V CZ 156/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego uchylające wyrok Sądu Okręgowego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, uznając je za bezzasadne.
Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, kwestionując ocenę Sądu Okręgowego co do niewykazania szkody przez powoda. Pozwany złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że jego kognicja w takich przypadkach ogranicza się do kontroli prawidłowości zastosowania art. 386 § 4 k.p.c., a zarzut naruszenia tego przepisu przez Sąd Apelacyjny był nieuzasadniony.
Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zakwestionował ocenę Sądu Okręgowego, że strona powodowa nie wykazała poniesienia szkody jako przesłanki dochodzonego roszczenia, uznając konieczność przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego celem ustalenia wysokości szkody. Zaskarżając ten wyrok zażaleniem, strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. i wniosła o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, wskazał, że zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji służy wyłącznie kontroli prawidłowości zastosowania przez ten sąd art. 386 § 4 k.p.c. lub art. 386 § 2 k.p.c., a jego kognicja nie obejmuje merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny był nieuzasadniony, ponieważ Sąd Apelacyjny nie ograniczył się do stwierdzenia konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego, ale podważył także stanowisko Sądu Okręgowego co do niewykazania szkody przez powoda. W związku z tym, zażalenie zostało oddalone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Kognicja Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu zażaleń na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji ogranicza się do kontroli prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. lub art. 386 § 2 k.p.c. i nie obejmuje merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że zażalenie na postanowienie kasatoryjne ma na celu wyłącznie kontrolę zastosowania przepisów o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, a nie merytoryczną ocenę rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwany (w zakresie zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej w K. | spółka | powód |
| Sopockiemu Towarzystwu Ubezpieczeń ERGO HESTIA Spółce Akcyjnej | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, gdy sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy.
k.p.c. art. 394¹ § § 1-1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis regulujący zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kognicja Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu zażaleń na postanowienie kasatoryjne ogranicza się do kontroli zastosowania art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c., podważając ustalenia Sądu Okręgowego co do niewykazania szkody.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny.
Godne uwagi sformułowania
kognicja Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu tego rodzaju zażaleń nie obejmuje zatem merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy, co zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. stanowi podstawę do wydania przez sąd drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego.
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący, sprawozdawca
Józef Frąckowiak
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym na postanowienia kasatoryjne oraz kryteriów stosowania art. 386 § 4 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu zaskarżania postanowień kasatoryjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące zakresu kontroli Sądu Najwyższego w sprawach z zażalenia na postanowienie kasatoryjne, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy może badać merytorycznie wyrok sądu drugiej instancji? Wyjaśniamy granice kontroli zażalenia.”
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 156/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Kompanii Węglowej Spółki Akcyjnej w K. przeciwko Sopockiemu Towarzystwu Ubezpieczeń ERGO HESTIA Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2013 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 9 października 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 października 2012 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 26 stycznia 2012 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zakwestionował ocenę Sądu Okręgowego, że strona powodowa nie wykazała poniesienia szkody jako przesłanki dochodzonego roszczenia. W tej sytuacji zachodziła konieczność przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego celem ustalenia wysokości szkody, co w ocenie Sądu Apelacyjnego uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Zaskarżając ten wyrok zażaleniem na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c. strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 4 i wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji przewidziane w art. 3941 § 1-1 k.p.c. jest środkiem zaskarżania, który służy wyłącznie kontroli prawidłowości zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 386 § 4 k.p.c. lub art. 386 § 2 k.p.c. W judykaturze prezentowane jest jednolicie stanowisko, że kognicja Sądu Najwyższego przy rozpoznawaniu tego rodzaju zażaleń nie obejmuje zatem merytorycznej oceny zaskarżonego wyroku. Zupełnie bezprzedmiotowe były zatem wnioski zawarte w rozpoznawanym zażaleniu. Jego uwzględnienie mogłoby skutkować wyłącznie uchyleniem zaskarżonego wyroku i prowadzić do ponownego rozpoznania wniesionej apelacji. Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. był jednak nieuzasadniony. Wbrew stanowisku skarżącego Sąd Apelacyjny wydając orzeczenie kasatoryjne nie ograniczył się do stwierdzenia, że w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia w całości postępowania dowodowego w celu ustalenia wysokości szkody. Podważył bowiem także stanowisko Sądu Okręgowego, że strona powodowa nie wykazała zaistnienia szkody i wskazał, że Sąd Okręgowy stwierdzając także niewykazanie wysokości szkody nie dokonał ustaleń dla 3 określenia wysokości szkody w oparciu o dokumenty złożone przez stronę powodową i akta szkodowe. Tego rodzaju stwierdzenia przytoczone przez Sąd Apelacyjny pozwalały stwierdzić, że Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy, co zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c. stanowi podstawę do wydania przez sąd drugiej instancji orzeczenia kasatoryjnego. Zaskarżone orzeczenie odpowiada zatem prawu. Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI