I CZ 41/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, uznając ją za spóźnioną z powodu braku uprawdopodobnienia przez pełnomocnika przyczyn niedotrzymania terminu.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania jako spóźnioną. Skarżący J. J. domagał się wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 2012 r. Sąd Najwyższy uznał, że termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, oparty na zarzucie pozbawienia możności obrony, upłynął najpóźniej 22 listopada 2012 r. Pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy przed upływem terminu, jednak skargę złożył dopiero 8 kwietnia 2013 r., nie uprawdopodabniając skutecznie przyczyn opóźnienia, w tym rzekomego braku kontaktu z klientem przebywającym w areszcie.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie J. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2013 r., którym oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz odrzucono samą skargę jako spóźnioną. Sprawa dotyczyła postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie o zapłatę, wytoczonej przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niezasadne. Kluczowym argumentem było stwierdzenie, że termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, oparty na zarzucie pozbawienia możności obrony praw strony, wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia dowiedzenia się o wyroku. Sąd ustalił, że skarżący dowiedział się o wyroku najpóźniej 22 listopada 2012 r., co potwierdza jego wniosek o sporządzenie uzasadnienia z dnia 22 sierpnia 2012 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego, działający z urzędu, zapoznał się z aktami sprawy już 14 listopada 2012 r., a skargę złożył dopiero 8 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy nie podzielił twierdzenia pełnomocnika, że pobyt skarżącego w areszcie uniemożliwił kontakt i wyjaśnienie podstaw skargi. Pełnomocnik nie uprawdopodobnił w żaden sposób prób kontaktu ze stroną, a same twierdzenia bez dokumentacji nie mogły prowadzić do uwzględnienia wniosku. W konsekwencji, zażalenie oddalono na podstawie art. 398^14 w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c. Orzeczono również o kosztach postępowania zażaleniowego, zasądzając je od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz przyznając wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli twierdzenia te nie zostaną poparte żadnymi dowodami lub środkami uprawdopodobnienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt przebywania strony w areszcie nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku podjęcia prób kontaktu i uprawdopodobnienia przyczyn niedotrzymania terminu. Brak jakichkolwiek dowodów na podjęcie takich prób skutkuje oddaleniem wniosku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Minister Sprawiedliwości
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | powód, skarżący |
| Skarb Państwa - Minister Sprawiedliwości | organ_państwowy | pozwany |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa | organ_państwowy | inna strona (koszty) |
| J. C. (Kancelaria Adwokacka w W.) | inne | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 407 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania od dnia dowiedzenia się o wyroku, gdy podstawą jest pozbawienie możności obrony.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu zażaleniowym.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu zażaleniowym.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 13 ust. 2 pkt 2
Podstawa przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 6 pkt 7
Podstawa przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 19 pkt 1
Podstawa przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny prawidłowo ustalił datę, od której należy liczyć termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił skutecznie przyczyn niedotrzymania terminu do wniesienia skargi. Pobyt strony w areszcie nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku podjęcia prób kontaktu i uprawdopodobnienia przyczyn opóźnienia.
Odrzucone argumenty
Pełnomocnik skarżącego nie mógł złożyć skargi w terminie z powodu konieczności oczekiwania na stanowisko klienta i braku możliwości kontaktu z nim z powodu jego pobytu w areszcie.
Godne uwagi sformułowania
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zażalenie zostało oparte na gołosłownym twierdzeniu... Same twierdzenia pełnomocnika bez skorzystania z jakiegokolwiek środka uprawdopodobnienia (...) nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący, sprawozdawca
Grzegorz Misiurek
członek
Bogumiła Ustjanicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminów procesowych w sprawach o wznowienie postępowania, obowiązki pełnomocnika w zakresie uprawdopodobnienia przyczyn niedotrzymania terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niedotrzymania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania z powodu rzekomego braku kontaktu z klientem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z terminami i obowiązkami pełnomocników, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.
“Pełnomocniku, czy uprawdopodobniłeś brak kontaktu z klientem? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy spóźniona skarga o wznowienie postępowania nie zostanie uwzględniona.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2015 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2013 r., 1) oddala zażalenie; 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego; 3) przyznaje adwokatowi J. C. (Kancelaria Adwokacka w W.) z funduszy Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł podwyższoną o należny podatek VAT z tytułu udzielonej z urzędu powodowi pomocy prawnej nieopłaconej. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. oraz odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako spóźnioną. Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem i zażądał jego uchylenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zażalenie zostało oparte na gołosłownym twierdzeniu, że pełnomocnik skarżącego nie mógł złożyć skargi o wznowienie postępowania w terminie, gdyż był zmuszony oczekiwać stanowiska swojego klienta, stanowiącego podstawę skargi o wznowienie. Z uwagi zaś, że skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w odległym miejscu nie udało się tego wykonać w terminie przewidzianym ustawowo dla wniesienia skargi o wznowienie. Argumentów tych nie sposób podzielić. Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.). Trafnie więc Sąd Apelacyjny uznał, że termin ten upłynął najpóźniej w dniu 22 listopada 2012 r., skoro przynajmniej trzy miesiące wcześniej skarżący o istnieniu zaskarżonego wyroku się dowiedział. Świadczy o tym fakt, ze w dniu 22 sierpnia 2012 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia tego wyroku. Tymczasem pełnomocnik skarżącego działający z urzędu zapoznał się z aktami sprawy już w dniu 14 listopada 2012 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, natomiast skargę złożył dopiero w dniu 8 kwietnia 2013 r. Nie można przy tym podzielić twierdzenia, że pobyt skarżącego w Areszcie Śledczym uniemożliwił pełnomocnikowi kontakt z mocodawcą i wyjaśnienie, czy istnieją w ogóle podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem w żaden sposób, że usiłował podjąć próbę kontaktu ze stroną w tym przedmiocie. Same twierdzenia pełnomocnika bez skorzystania z jakiegokolwiek środka uprawdopodobnienia (np. dokumentacji wskazującej na prowadzenie korespondencji między pełnomocnikiem a stroną) nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku. Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 398 14 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 398 21 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. Pełnomocnikowi skarżącego z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI