V CZ 26/07

Sąd Najwyższy2007-04-18
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
pełnomocnictwoskarga o stwierdzenie niezgodności z prawempostępowanie cywilneSąd Najwyższyzażalenieodrzucenie skargi

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu braku odrębnego pełnomocnictwa dla adwokata.

Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu braku odrębnego pełnomocnictwa dla adwokata. Uczestnicy postępowania wnieśli zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest odrębnym postępowaniem, wymagającym odrębnego pełnomocnictwa, a nie kontynuacją poprzedniej sprawy. W związku z tym, oddalił zażalenie.

Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę z zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W., który odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia. Głównym powodem odrzucenia skargi był brak załączenia odrębnego pełnomocnictwa dla adwokata, który wnosił tę skargę. Uczestnicy postępowania zarzucili naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i domagali się uchylenia postanowienia. Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego nie jest kontynuacją dotychczasowego postępowania i nie stanowi nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Jest to odrębne postępowanie mające na celu dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą. W konsekwencji, umocowanie adwokata do reprezentowania strony w takiej sprawie nie może wynikać z pełnomocnictwa udzielonego w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem, którego zgodność z prawem jest kwestionowana. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że złożenie odrębnego pełnomocnictwa było niezbędne, a jego brak uzasadniał odrzucenie skargi. W związku z tym, na podstawie przepisów k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego wymagane jest odrębne pełnomocnictwo dla adwokata.

Uzasadnienie

Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego nie stanowi kontynuacji dotychczasowego postępowania i jest sprawą odrębną od sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. W związku z tym, umocowanie adwokata do reprezentowania strony w takiej sprawie nie może wynikać z pełnomocnictwa udzielonego w sprawie zakończonej kwestionowanym orzeczeniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

Sąd Okręgowy

Strony

NazwaTypRola
Gmina W.instytucjawnioskodawca
D. Z.osoba_fizycznauczestnik
in.inneuczestnik
D. Z. [...]osoba_fizycznawnioskodawca wzajemny
Gmina W.instytucjauczestnik

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 91 § pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 130

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 4246

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 4171 § § 1

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest odrębnym postępowaniem, wymagającym odrębnego pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo udzielone w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem nie upoważnia do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Odrzucone argumenty

Pełnomocnictwo udzielone w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem jest wystarczające do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Godne uwagi sformułowania

Jest to bowiem nadzwyczajny środek umożliwiający skuteczne dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność orzeczniczą sądu. W konsekwencji umocowanie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem kwestionowanym w skardze.

Skład orzekający

Gerard Bieniek

przewodniczący, sprawozdawca

Hubert Wrzeszcz

członek

Marta Romańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogu odrębnego pełnomocnictwa dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego środka prawnego, jakim jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu formalnego postępowania cywilnego, jakim jest wymóg odrębnego pełnomocnictwa dla specyficznego rodzaju skargi, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy standardowe pełnomocnictwo wystarczy do skargi o niezgodność z prawem? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 26/07 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 kwietnia 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSA Marta Romańska 
 
 
w sprawie z wniosku Gminy W. 
przy uczestnictwie D. Z. i in. , o ustanowienie zarządcy przymusowego 
oraz sprawy z wniosku wzajemnego D. Z. […],przy uczestnictwie Gminy W. 
o upoważnienie do dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu 
nieruchomością wspólną 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 
2007 r., 
zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 4 października 2006 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 
 

 
 
2 
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 4.10.2006 r. odrzucił skargę 
uczestników postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnym 
postanowienia tego Sądu z dnia 18.04.2006 r. albowiem do skargi nie zostało 
załączone odrębne pełnomocnictwo dla adwokata wnoszącego tę skargę. 
Uczestnicy postępowania zaskarżyli to postanowienie zażaleniem zarzucając  
naruszenie art. 91pkt  1, art. 130 i art.  4246 k.p.c. i wnieśli o jego uchylenie.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:   
W sprawie jest poza sporem, że uczestnicy postępowania wnosząc w dniu 
23.06.2006 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 
orzeczenia sądowego, nie załączyli pełnomocnictwa dla adwokata z którego 
wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi. Na wezwanie sądu o uzupełnienie 
tego braku pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe, w którym kwestionuje 
obowiązek złożenia odrębnego pełnomocnictwa oraz załączył pełnomocnictwo „do 
prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy w granicach określonych w art. 91 
k.p.c. sygn. akt II Ca …/06”. U podstaw odrzucenia skargi o  stwierdzenie 
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego legło założenie, iż do 
wniesienia takiej skargi niezbędne jest odrębne pełnomocnictwo  upoważniające do 
dokonania tej czynności procesowej. Takie stanowisko Sądu Okręgowego jest 
uzasadnione. Jest bezsporne, że postępowanie ze skargi o stwierdzenie 
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, 
a wyjątkowo pierwszej instancji, nie stanowi kontynuacji dotychczasowego 
postępowania w tej sprawie. Skarga ta nie jest nawet nadzwyczajnym środkiem 
zaskarżenia, jak skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, gdyż nie 
zmierza do zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia. Jest to bowiem 
nadzwyczajny 
środek 
umożliwiający 
skuteczne 
dochodzenie 
roszczenia 
odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność 
orzeczniczą sądu (art. 4171 § 1 k.c.). Jest to więc sprawa odrębna od sprawy 
zakończonej prawomocnym orzeczeniem, którego zgodność z  prawem jest 
kwestionowana. W konsekwencji umocowanie adwokata lub radcy prawnego do 
reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnego orzeczenia, nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego 

 
 
3 
temu pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem 
kwestionowanym 
w 
skardze. 
Taki 
pogląd 
wyraził 
już 
Sąd 
Najwyższy 
w  postanowieniu z dnia 14.06.2005 r. V CZ 61/05 (niepublik.) i skład orzekający 
w  niniejszej 
sprawie 
pogląd 
ten 
podziela. 
Złożenie 
więc 
odrębnego 
pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie adwokata do złożenia skargi 
o  stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, było 
niezbędne. Pełnomocnictwo złożone w niniejszej sprawie na wezwanie sądu, nie 
odpowiada tym wymaganiom, co uzasadniało odrzucenie skargi. Z tych względów,  
na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak 
w  sentencji. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jz