V CZ 23/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu apelacji jako niewłaściwie opłaconej, potwierdzając zasadność zastosowania przepisów przejściowych dotyczących opłat sądowych.
Powód wniósł apelację od wyroku oddalającego jego powództwo, jednak Sąd Okręgowy odrzucił ją jako niewłaściwie opłaconą. Sąd Okręgowy uznał, że opłata była zaniżona, a zastosowanie miały przepisy przejściowe dotyczące opłat sądowych. Powód złożył zażalenie, kwestionując zastosowanie tych przepisów. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając opłatę za faktycznie zaniżoną i potwierdzając prawidłowość zastosowania przepisów przejściowych.
Sprawa dotyczyła zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w G., który odrzucił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w T. oddalającego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej. Sąd Okręgowy uznał apelację za niewłaściwie opłaconą, wskazując na zaniżoną kwotę opłaty w stosunku do wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Okręgowy powołał się na art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c., podkreślając, że mimo uchylenia tego przepisu, miał on zastosowanie w sprawie ze względu na datę jej wszczęcia (7 kwietnia 2005 r.) oraz przepis intertemporalny (art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 5 grudnia 2008 r.). Powód w zażaleniu kwestionował zastosowanie tego przepisu, uznając go za niekonstytucyjny. Sąd Najwyższy w składzie SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca), SSN Marta Romańska i SSN Maria Szulc, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie. Sąd Najwyższy potwierdził, że opłata od apelacji została uiszczona w niewłaściwej wysokości (2 000 zł zamiast 3 250 zł), co wynikało prawdopodobnie z błędnego odczytania postanowienia o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy uznał również, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 1302 § 3 k.p.c. ze względu na przepisy przejściowe. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie art. 98 i 108 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ma zastosowanie ze względu na przepisy przejściowe.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 5 grudnia 2008 r., przepis art. 1302 § 3 k.p.c. obowiązywał w sprawach wszczętych przed dniem 1 lipca 2009 r., nawet jeśli został później uchylony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwani
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. K. | osoba_fizyczna | powód |
| K. B. | osoba_fizyczna | pozwany |
| G. N. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 1302 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowany w sprawach wszczętych przed 1 lipca 2009 r. na podstawie przepisów przejściowych.
Dz. U. Nr 234, poz. 1571 art. 8 § ust. 1
Ustawa nowelizująca z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Przepis intertemporalny określający zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie przepisów przejściowych dotyczących opłat sądowych. Niewłaściwa wysokość opłaty od apelacji.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. jest niekonstytucyjne i nie powinno mieć miejsca po 1 lipca 2009 r.
Godne uwagi sformułowania
Trafne i w istocie niekwestionowane jest stwierdzenie Sądu Okręgowego, że powód za pośrednictwem swego pełnomocnika uiścił opłatę od apelacji w niewłaściwej (zaniżonej) wysokości Powód za pośrednictwem reprezentującego go adwokata wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 23 listopada 2010 r., oddalającego powództwo, określając wartość zaskarżenia kwotą 65 000 zł oraz uiszczając opłatę apelacyjną w wysokości 2 000 zł. Sąd odwoławczy podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu 7 kwietnia 2005 r., miał zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. mimo jego uchylenia z dniem 1 lipca 2009 r.
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący, sprawozdawca
Marta Romańska
członek
Maria Szulc
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych dotyczących opłat sądowych w sprawach cywilnych oraz zasady ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z datą wszczęcia postępowania i uchyleniem konkretnego przepisu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatami sądowymi i przepisami przejściowymi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Dane finansowe
WPS: 65 000 PLN
koszty postępowania zażaleniowego: 1834 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 23/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa H. K. przeciwko K. B. i G. N. o uzgodnienie treści księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 listopada 2011 r., 1) oddala zażalenie; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 1834 zł (jeden tysiąc osiemset trzydzieści cztery) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Powód za pośrednictwem reprezentującego go adwokata wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 23 listopada 2010 r., oddalającego powództwo, określając wartość zaskarżenia kwotą 65 000 zł oraz uiszczając opłatę apelacyjną w wysokości 2 000 zł. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację jako niewłaściwie opłaconą, ponieważ od podanej wartości zaskarżenia opłata apelacyjna wynosiła 3 250 zł (art. 373 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.). Sąd odwoławczy podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu 7 kwietnia 2005 r., miał zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. mimo jego uchylenia z dniem 1 lipca 2009 r. (art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 5 grudnia 2008 r. ..., Dz. U. Nr 234, poz. 1571). W zażaleniu powód wniósł o uchylenie tego postanowienia kwestionując przede wszystkim zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 1302 § 3 k.p.c., będącego – zdaniem skarżącego – przepisem niekonstytucyjnym, który nie powinien być stosowany po dniu 1 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Trafne i w istocie niekwestionowane jest stwierdzenie Sądu Okręgowego, że powód za pośrednictwem swego pełnomocnika uiścił opłatę od apelacji w niewłaściwej (zaniżonej) wysokości; uiścił 2 000 zł zamiast 3 250 zł. Tego rodzaju uchybienie wynikało zapewne z błędnego odczytania postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 czerwca 2006 r., zwalniającego powoda częściowo od kosztów sądowych, a mianowicie od wpisu od pozwu ponad kwotę 2 000 zł. Powyższa sentencja była precyzyjna i nie dawała jakichkolwiek podstaw do sugestii, że zakres zwolnienia od kosztów był szerszy i oddziaływał na ograniczenie należności sądowych w przyszłości. Sąd Rejonowy dostosował się w tym zakresie do wniosku powoda z dnia 10 kwietnia 2006 r. (k. 115-116). Sąd Okręgowy wykazał ponadto w sposób jurydycznie uzasadniony, że w rozpoznawanej sprawie, wszczętej przed 1 lipca 2009 r., obowiązywał art. 1302 3 § 3 k.p.c., a to zgodnie z intertemporalnym przepisem art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571). Zarzuty powoda w tym zakresie nie respektują jednoznacznych przepisów ustawowych, nie mogą być zatem uwzględnione. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.). md
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI