V CZ 22/11

Skarżący M. M. złożył skargę o wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 10 grudnia 2009 r. (sygn. akt II Ca 723/09). Wyrokiem tym oddalono apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego, który zasądził od niego solidarnie z innym współpozwanym odszkodowanie na podstawie art. 299 k.s.h. jako członka zarządu spółki z o.o. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał przyczynę restytucyjną z art. 403 § 2 k.p.c., opierając się na dowodzie z opinii biegłego sądowego z dnia 8 października 2010 r., wydanej w innej sprawie (V GC 271/08 Sądu Rejonowego). Według skarżącego, opinia ta miała wykazać inną datę powstania obowiązku pozwanego zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości reprezentowanej spółki. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. odrzucił skargę jako nieopartą na ustawowej podstawie (art. 410 § 1 k.p.c.), argumentując, że wskazana opinia biegłego została sporządzona po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie I CZ 2/07 (II Ca 723/09). M. M. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia i powołując się na naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie i uznał je za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią art. 403 § 2 k.p.c., środek dowodowy stanowiący podstawę do wznowienia postępowania musiał istnieć w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu. Dowód, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie może być podstawą do wznowienia postępowania. Sąd Najwyższy przywołał w tym kontekście uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r. (III PZP 63/68) oraz postanowienie z dnia 15 września 2005 r. (II CZ 78/05). Wobec oczywistej zasadności zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398^14 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający