V CZ 25/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, uznając, że odmienna wykładnia przepisu przez Sąd Najwyższy w innej sprawie nie stanowi podstawy do wznowienia.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, opartą na zarzucie odmiennej wykładni art. 26 § 4 k.s.h. przez Sąd Najwyższy w innej sprawie. Skarżący E. W. domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem oddalającym powództwo o zapłatę odszkodowania. Sąd Najwyższy uznał, że odmienna wykładnia przepisu w innej sprawie nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania, a zarzucana wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako taka podstawa.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie E. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania. Skarga ta była oparta na przepisach art. 403 § 2 i 3 k.p.c. i dotyczyła postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2005 r., który oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 stycznia 2005 r. W pierwotnej sprawie oddalono powództwo E. W., K. W. i S. W. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności o zapłatę odszkodowania za straty spowodowane sprzedażą mienia prywatnego powodów, które wchodziło w skład masy upadłości spółki. Sąd Apelacyjny uznał, że dokonanie przez Sąd Najwyższy w innych sprawach odmiennej wykładni art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) od zaprezentowanej w sprawie, której dotyczy skarga, nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Sąd Najwyższy w niniejszym postanowieniu oddalił zażalenie, podzielając stanowisko Sądu Apelacyjnego. Stwierdzono, że skarżący oparł skargę na zarzucie naruszenia prawa materialnego (art. 26 § 4 k.s.h.), a wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania. Orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego nie są okolicznościami faktycznymi ani dowodami w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., ani nie dotyczą stosunku prawnego będącego przedmiotem rozstrzygnięcia w zakończonym postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, odmienna wykładnia przepisu prawa materialnego przez Sąd Najwyższy w innej sprawie nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 403 § 2 i 3 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego w celu wykazania słuszności swojego poglądu prawnego nie są okolicznościami faktycznymi ani dowodami, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Nie dotyczą one również stosunku prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonym postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.). Wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Powszechna Kasa Oszczędności
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. W. | osoba_fizyczna | skarżący |
| K. W. | osoba_fizyczna | powód |
| S. W. | osoba_fizyczna | powód |
| Powszechna Kasa Oszczędności | instytucja | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 403 § § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Odmienna wykładnia przepisu prawa materialnego przez Sąd Najwyższy w innej sprawie nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.
Pomocnicze
k.s.h. art. 26 § § 4
Kodeks spółek handlowych
Przepis dotyczący przekształcenia spółki cywilnej w jawną, którego wykładnia była przedmiotem sporu.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3951
Kodeks postępowania cywilnego
Zdanie drugie, dotyczące terminu wniesienia odpowiedzi na zażalenie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmienna wykładnia przepisu art. 26 § 4 k.s.h. przez Sąd Najwyższy w innej sprawie nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania. Powołane orzeczenia Sądu Najwyższego nie są okolicznościami faktycznymi ani dowodami w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Powołane orzeczenia Sądu Najwyższego nie dotyczą stosunku prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w zakończonym postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.). Odpowiedź na zażalenie wniesiona po terminie.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego (art. 26 § 4 k.s.h.) w zakończonym postępowaniu jako podstawa wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
wadliwość orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania Orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego w celu wykazania słuszności swego poglądu prawnego nie są okolicznościami faktycznymi lub dowodami, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c.
Skład orzekający
Stanisław Dąbrowski
przewodniczący
Gerard Bieniek
członek
Grzegorz Misiurek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania w kontekście odmiennej wykładni przepisów przez Sąd Najwyższy w innych sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przekształceniem spółki i wykładnią art. 26 § 4 k.s.h.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wznowieniem postępowania i wykładnią przepisów, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 25/07 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie ze skargi E. W. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa E. W., K. W. i S. W. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […] o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 września 2005 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2007 r., zażalenia skarżącego E. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2006 r., oddala zażalenie oraz wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem odrzucił - opartą na przepisach art. 403 § 2 i 3 k.p.c. - skargę E. W. o wznowienie postępowania 2 zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z 8 września 2005 r. oddalającym apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 27 stycznia 2005 r. Tym ostatnim orzeczeniem oddalone zostało powództwo E. W., K. W. i S. W. przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności […] o zapłatę odszkodowania za straty spowodowane sprzedażą - wskutek działania pełnomocnika pozwanej zasiadającego w radzie wierzycieli - mienia prywatnego powodów, jako wchodzącego w skład masy upadłości „A." E. W. i S-ka Spółki Jawnej w C. Sąd Apelacyjny wskazał, że dokonanie przez Sąd Najwyższy w sprawach zakończonych postanowieniami z: 26 kwietnia 2004 r., V CSK 159/05 (nie publ.), 23 czerwca 2004 r., V CZ 53/04 (nie publ.) i z 8 lipca 2003 r., IV CK 13/03 (nie publ.) odmiennej wykładni art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) od zaprezentowanej w sprawie, której dotyczy skarga, nie stanowi - wbrew twierdzeniom skarżącego -ustawowej podstawy wznowienia postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę przez uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania, kwestionując ocenę przytoczonych w niej podstaw wznowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Domagając się wznowienia postępowania skarżący podniósł, że w prawomocnie zakończonym procesie odszkodowawczym sądy orzekające uznały, iż przekształcenie spółki cywilnej „A." w spółkę jawną na podstawie art. 26 § 4 k.s.h. (w brzmieniu obowiązującym w dniu 6 kwietnia 2001 r.) spowodowało przejście z mocy prawa na nowo utworzoną spółkę prawa własności nieruchomości przysługującego wspólnikom spółki cywilnej. Tymczasem w sprawie o wpis w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz spółki jawnej „A." (wywodzonego z powyższego przekształcenia) Sąd Najwyższy dokonał odmiennej wykładni powołanego wyżej przepisu (postanowienie z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 159/05). Prawidłowo zatem Sąd Apelacyjny uznał, że w istocie skarżący oparł skargę na zarzucie naruszenia - w zakończonym postępowaniu – prawa materialnego (art. 26 § 4 k.s.h.). W konsekwencji trafnie ocenił, że wadliwość 3 orzeczenia wynikająca z obrazy prawa materialnego nie może być kwalifikowana jako ustawowa podstawa wznowienia postępowania. Orzeczenia Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego w celu wykazania słuszności swego poglądu prawnego nie są okolicznościami faktycznymi lub dowodami, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. Nie dotyczą też one stosunku prawnego, który był przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnie zakończonym postępowaniu (art. 403 § 3 k.p.c.). Sąd Najwyższy z przytoczonych względów orzekł, jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Oddalając wniosek pozwanego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego miał na względzie fakt, iż zawierająca ten wniosek odpowiedź na zażalenie wniesiona została po upływie terminu określonego w art. 3951 zdanie drugie k.p.c. jc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI