V CZ 38/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie sądu okręgowego odrzucające wniosek o sporządzenie uzasadnienia, uznając, że błąd w dacie orzeczenia we wniosku nie może być usprawiedliwiony zawodową starannością pełnomocnika.
Sąd Okręgowy w C. oddalił wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 11 kwietnia 2013 r., wskazując, że wniosek dotyczył wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r., który nie został wydany. Pełnomocnik uczestnika M. K. w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. i wskazując na oczywistą niedokładność pisarską. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, podkreślając, że pełnomocnik miał wiedzę o faktycznej dacie ogłoszenia orzeczenia i powinien był sporządzić wniosek z należytą starannością.
Sprawa dotyczyła zażalenia uczestnika postępowania M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 9 maja 2013 r., którym oddalono jego wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Sąd Okręgowy uznał, że wniosek był wadliwy, ponieważ dotyczył wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r., podczas gdy w tej dacie nie wydano żadnego orzeczenia kończącego postępowanie, a jedynie ogłoszono postanowienie o jego zamknięciu. Sąd Okręgowy wskazał, że orzeczenie zostało ogłoszone 11 kwietnia 2013 r. Pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów k.p.c., twierdząc, że błędne podanie daty było oczywistą niedokładnością pisarską. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za nieuzasadnione. Podkreślono, że pełnomocnik, będąc obecnym na rozprawie i mając wiedzę o faktycznej dacie ogłoszenia orzeczenia, powinien był sporządzić wniosek o uzasadnienie z należytą, zawodową starannością. Sąd Najwyższy przywołał swoje wcześniejsze stanowisko, że czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników należy przypisywać znaczenie wynikające z ich jednoznacznej treści, co wykluczało uznanie nieuwzględnienia wniosku za skrajny formalizm.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli pełnomocnik miał wiedzę o faktycznej dacie orzeczenia i powinien był dochować należytej staranności przy sporządzaniu wniosku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pełnomocnik, mając wiedzę o faktycznej dacie ogłoszenia orzeczenia, powinien był sporządzić wniosek o uzasadnienie z należytą starannością, a jednoznaczna treść pisma procesowego decyduje o jego znaczeniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prezydent Miasta C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta C. | organ_państwowy | wnioskodawca |
| M. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| K. M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 394 § 1 § 2 i § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 130 § § 1 zd. 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 387 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pełnomocnik miał wiedzę o faktycznej dacie ogłoszenia orzeczenia. Wnioski procesowe powinny być oceniane na podstawie ich jednoznacznej treści. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek dochowania zawodowej staranności.
Odrzucone argumenty
Błędne wskazanie daty orzeczenia we wniosku o uzasadnienie stanowiło oczywistą niedokładność pisarską, która powinna zostać uwzględniona.
Godne uwagi sformułowania
brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich jednoznacznej treści nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy wniosku pełnomocnika będącego adwokatem o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji z uzasadnieniem wskazującego błędną datę i formę wydanego orzeczenia nie może być poczytane za skrajny formalizm
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący
Anna Kozłowska
sprawozdawca
Krzysztof Strzelczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.c. dotyczących wniosków o uzasadnienie orzeczeń, obowiązek zawodowej staranności pełnomocnika, znaczenie pisma procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu we wniosku o uzasadnienie w postępowaniu nieprocesowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje znaczenie precyzji i staranności w postępowaniu sądowym, szczególnie po stronie profesjonalnych pełnomocników, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Błąd we wniosku o uzasadnienie: czy sąd zawsze musi uwzględnić oczywistą niedokładność?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 38/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta C. przy uczestnictwie M. K. i K. M. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania M. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 9 maja 2013 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE W sprawie z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta C. z udziałem M. K. i K. M. o stwierdzenie zasiedzenia, Sąd Okręgowy w C. w dniu 3 kwietnia 2013 r., po rozpoznaniu apelacji uczestnika M. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w C., zamknął rozprawę i przewodniczący oznajmił obecnym (to jest uczestnikom postepowania i ich pełnomocnikom), że ogłoszenie orzeczenia nastąpi w dniu 11 kwietnia 2013 r. W dniu 11 kwietnia 2013 r. sędzia referent ogłosił postanowienie przez odczytanie jego sentencji i podanie ustnie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia. W dniu 16 kwietnia 2013 r. pełnomocnik uczestnika M. K. złożył wniosek „o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 r. oraz przesłanie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem na adres kancelarii”. Zaskarżonym postanowieniem, z dnia 9 maja 2013 r., Sąd Okręgowy w C. wniosek ten oddalił, wskazując, że w sprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. nie został wydany wyrok, a zatem wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W zażaleniu na to postanowienie uczestnik M. K. domagał się jego uchylenia i nadania biegu wnioskowi o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 11 kwietnia 2013 r. Skarżący zarzucił naruszenie art. 130 § 1 zd. 1 i 2 w związku z art. 387 § 3 oraz art. 328 § 1 i 2 w związku z art. 391 k.p.c., wskazywał, że błędne podanie daty orzeczenia, o uzasadnienie którego wnosił, stanowiło oczywistą niedokładność pisarską. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Pełnomocnik skarżącego, zważywszy, że był obecny na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r., miał wiedzę co do tego, że w tym dniu żadne, kończące postępowanie w sprawie, orzeczenie nie zostało ogłoszone, wiedział też, że takie orzeczenie Sąd zdecydował ogłosić 11 kwietnia 2013 r. Wniosek przeto o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie postanowienia (a nie wyroku, skoro postępowanie toczyło się w postępowaniu nieprocesowym) powinien był pełnomocnik skarżącego sporządzić z zachowaniem należytej, zawodowej staranności. Podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., IV CSK 384/11 (niepubl.), że brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich jednoznacznej treści. Prowadzi to do konkluzji, że nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy wniosku pełnomocnika będącego adwokatem o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji z uzasadnieniem wskazującego błędną datę i formę wydanego orzeczenia nie może być poczytane za skrajny formalizm. Z przytoczonych względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 2 i § 3 w związku z art. 398 14 k.p.c. postanowił jak w sentencji. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI