V CZ 18/13

Sygn. akt V CZ 18/13 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 28 maja 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) 
SSN Marian Kocon 
SSN Marta Romańska (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa E.S.-F. 
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. M. 5  
w S. 
o uchylenie uchwał, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 28 maja 2013 r., 
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 22 stycznia 2013 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację E. 
S.-F., powódki w sprawie przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy 
ul. M. nr 5 o uchylenie uchwał, w części, w której powódka skarżyła rozstrzygnięcie 
w przedmiocie oddalenia powództwa o uchylenie uchwały nr 1/2011, 2/2011, 
3/2011, 6/2011, 8/2011, podjętych na zebraniu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. 
M. nr 5 w S. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że apelacja dotycząca tych uchwał była 
dotknięta brakami formalnymi, bowiem powódka - mimo wezwania - nie wskazała w 
niej wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 368 § 1 i 2 k.p.c.). 
W zażaleniu na postanowienie z 22 stycznia 2013 r. powódka zarzuciła, 
że  Sąd błędnie ocenił charakter uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej, a przed 
wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia popełnił błędy proceduralne polegające na 
tym, że  poinformował strony telefonicznie o odwołaniu rozprawy apelacyjnej 
wyznaczonej na 10 stycznia 2013 r., a następnie rozpoznał sprawę na posiedzeniu 
niejawnym. W efekcie powódka pozbawiona została możliwości zgłoszenia 
dodatkowych argumentów na piśmie, co by nastąpiło, gdyby była powiadomiona, 
że sąd rozpatrzy sprawę na posiedzeniu niejawnym. 
Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 
Z art. 368 § 2 k.p.c. wynika, że w sprawach o prawa majątkowe należy 
w  apelacji oznaczyć wartość przedmiotu zaskarżenia. Następuje to przy 
odpowiednim zastosowaniu art. 19-24 i art. 25 § 1 k.p.c. 
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że dla 
rozróżnienia majątkowego bądź niemajątkowego charakteru konkretnej sprawy nie 
jest istotne, czy rozpoznawana jest ona w następstwie wytoczenia powództwa 
o świadczenie, czy też powództw o ustalenie albo ukształtowanie prawa 
lub stosunku prawnego. Sprawą majątkową jest sprawa, w której zgłoszone 
żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ 

 
3 
na  stosunki majątkowe stron. Sprawy o uchylenie uchwał nie mają jednolitego 
charakteru. O ich majątkowym albo niemajątkowym charakterze decyduje 
przedmiot 
uchwały 
podlegającej 
zaskarżeniu 
(por. 
postanowienia 
Sądu 
Najwyższego: z 11 lutego 2003 r., V CZ 208/02, niepubl. oraz z 6 października 
2006 r., V CZ 67/06, niepubl.). 
Do tego kryterium odwołał się Sąd Apelacyjny dokonując oceny 
charakteru  uchwał zaskarżonych przez powódkę w oddalonym powództwie, 
a  dotyczyły 
one: 
- 
udzielenia 
absolutorium 
zarządowi; 
- 
zatwierdzenia 
sprawozdania finansowego za  2010 r.; - rozliczenia wyniku finansowego; - 
zatwierdzenia planu gospodarczego; - wysokości zaliczek na pokrycie kosztów 
zarządu 
nieruchomością 
wspólną; 
- 
gromadzenia 
środków 
finansowych 
na rachunku bankowym; - wyrażenia sprzeciwu na zaciągnięcie samowolnych 
zobowiązań finansowych w imieniu pozwanej; - zgody na nieodpłatne korzystanie 
z  części nieruchomości wspólnej oraz umieszczenia tablicy informacyjnej przez 
przedsiębiorcę. 
Nie ma racji powódka, o ile kwestionuje pogląd Sądu Apelacyjnego, 
że sprawy o uchylenie uchwał o przedmiocie określonym wyżej są sprawami 
o prawa majątkowe, gdyż przedmiot uchwał zaskarżonych przez powódkę dotyczy 
realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki 
majątkowe stron. O majątkowym charakterze sprawy o uchylenie uchwały 
w przedmiocie udzielania absolutorium zarządowi i zatwierdzenia sprawozdania 
finansowego wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale z 9 grudnia 2005 r., 
III CZP 111/05, OSNC 2006, nr 11, poz. 183. Nie sposób jest inaczej ocenić uchwał 
dotyczących gromadzenia środków na rachunkach bankowych oraz zgody na 
nieodpłatne korzystanie z części nieruchomości dla umieszczenia na niej tablicy 
informacyjnej. 
Powyższe oznacza, że powódka - wnosząc apelację od wyroku 
oddalającego jej powództwo - miała obowiązek wskazania wartości przedmiotu 
zaskarżenia (art. 368 § 2 k.p.c.), zaś nieusunięcie tego braku w terminie 
uzasadniało jej odrzucenie. Zarzut naruszenia art. 370 k.p.c. nie może zatem być 
uznany za usprawiedliwiony. 

 
4 
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 
§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jw