V CZ 26/09

Sąd Najwyższy2009-07-02
SNCywilnepostępowanie egzekucyjneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnapostępowanie egzekucyjneprzybicienieruchomośćSąd NajwyższyKodeks postępowania cywilnegonowelizacja prawa

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie dłużnika na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, potwierdzając niedopuszczalność skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia nieruchomości po zmianach przepisów.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie dłużnika J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś., które odrzuciło skargę kasacyjną dłużnika od postanowienia o udzieleniu przybicia udziału we współwłasności nieruchomości. Sąd Okręgowy uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną z uwagi na obowiązujące przepisy. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, wskazując, że po nowelizacjach przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie dłużnika J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 14 kwietnia 2009 r., którym odrzucono skargę kasacyjną dłużnika od postanowienia o udzieleniu przybicia udziału we współwłasności nieruchomości. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej niedopuszczalnością środka zaskarżenia w obecnym stanie prawnym, powołując się na art. 398^6 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym, po uchyleniu art. 775^1 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nie przysługuje. Podkreślono, że aktualnie obowiązujący art. 767^4 § 2 k.p.c. generalnie wyłącza możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia. Sąd Najwyższy odniósł się również do wątpliwości interpretacyjnych występujących w okresie przejściowym po nowelizacjach procesowych z 2005 r., wskazując, że zostały one usunięte, a dopuszczalność skargi kasacyjnej dotyczy wyłącznie orzeczeń wydanych przed 5 lutego 2005 r. Kwestionowane postanowienie Sądu Okręgowego zostało wydane znacznie później, gdy obowiązywał już przepis wyłączający możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie dłużnika na podstawie art. 398^14 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności po zmianach przepisów, w szczególności po uchyleniu art. 775^1 § 2 k.p.c. i obowiązującym art. 767^4 § 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że obowiązujące przepisy, w tym art. 767^4 § 2 k.p.c., generalnie wyłączają możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia. Wątpliwości interpretacyjne z okresu przejściowego zostały usunięte, a dopuszczalność skargi kasacyjnej dotyczy wyłącznie orzeczeń wydanych przed 5 lutego 2005 r.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

brak wskazania

Strony

NazwaTypRola
J. P.osoba_fizycznadłużnik, wnioskodawca
M. P.osoba_fizycznadłużnik, wnioskodawca
A. W.osoba_fizycznadłużnik, wnioskodawca
Urząd Miejski w W.instytucjauczestnik

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 767^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

generalnie wyłącza możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^6 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 775^1 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

uchylony

k.p.c. art. 398^14

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394^1 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia nieruchomości po zmianach przepisów k.p.c.

Odrzucone argumenty

Dopuszczalność skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia nieruchomości po zmianach przepisów k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

de lege lata skarga kasacyjna jest w przedstawionej sytuacji procesowej niedopuszczalna po uchyleniu art. 775^1 § 2 k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności Aktualnie obowiązujący przepis art. 767^4 § 2 k.p.c. generalnie wyłączył możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia.

Skład orzekający

Lech Walentynowicz

przewodniczący, sprawozdawca

Krzysztof Pietrzykowski

członek

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym przybicia nieruchomości, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego po nowelizacjach z 2005 r. i wyłączenia art. 775^1 § 2 k.p.c.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy skarga kasacyjna nie przysługuje? Sąd Najwyższy wyjaśnia w sprawie przybicia nieruchomości.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 26/09 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 2 lipca 2009 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
 
 
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
 
 
w sprawie z wniosku dłużników: J. P., M. P.,  
A. W. 
przy uczestnictwie Urzędu Miejskiego w W. i in. ,  
o udzielenie przybicia nieruchomości , 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2009 r., 
zażalenia dłużnika J. P. 
na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. 
z dnia 14 kwietnia 2009 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w Ś. odrzucił 
skargę kasacyjną dłużnika J. P. wniesioną od postanowienia tego Sądu 
odrzucającego zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia udziału we 
współwłasności nieruchomości dłużnika (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 
k.p.c.). Sąd Okręgowy wskazał, że de lege lata skarga kasacyjna jest w 
przedstawionej sytuacji procesowej niedopuszczalna. 
Rozpoznając zażalenie dłużnika J. P., Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Jest oczywiste, że w obecnym stanie prawnym, po uchyleniu art. 7751 § 2 
k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji 
w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności. Aktualnie obowiązujący przepis 
art. 7674 § 2 k.p.c. generalnie wyłączył możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na 
postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia. 
Należy przyznać, że istniały wątpliwości interpretacyjne „w okresie 
przejściowym”, po „nałożeniu się” dwóch nowelizacji procesowych, które weszły 
w życie w dniach 5 i 6 lutego 2005 r., ale te wątpliwości zostały dawno usunięte. 
W judykaturze wyjaśniono mianowicie, że dopuszczalność skargi kasacyjnej (przy 
zastosowaniu art. 7751 § 2 k.p.c.) dotyczy wyłącznie orzeczeń sądu drugiej instancji 
w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności w postępowaniu egzekucyjnym 
wydanych przed dniem 5 lutego 2005 r. (por. m. in. orzeczenie Sądu Najwyższego 
z dnia 3 października 2007 r., IV CZ 262/07). Kwestionowane postanowienie Sądu 
Okręgowego zostało wydane w dacie znacznie późniejszej, gdy obowiązuje 
art. 7674 § 2 k.p.c. 
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku 
z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.). 
 
 
md

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI