I CZ 153/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego w sprawie o podział majątku dorobkowego, uznając zasadność zastosowania przez Sąd Okręgowy art. 520 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w R., które orzekało, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie o podział majątku dorobkowego. Sąd Okręgowy zastosował w tym zakresie art. 520 § 1 k.p.c., opierając się na nieprocesowym charakterze sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że przepis ten ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych. Nie dopatrując się sytuacji wyjątkowej, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w sprawie o sygnaturze I CZ 153/10 rozpoznał zażalenie wnioskodawcy J.-Ś. na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r. (sygn. akt I Ca (...)). Postanowienie Sądu Okręgowego, zawarte w punkcie II, orzekało, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie o podział majątku dorobkowego. Sąd Okręgowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie zastosowaniem art. 520 § 1 k.p.c., wskazując na nieprocesowy tryb prowadzenia sprawy. Wnioskodawca w zażaleniu domagał się zmiany postanowienia poprzez obciążenie uczestniczki postępowania D. C. kosztami zastępstwa adwokackiego poniesionymi przez wnioskodawcę w postępowaniu apelacyjnym, lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, uznał zażalenie za niezasługujące na uwzględnienie. W uzasadnieniu wskazano, że przepis art. 520 § 1 k.p.c., zastosowany w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny i stanowi zasadę orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych. Choć jego trafność może podlegać kontroli sądu wyższej instancji, zmiana orzeczenia o kosztach powinna mieć charakter wyjątkowy. Sąd Najwyższy nie stwierdził w okolicznościach sprawy sytuacji wymagającej ingerencji, w związku z czym oddalił zażalenie na podstawie przepisów k.p.c. dotyczących postępowania zażaleniowego i kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd drugiej instancji może zastosować zasadę ponoszenia kosztów przez każdego uczestnika (art. 520 § 1 k.p.c.), gdyż przepis ten ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił dyskrecjonalny charakter art. 520 § 1 k.p.c. w sprawach nieprocesowych. Choć jego zastosowanie może podlegać kontroli, zmiana orzeczenia o kosztach powinna być wyjątkowa. W braku szczególnych okoliczności, sąd wyższej instancji nie ma obowiązku ingerować w rozstrzygnięcie sądu niższej instancji dotyczące kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
uczestniczka postępowania (D. C.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J.-Ś. | inne | wnioskodawca |
| D. C. | inne | uczestniczka postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 520 § 1 k.p.c. przez Sąd Okręgowy było prawidłowe, gdyż sprawa o podział majątku dorobkowego toczyła się w postępowaniu nieprocesowym, a przepis ten ma charakter dyskrecjonalny. Nie zachodziły okoliczności wyjątkowe uzasadniające zmianę postanowienia o kosztach przez Sąd Najwyższy.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawca domagał się obciążenia uczestniczki kosztami zastępstwa adwokackiego w postępowaniu apelacyjnym lub uchylenia postanowienia o kosztach.
Godne uwagi sformułowania
Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Jan Kremer
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania art. 520 § 1 k.p.c. w sprawach o podział majątku dorobkowego i ogólne zasady orzekania o kosztach w postępowaniu nieprocesowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kosztów w postępowaniu apelacyjnym w sprawie nieprocesowej. Nie stanowi przełomu w interpretacji przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania w specyficznej sytuacji prawnej (sprawa nieprocesowa, podział majątku). Jest to istotne dla praktyków prawa rodzinnego i cywilnego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 153/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z wniosku J.-Ś. przy uczestnictwie D. C. o podział majątku dorobkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…) w przedmiocie kosztów procesu, oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie II postanowienia z 20 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w R. orzekł, ze każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o podział majątku toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca zażądał jego zmiany przez obciążenie uczestniczki postępowania poniesionymi przez niego kosztami zastępstwa adwokackiego w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji lub o uchylenie 2 zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozstrzygnięcia o powyższych kosztach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI