V CZ 32/13

Sygn. akt V CZ 32/13 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 28 sierpnia 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, 
sprawozdawca) 
SSN Jan Górowski 
SSN Antoni Górski 
 
w sprawie z powództwa G. L. 
przeciwko W. M. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 28 sierpnia 2013 r., 
zażalenia pozwanej na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu 
Okręgowego w C. 
z dnia 4 kwietnia 2012 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym 
zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w C., 
pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania 
zażaleniowego. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2012 r., zawartym w punkcie drugim 
wyroku, Sąd Okręgowy w C. zasądził od powódki G. L. na rzecz pozwanej W. M. 
9830 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za  pierwszą i drugą instancję. W 
lakonicznym uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano jedynie, że koszty 
uzasadnia art. 98 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.  
Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem pozwana, zarzucając naruszenie 
art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. poprzez jedynie częściowe zasądzenie 
na jej rzecz kosztów procesu, pomimo oddalenia powództwa w całości. Skarżąca 
wnosiła o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie na jej rzecz dalszej kwoty 
1924 zł., ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy w tym zakresie do 
ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem kosztów postępowania zażaleniowego. 
Uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że w toku postępowania poniosła 
wydatki w łącznej kwocie 11 724 zł, zaś Sąd Okręgowy postanowieniem o kosztach 
procesu za obie instancje zasądził od powódki na jej rzecz jedynie 9 830 zł. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1 
k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego 
żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. 
Prawidłowe rozstrzygnięcie w tym zakresie wymaga ustalenia wszystkich kosztów 
procesu, w tym kosztów sądowych (opłat i wydatków) oraz wynagrodzenia 
pełnomocnika. Zasada odpowiedzialności za wynik odnosi się do całego procesu, 
składającego się z dwuetapowego postępowania nakazowego oraz postępowania 
apelacyjnego, a zatem wszystkie koszty procesu we wszystkich wskazanych 
etapach powinny zostać szczegółowo wyliczone. Postanowienie o kosztach 
procesu, do którego - zgodnie z art. 361 k.p.c. - stosuje się odpowiednio art. 328 
§ 2 k.p.c., powinno zawierać szczegółowe wyliczenie kosztów, przytoczenie 
przepisów prawa stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia, a także 
wyjaśnienie, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej mają one zastosowanie. 
Nie jest rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie motywów, jakimi kierował się sąd 

 
3 
orzekając o kosztach procesu, niezbędnych do oceny zasadności zażalenia. 
Brak dokładnego wskazania i wyliczenia kosztów procesu, a także brak 
przedstawienia wyczerpującej podstawy prawnej, oznacza, że uzasadnienie nie 
odpowiada wymogom art. 328 § 2 k.p.c. Przytoczenie numeru przepisu nie 
zastępuje argumentacji prawnej, uzasadnienie nie zawiera też wskazania 
szczegółowych kwot poniesionych przez strony w poszczególnych etapach 
procesu. 
Uniemożliwia 
to 
dokonanie 
oceny 
prawidłowości 
zaskarżonego 
rozstrzygnięcia, zwłaszcza, że zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu 
obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r., przedmiotem zażalenia do Sądu 
Najwyższego mogły być jedynie te koszty procesu, które nie były przedmiotem 
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji orzekał 
w przedmiocie części kosztów procesu, zbiorcze zaś ujęcie przez Sąd Okręgowy 
kosztów procesu za obie instancje uniemożliwia w istocie ocenę zakresu 
przedmiotu zaskarżenia. 
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 § 1 
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania 
zażaleniowego pozostawione zostało końcowemu rozstrzygnięciu na podstawie 
art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.