V CZ 18/15

Sąd Najwyższy2015-04-29
SAOSnieruchomościsłużebności gruntoweŚrednianajwyższy
nieruchomościsłużebność przesyłuzasiedzenieprawo rzeczowepostępowanie cywilneSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu drugiej instancji o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy, co było związane z zarzutem zasiedzenia służebności przesyłu. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo rozpoznał zarzut pozwanego i przeprowadził postępowanie dowodowe, w związku z czym uchylił wyrok Sądu Okręgowego.

Sprawa dotyczyła powództwa o nakazanie zaniechania naruszeń prawa własności i zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, w której pozwany podniósł zarzut zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Sąd Rejonowy w G. oddalił powództwo, uznając zarzut pozwanego za skuteczny. Sąd Okręgowy w G., rozpoznając apelację powoda, uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Sąd Okręgowy powołał się na to, że linia energetyczna mogła zmienić przebieg, a druga została zlikwidowana. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie pozwanego, uznał, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Rejonowy rozpoznał istotę sprawy, rozpoznał zarzut pozwanego i przeprowadził postępowanie dowodowe. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd drugiej instancji nieprawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, ponieważ rozpoznał zarzut pozwanego dotyczący zasiedzenia służebności przesyłu i przeprowadził postępowanie dowodowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku

Strona wygrywająca

T. Spółka Akcyjna w K.

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznapowód
T. Spółka Akcyjna w K.spółkapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji może uchylić wyrok sądu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, jeżeli sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Pomocnicze

k.p.c. art. 108 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji, uchylając wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach instancji zaskarżonej orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Na postanowienie sądu drugiej instancji o przekazaniu sprawy do rozpoznania innemu sądowi lub o odmowie jego przekazania przysługuje zażalenie.

k.p.c. art. 398 § 15

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, jeżeli naruszono przepisy postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy. Sąd pierwszej instancji przeprowadził postępowanie dowodowe. Sąd pierwszej instancji prawidłowo rozpoznał zarzut zasiedzenia służebności przesyłu.

Odrzucone argumenty

Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Wydanie wyroku wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Godne uwagi sformułowania

uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie nie można się zgodzić ze stanowiskiem Sądu Okręgowego o uchyleniu orzeczenia Sądu pierwszej instancji nie można również poczytywać Sądowi Rejonowemu uznania istoty rozpoznawanej sprawy za drugorzędną

Skład orzekający

Teresa Bielska-Sobkowicz

przewodniczący

Irena Gromska-Szuster

członek

Wojciech Katner

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja art. 386 § 4 k.p.c. w kontekście rozpoznania istoty sprawy i zarzutu zasiedzenia służebności przesyłu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji uchylił wyrok sądu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z rozpoznaniem istoty sprawy i zarzutem zasiedzenia służebności przesyłu, co jest istotne dla praktyków prawa nieruchomości i procesowego.

Sąd Najwyższy wyjaśnia: Kiedy sąd drugiej instancji może uchylić wyrok sądu pierwszej instancji?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 18/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. M. przeciwko T. Spółce Akcyjnej w K. o nakazanie i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 października 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 7 lutego 2014 r. Sąd Rejonowy w G. oddalił powództwo K. M. przeciwko T. Spółce Akcyjnej w K. oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania w sprawie o nakazanie zaniechania naruszeń prawa własności i zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, w której pozwany przeciwstawił powodowi skuteczny zarzut zasiedzenia służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu. W wyniku rozpoznania apelacji powoda Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. W zażaleniu strona pozwana zaskarżyła wyrok Sądu drugiej instancji ze względu na naruszenie art. 386 § 4 w związku z art. 108 § 2 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i oddalenie apelacji powoda w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z rozstrzygnięciem w każdej sytuacji o kosztach postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Uchylenie wyroku sądowego z przyczyn wskazanych w art. 386 § 4 k.p.c. może m. in. nastąpić, jeżeli sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Sąd Okręgowy zastosował powołany przepis uważając, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Miało to polegać na tym, że niezasadne było przyjęcie dokonania przez pozwaną skutecznego zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu w sytuacji, gdy od czasu posadowienia na nieruchomości urządzeń przesyłowych, z pewnością już w 1965 r., na skutek przeprowadzanych remontów przez poprzedników prawnych pozwanego przesunięciu uległa linia energetyczna napowietrzna nad tą nieruchomością, a druga linia napowietrzna została zlikwidowana w ten sposób, że przewody umieszczono w osobnym przebiegu pod ziemią. Sąd Okręgowy 3 powołał się w motywach w szczególności na postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2007 r„ III CSK 90/07 i z dnia 19 grudnia 2012 r„ II CSK 218/12 (nie publ.). Z orzeczeń tych wynika, że po pierwsze, przedmiotem zasiedzenia może być tylko służebność o konkretnej treści, nie zaś bliżej nieokreślone prawo oraz istotą tej służebności jest przebieganie linii energetycznej nad nieruchomością powoda, a po drugie o posiadaniu prowadzącym do zasiedzenia służebności decyduje przede wszystkim przebieg linii nad nieruchomością obciążoną, a nie umiejscowienie słupa podtrzymującego przewody, jaki także występuje w rozpoznawanej sprawie. Ze stanowiskiem Sądu Okręgowego o uchyleniu orzeczenia Sądu pierwszej instancji nie można się zgodzić. Nie można również poczytywać Sądowi Rejonowemu uznania istoty rozpoznawanej sprawy za drugorzędną (s. 8 uzasadnienia Sądu Okręgowego), gdyż w kwestii, której dotyczyła sprawa i odmienne stanowiska jej uczestników, Sąd pierwszej instancji uzasadnił swoje stanowisko, rozpoznany został zarzut pozwanego i przeprowadzone postępowanie dowodowe. To prowadzi do wniosku o zasadności zażalenia o nieprawidłowym zastosowaniu art. 386 § 4 k.p.c. W tych okolicznościach należało na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 11 i § 3 k.p.c. uchylić zaskarżony wyrok oraz na podstawie art. 108 § 2 w związku z art. 391 § 1, art. 3941 i art. 39821 k.p.c. pozostawić rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI