V CZ 38/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na odrzucenie skargi kasacyjnej, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie spełniała wymogów formalnych.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanego J.J. z powodu niespełnienia wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia, określonego w art. 398^2 § 1 k.p.c. Pozwany wniósł zażalenie, argumentując, że wartość ta przekraczała wymagany próg. Sąd Najwyższy, analizując pierwotne roszczenia powoda (zadośćuczynienie, odszkodowanie, ustalenie odpowiedzialności) i ostateczne rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji, stwierdził, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła przekroczyć zasądzonej kwoty 30.746,89 zł powiększonej o 5.000 zł. W związku z tym zażalenie zostało oddalone.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego J.J. na postanowienie Sądu Okręgowego w B., który odrzucił skargę kasacyjną pozwanego. Powodem odrzucenia skargi było niespełnienie wymogu minimalnej wartości przedmiotu zaskarżenia, określonego w art. 398^2 § 1 k.p.c. Pozwany w swoim zażaleniu kwestionował ustalenie tej wartości przez Sąd Okręgowy, twierdząc, że przekracza ona wskazany próg. Sąd Najwyższy, dokonując analizy materiału sprawy, ustalił pierwotne roszczenia powoda obejmujące zadośćuczynienie (60.000 zł), odszkodowanie (1.775,70 zł) oraz ustalenie odpowiedzialności na przyszłość (5.000 zł). Po rozpoznaniu apelacji, sąd drugiej instancji podwyższył zasądzone świadczenie od pozwanego J.J. do kwoty 30.746,89 zł, utrzymując jednocześnie rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności na przyszłość. Sąd Najwyższy uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła przekroczyć ostatecznie zasądzonej kwoty 30.746,89 zł (roszczenia a i b) powiększonej o 5.000 zł (roszczenie c). Wartość wskazana w skardze kasacyjnej (50.000 zł) była zatem nieprawidłowa. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego jako nieuzasadnione i zasądził od niego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wartość przedmiotu zaskarżenia nie spełniała wymogów formalnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła przekroczyć ostatecznie zasądzonej kwoty od pozwanego, powiększonej o wartość roszczenia o ustalenie odpowiedzialności na przyszłość. Wartość wskazana w skardze kasacyjnej była wyższa niż dopuszczalny próg.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.K. | osoba_fizyczna | powód |
| J.J. | osoba_fizyczna | pozwany |
| P. S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa minimalną wartość przedmiotu zaskarżenia wymaganą do dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
k.p.c. art. 398^15
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasady zwrotu kosztów procesu.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach w postępowaniu zażaleniowym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła przekroczyć ostatecznie zasądzonej kwoty od pozwanego, powiększonej o wartość roszczenia o ustalenie odpowiedzialności na przyszłość.
Odrzucone argumenty
Argumentacja pozwanego J.J. o przekroczeniu przez wartość przedmiotu zaskarżenia progu dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa od wartości przedmiotu sporu i jednocześnie była niższa od pułapu określonego w art. 398^2 § 1 k.p.c. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła zatem przewyższać ostatecznie zasądzonej należności na rzecz powoda, tj. kwoty 30.746,89 (roszczenie a i b), powiększonej o kwotę 5.000 zł (wartość roszczenia c).
Skład orzekający
Iwona Koper
przewodniczący
Mirosław Bączyk
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd drugiej instancji zmienił wysokość zasądzonego świadczenia, a skarga kasacyjna dotyczy również roszczenia o ustalenie odpowiedzialności na przyszłość.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe wymogi formalne.”
Dane finansowe
WPS: 50 000 PLN
zwrot kosztów postępowania zażaleniowego: 1200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 38/09 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M.K. przeciwko J.J. i P. S.A. o zadośćuczynienie, odszkodowanie i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2009 r., zażalenia pozwanego J.J. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie; zasądza od pozwanego J.J. na rzecz powoda kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego J.J., wniesioną od wyroku tego sądu z dnia 26 marca 2009 r., ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona w tej skardze była niższa od wartości przedmiotu sporu i jednocześnie była niższa od pułapu określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. decydującego o dopuszczalności skargi. W zażaleniu na to postanowienie pozwany J.J. podnosił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, iż w sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stara się wykazać, że wartość przedmiotu zaskarżenia we wniesionej skardze przekracza wskazany w art. 3982 § 1 k.p.c. próg dopuszczalności skargi kasacyjnej, częściowo powtarzając argumentację zawartą w skardze. Ostatecznie wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie powód dochodził od obu pozwanych trzech roszczeń majątkowych: a) zadośćuczynienia (w wysokości 60.000 zł); b) odszkodowania (w rozmiarze 1.775,70); c) oraz ustalenia odpowiedzialności obu pozwanych, w tym – wnoszącego zażalenie (w wysokości 5.000 zł, k. 220 akt sprawy) za skutki wypadku powoda na przyszłość. Ostatecznie powód określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 66.775,70 zł (k. 220 akt sprawy). W wyniku rozpatrzenia wniesionej przez powoda i pozwanego J.J. apelacji sąd drugiej instancji podwyższył zasądzone od tego pozwanego świadczenie (z kwoty 20.472,70 zł do kwoty 30.746,89 zł) i utrzymał rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności obu pozwanych na przyszłość. Oddalił natomiast żądanie powoda w pozostałym zakresie. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną nie mogła zatem przewyższać ostatecznie zasądzonej należności na rzecz powoda, tj. kwoty 30.746,89 (roszczenie a i b), powiększonej o kwotę 5.000 zł (wartość roszczenia c). Nie może być zatem brana pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w skardze kasacyjnej w wysokości 50.000 zł z argumentacją prawną 3 prezentowaną w zażaleniu w odniesieniu do zgłoszonego przez powoda trzeciego roszczenia majątkowego, tj. ustalenia odpowiedzialności obu pozwanych za skutki wypadku. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI