V CZ 27/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, uznając sobotę za dzień roboczy w kontekście terminów procesowych.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną po terminie, argumentując, że sobota (dzień nadania skargi) powinna być traktowana jako dzień ustawowo wolny od pracy zgodnie z art. 115 k.c. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę i wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym sobota nie jest dniem ustawowo wolnym. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego, potwierdzając, że sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu przepisów procesowych.
Sprawa dotyczy zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną. Pozwany wniósł skargę kasacyjną z uchybieniem terminu, nadając ją w urzędzie pocztowym w dniu 1 grudnia 2008 r., podczas gdy termin upływał w sobotę 29 listopada 2008 r. Pozwany domagał się przywrócenia terminu, argumentując, że dokonał uprawnionej wykładni art. 115 k.c., zgodnie z którą sobota była dniem ustawowo wolnym od pracy. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, uznając winę pozwanego za opóźnienie. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 2 lipca 2009 r. oddalającego zażalenie, powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r. (III CZP 8/03), która jednoznacznie stwierdza, że sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że odwołanie się pozwanego do innego orzeczenia było chybione, a pominięcie ugruntowanego stanowiska judykatury stanowiło zawinione zaniedbanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę składu siedmiu sędziów (III CZP 8/03), która jednoznacznie rozstrzygnęła tę kwestię, stwierdzając, że sobota nie jest dniem ustawowo wolnym. Pominięcie tego ugruntowanego stanowiska przez profesjonalnego pełnomocnika stanowiło zawinione zaniedbanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
B. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | powód |
| B. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 115
Kodeks cywilny
Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu tego przepisu.
k.p.c. art. 165 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten, w związku z art. 115 k.c., określa zasady obliczania terminów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Sobota 29 listopada 2008 r. była dniem ustawowo wolnym od pracy, co uzasadniało przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. Pominięcie przez profesjonalnego pełnomocnika ugruntowanego stanowiska judykatury należało ocenić jako zawinione zaniedbanie.
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący
Krzysztof Pietrzykowski
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących obliczania terminów procesowych, w szczególności w kontekście dni wolnych od pracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obliczania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Interpretacja art. 115 k.c. w kontekście innych terminów może wymagać odrębnej analizy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z obliczaniem terminów, choć jej rozstrzygnięcie ma znaczenie praktyczne dla profesjonalnych pełnomocników.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 27/09 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa J. S. przeciwko B. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2009 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 kwietnia 2009 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Dnia 29 września 2008 r. pełnomocnikowi pozwanego doręczono odpis wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 września 2008 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w sobotę 29 listopada 2008 r. Skarga kasacyjna pozwanego została nadana w urzędzie pocztowym dnia 1 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r., V CZ 5/09 oddalił zażalenie pozwanego na to postanowienie. Odpis postanowienia Sądu Najwyższego doręczono pełnomocnikowi pozwanego dnia 17 marca 2009 r. Pozwany dnia 24 marca 2009 r. ponownie wniósł skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pozwany podniósł, że nie ponosił winy za uchybienie terminowi, ponieważ dokonał uprawnionej wykładni art. 115 k.c., zgodnie z którą sobota 29 listopada 2008 r. była dniem ustawowo wolnym od pracy. Skoro pełnomocnik powoda dokonał wykładni językowej art. 115 k.c., która znajdowała oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego, to nie można pozwanemu przypisać winy za wniesienie skargi kasacyjnej z uchybieniem terminu. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę. Sąd Apelacyjny uznał, że pełnomocnikowi powoda należało przypisać winę za opóźnienie we wniesieniu skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03 (OSNC 2004, nr 1, poz. 1), mającej moc zasady prawnej, uznał, że sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. Pominięcie przez profesjonalnego pełnomocnika ugruntowanego stanowiska judykatury należało ocenić jako zawinione zaniedbanie samej strony mające wpływ na złożenie skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego skarżący zarzucił naruszenie art. 115 k.c., powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2006 r., I UZ 13/06 (OSNP 2007, nr 15-16, poz. 238). 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Sąd Apelacyjny trafnie bowiem w uzasadnieniu wskazał na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03, w której Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c. Odwołanie się w zażaleniu do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 2006 r., I UZ 13/06 jest całkowicie chybione, bowiem orzeczenie to dotyczy przebywania poza miejscem zamieszkania w czasie wakacji jako okoliczności usprawiedliwiającej uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 1, 2 i 3 k.p.c.). md
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI