 2011 r. oddalił apelację 
uczestnika postępowania A. O. i zasądził od niego na rzecz wnioskodawczyni J. O. 
kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu 
odwoławczym.  
Uczestnik postępowania A. O. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie 
w 
części 
dotyczącej 
rozstrzygnięcia 
o 
kosztach. 
Wnosząc 
o uchylenie 
postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 109 § 1 k.p.c. w zw. z   art. 98 § 1 
k.p.c. poprzez przyznanie wnioskodawczyni zwrotu kosztów postępowania 
odwoławczego pomimo braku wniosku w tym zakresie. 
Sąd Najwyższy zważył: 
Zgodnie 
z 
art.  
520 § 2 
k.p.c., jeżeli 
uczestnicy 
postępowania 
nieprocesowego są w różnym stopniu zainteresowani jego wynikiem lub ich 
interesy są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów 
lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. W sprawach rozpoznawanych 
w  trybie nieprocesowym zastosowanie ma art. 109 § 1 k.p.c., w myśl którego 
 roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem 
rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu 
kosztów, albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych, 
z tym że o kosztach należnych stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego 
lub rzecznika patentowego sąd orzeka z urzędu. Przepis ten, na podstawie art. 391 
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., odpowiednio stosuje się również 
w  postępowaniu odwoławczym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
22 marca 2012 r., V CZ 155/11, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
25 sierpnia 2011 r., II CZ 55/11, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
19 listopada 2010 r., III CZ 47/10, nie publ.).  
Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 12 maja 2011 r. 
pełnomocnik wnioskodawczyni złożył wniosek „o oddalenie apelacji i zasądzenie 
kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych” (k. 456 akt). 
Protokół rozprawy stanowi sprawozdawczy dokument urzędowy korzystający 
z  domniemania prawdziwości oraz prawidłowości zawartych w nim stwierdzeń 

 
3 
i  oświadczeń (art. 244 k.p.c.), którego celem jest miarodajne stwierdzenie istnienia 
lub nieistnienia faktów istotnych dla przebiegu postępowania w sprawie, utrwalenie 
przebiegu posiedzenia i innych czynności określonych w art. 158 § 1 k.p.c. 
(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CSK 407/11, niepubl., 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2010 r., III CSK 178/09, 
niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2008 r., I CSK 225/08, 
niepubl.). Uczestnik postępowania nie złożył wniosku o sprostowanie protokołu 
rozprawy (art. 160 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.). W tym stanie 
rzeczy nie znajduje potwierdzenia zarzut skarżącego naruszenia art. 109 § 1 k.p.c. 
w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. na skutek nieuwzględnienia wygaśnięcia roszczenia 
o zwrot kosztów postępowania odwoławczego. 
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c., 39821 k.p.c. 
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.