V CZ 26/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji, uznając ją za niedopuszczalną.
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację Wojskowej Agencji Mieszkaniowej od wyroku Sądu Okręgowego, ponieważ wyrok ten nie zawierał orzeczenia co do istoty sprawy, a jedynie uchylał wcześniejszy wyrok zaoczny i rozstrzygał o kosztach. Powódka w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia o kosztach i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 370 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że apelacja była niedopuszczalna, a zażalenie na postanowienie o kosztach powinno być złożone jako samodzielny środek odwoławczy w terminie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r., które odrzuciło apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 maja 2010 r. Powodem odrzucenia apelacji było stwierdzenie, że wyrok Sądu Okręgowego nie zawierał rozstrzygnięcia co do żądania pozwu, a jedynie uchylał wyrok zaoczny z dnia 29 marca 2010 r. i rozstrzygał o kosztach procesu, zasądzając na rzecz pozwanych kwotę 6301 zł. Powódka w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia w zakresie kosztów i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 370 k.p.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że możliwość zaskarżenia postanowienia o kosztach procesu, będącego składnikiem wyroku, wynika z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. i dotyczy zarówno apelacji, jak i zażalenia. W przypadku, gdy wyrok nie zawiera orzeczenia co do istoty sprawy, apelacja jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji, aby zakwestionować rozstrzygnięcie o kosztach, strona powinna złożyć samodzielne zażalenie w terminie określonym w art. 394 § 2 k.p.c. Ponieważ apelacja powódki była niedopuszczalna, Sąd Najwyższy oddalił jej zażalenie na podstawie art. 398^14 w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja w takiej sytuacji jest niedopuszczalna. Rozstrzygnięcie o kosztach powinno być zaskarżone samodzielnym zażaleniem.
Uzasadnienie
Apelacja jest środkiem odwoławczym od orzeczenia co do istoty sprawy. Jeśli wyrok nie zawiera takiego rozstrzygnięcia, apelacja jest skierowana do nieistniejącego orzeczenia. Rozstrzygnięcie o kosztach, jeśli jest kwestionowane samodzielnie, powinno być przedmiotem zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwani
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w W. | instytucja | powódka |
| A. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
| P. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 394 § § 1 pkt 9
Kodeks postępowania cywilnego
Możliwość zaskarżenia postanowienia rozstrzygającego o kosztach procesu, będącego składnikiem wyroku.
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Termin do złożenia zażalenia.
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Warunki formalne pisma zawierającego zażalenie.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący niewłaściwego zastosowania, podniesiony przez stronę powodową w zażaleniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja była niedopuszczalna, ponieważ wyrok Sądu pierwszej instancji nie zawierał orzeczenia co do istoty sprawy. Zażalenie na postanowienie o kosztach procesu powinno być złożone jako samodzielny środek odwoławczy w terminie.
Odrzucone argumenty
Zażalenie powódki na postanowienie o kosztach procesu powinno zostać rozpoznane jako samodzielny środek odwoławczy, mimo niedochowania terminu.
Godne uwagi sformułowania
nie zawiera on orzeczenia o żądaniu pozwu, a jedynie uchylenie wyroku zaocznego nieistniejące jest również i to rozstrzygnięcie apelacja była środkiem niedopuszczalnym, skierowanym do nieistniejącego orzeczenia nie było podstaw do przyjęcia, że żądanie zmiany tego orzeczenia zawarte w odrzuconej apelacji Sąd drugiej instancji powinien potraktować i rozpoznać jako zażalenie
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący
Marian Kocon
członek
Bogumiła Ustjanicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zaskarżania postanowień o kosztach procesu w przypadku braku rozstrzygnięcia co do istoty sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie wyrok nie rozstrzygał o meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze środkami odwoławczymi i kosztami procesu, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Niedopuszczalna apelacja i klucz do kosztów procesu – jak skutecznie zaskarżyć orzeczenie o kosztach?”
Dane finansowe
koszty procesu: 6301 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 26/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. przeciwko A. P. i P. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2011 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 maja 2010 r., z uwagi na to, że nie zawiera on orzeczenia o żądaniu pozwu, a jedynie uchylenie wyroku zaocznego z dnia 29 marca 2010 r. i rozstrzygnięcie o kosztach procesu, w ramach którego zasądzono na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 6301 zł. Powódka w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia w zakresie orzeczenia o kosztach procesu, objętego punktem drugim wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Zarzuciła naruszenie art. 370 k.p.c., przez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że nieistniejące jest również i to rozstrzygnięcie, chociaż zobowiązuje ją do zapłaty kosztów procesu na rzecz pozwanych. Wobec braku orzeczenia o zgłoszonym powództwie, niezasadne lub co najmniej przedwczesne jest rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Możliwość zaskarżenia postanowienia rozstrzygającego o kosztach procesu, będącego składnikiem wyroku, wskazana w art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c., dotyczy zarówno sytuacji , w której strona wnosi apelację, jak też, gdy kwestionując jedynie to rozstrzygnięcie, składa zażalenie. W pierwszym wypadku zaskarżenie rozstrzygnięcia o kosztach procesu jest akcesoryjne względem kwestionowania orzeczenia o powództwie i uzależnione od skutecznego wniesienia apelacji. Ponadto wobec żądania uchylenia lub zmiany wyroku w odniesieniu do istoty sprawy dzieli los jego wyniku. Nie ma zatem potrzeby wnoszenia odrębnego środka odwoławczego ani dochowania terminu wskazanego w art. 394 § 2 k.p.c., jeśli strona nie składa apelacji, to zażalenie na orzeczenie o kosztach procesu ma charakter samodzielnego środka odwoławczego, co wymaga złożenia pisma spełniającego warunki określone art. 394 § 3 k.p.c., w terminie z art. 394 § 2 k.p.c. W rozpoznawanej sprawie złożona przez powódkę apelacja była środkiem niedopuszczalnym, skierowanym do nieistniejącego orzeczenia, skoro wyrok Sądu pierwszej instancji nie zawierał orzeczenia co do istoty sprawy. Wobec tego odrzuceniu podlegało wniesione przez powódkę pismo wraz ze wszystkimi objętymi nim wnioskami, ponieważ nie było dopuszczalne wniesienie takiego pisma. 3 Powódka, dążąc do podważenia rozstrzygnięcia o kosztach procesu, powinna była złożyć samodzielny środek w postaci zażalenia. Nie było podstaw do przyjęcia, że żądanie zmiany tego orzeczenia zawarte w odrzuconej apelacji Sąd drugiej instancji powinien potraktować i rozpoznać jako zażalenie, niezależnie od niedochowania wskazanego w art. 394 § 2 k.p.c. terminu. Z powyższych względów pozbawione uzasadnionych podstaw zażalenie należało oddalić, w oparciu o art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.