III CZ 10/11

Sąd Najwyższy2011-03-18
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
koszty sądowekoszty zastępstwa procesowegouzasadnienie orzeczeniakontrola instancyjnaSąd Najwyższyzażalenieart. 100 k.p.c.art. 328 k.p.c.

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego z powodu braku uzasadnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego. Strony zarzuciły naruszenie przepisów dotyczących kosztów i uzasadnienia. Sąd Najwyższy uznał, że uzasadnienie Sądu Okręgowego było niewystarczające, ponieważ ograniczyło się do powołania przepisu bez wskazania motywów rozstrzygnięcia. W związku z tym uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy w składzie Jacek Gudowski (przewodniczący-sprawozdawca), Dariusz Dończyk i Barbara Myszka rozpoznał zażalenie pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 21 października 2010 r. Sąd Okręgowy, zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w B., zasądził od pozwanych na rzecz powódki kwotę 7 839,71 zł z odsetkami oraz koszty postępowania apelacyjnego. Pozwani zakwestionowali orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 100 oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwaloną judykaturę, stwierdził, że kontrola instancyjna jest możliwa tylko wtedy, gdy sąd wyższej instancji zna podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia oraz przesłanki i motywy przyjęte przez sąd niższej instancji. Brak uzasadnienia lub jego rażące luki stoją na przeszkodzie takiej kontroli i zazwyczaj powodują konieczność uchylenia orzeczenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że samo powołanie przepisu lub powtórzenie jego treści nie odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c., zwłaszcza gdy przepis posługuje się znamionami ocennymi. Dotyczy to również uzasadniania rozstrzygnięć o kosztach postępowania. W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy ograniczył się do powołania art. 100 k.p.c., nie wskazując motywów swojego rozstrzygnięcia, a w szczególności nie rozważając zakresu uwzględnienia apelacji ani wysokości poniesionych przez strony wydatków. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, brak uzasadnienia lub jego rażące luki stoją na przeszkodzie kontroli instancyjnej i zazwyczaj powodują konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, w tym postanowienia o kosztach postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na utrwaloną judykaturę, zgodnie z którą kontrola instancyjna wymaga znajomości podstawy prawnej i motywów orzeczenia. Brak uzasadnienia lub jego wady uniemożliwiają wszechstronną kontrolę i prowadzą do uchylenia orzeczenia, co dotyczy również rozstrzygnięć o kosztach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznapowódka
B. K.osoba_fizycznapozwana
M. K.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymaga wskazania podstawy prawnej i motywów rozstrzygnięcia, co jest niezbędne do kontroli instancyjnej. Samo powołanie przepisu lub jego powtórzenie nie jest wystarczające.

Pomocnicze

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zasad orzekania o kosztach postępowania, które wymagały szczegółowego uzasadnienia w kontekście uwzględnienia apelacji i poniesionych wydatków.

k.p.c. art. 361

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy postępowania apelacyjnego i wymagań stawianych uzasadnieniu orzeczenia sądu drugiej instancji.

k.p.c. art. 398¹⁵ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje skutki uwzględnienia skargi kasacyjnej, w tym możliwość uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. poprzez brak wystarczającego uzasadnienia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Naruszenie art. 100 k.p.c. poprzez brak rozważenia zakresu uwzględnienia apelacji i wysokości poniesionych przez strony wydatków przy orzekaniu o kosztach.

Godne uwagi sformułowania

brak uzasadnienia albo jego rażące luki stoją na przeszkodzie kontroli instancyjnej samo powołanie przepisu będącego podstawą orzeczenia albo powtórzenie jego treści z reguły nie odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c. niewskazanie podstawy prawnej oraz motywów, którymi kierował się sąd drugiej instancji orzekając o kosztach postępowania, oznacza, iż uzasadnienie nie odpowiada wymaganiom

Skład orzekający

Jacek Gudowski

przewodniczący-sprawozdawca

Dariusz Dończyk

członek

Barbara Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące uzasadnienia orzeczeń sądowych, w szczególności w zakresie rozstrzygnięć o kosztach postępowania, oraz konsekwencje ich niedopełnienia."

Ograniczenia: Dotyczy głównie kwestii proceduralnych związanych z uzasadnieniem orzeczeń, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ponieważ podkreśla znaczenie prawidłowego uzasadniania orzeczeń, zwłaszcza w kontekście kosztów postępowania. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji.

Brak uzasadnienia kosztów? Sąd Najwyższy uchyla decyzję!

Dane finansowe

WPS: 7839,71 PLN

zapłata: 7839,71 PLN

zwrot kosztów procesu: 2300 PLN

zwrot kosztów postępowania odwoławczego: 855 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CZ 10/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 marca 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Dariusz Dończyk 
SSN Barbara Myszka 
 
 
w sprawie z powództwa J. K. 
przeciwko B. K. i M. K. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 18 marca 2011 r., 
zażalenia pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte  
w wyroku Sądu Okręgowego w T. 
z dnia 21 października 2010 r.,  
 
uchyla zaskarżone postanowienie (pkt 3 wyroku) i w tym 
zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w T. do 
ponownego 
rozpoznania 
oraz 
orzeczenia 
o 
kosztach 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
 
Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Sąd Okręgowy w T. – po roz-
poznaniu apelacji obu stron, ale tylko w uwzględnieniu apelacji powódki – zmienił 
zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w B. w części uwzględniającej powództwo 
i orzekającej o kosztach w ten sposób, że zasądził solidarnie od pozwanych na 
rzecz powódki kwotę 7 839,71 zł z odsetkami oraz kwotę 2300 zł tytułem 
częściowego 
zwrotu 
kosztów 
procesu. 
Oddalając 
apelację 
pozwanych, 
Sąd Okręgowy zasądził od pozwanych na rzecz powódki kwotę 855 zł tytułem 
zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. 
 
Pozwani w zażaleniu zakwestionowali orzeczenie o kosztach postępowania 
apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 100 oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361 
k.p.c.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Kontrola instancyjna – w tym wypadku kontrola dokonywana przez Sąd 
Najwyższy w ramach postępowania zażaleniowego zainicjowanego na podstawie 
art. 3941 § 1 k.p.c. – jest możliwa tylko wówczas, gdy sąd wyższej instancji zna 
podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia oraz przesłanki i motywy przyjęte 
przez sąd, który wydał to orzeczenie, lub może je łatwo wysnuć na podstawie 
całokształtu okoliczności (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 
1946 r., C.III. 1061/45, „Państwo i Prawo” 1945, nr 5-6, s. 219). W związku z tym 
w judykaturze przyjmuje się, że brak uzasadnienia albo jego rażące luki stoją na 
przeszkodzie kontroli instancyjnej i na ogół powodują konieczność uchylenia 
zaskarżonego orzeczenia (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 
1935 r., C.III. 116/34, „Głos Adwokatów” 1936, nr 3, s. 101, z dnia 29 marca 
1935 r., C.III. 616/34, Zb.Urz. 1935, poz. 437 lub z dnia 4 listopada 1936 r., C.III. 
1156/34, OSP 1936, poz. 152). 
 
Przyjmuje się również, że samo powołanie przepisu będącego podstawą 
orzeczenia albo powtórzenie jego treści z reguły nie odpowiada wymaganiom art. 
328 § 2 k.p.c. i nie pozwala na dokonanie wszechstronnej kontroli instancyjnej. 
Jest tak szczególnie wtedy, gdy przepis będący podstawą rozstrzygnięcia posługuje 

 
3 
się znamionami ocennymi i niedookreślonymi, co wymaga od sądu szczegółowej 
motywacji podjętej decyzji procesowej (por. np. orzeczenia Sądu Najwyższego 
z dnia 26 kwietnia 1935 r., C.III. 773/34, Zb.Urz. 1936, poz. 96 i z dnia 24 maja 
1935 r., C.III. 950/34, „Przegląd Sądowy” 1936, poz. 32 oraz wyrok 
Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2001 r., I PKN 498/00, OSNP 2003, nr 9, 
poz. 222). 
 
Przedstawione poglądy należy odnieść także do uzasadniania rozstrzygnięć 
o kosztach 
postępowania, 
co 
Sąd 
Najwyższy 
podkreślił, 
stwierdzając, 
że niewskazanie podstawy prawnej oraz motywów, którymi kierował się sąd drugiej 
instancji 
orzekając 
o 
kosztach 
postępowania, 
oznacza, 
iż 
uzasadnienie 
nie odpowiada wymaganiom przewidzianym w art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 
k.p.c. (postanowienie z dnia 25 lutego 2010 r., V CZ 7/10, OSNC-ZD 2010, nr D, 
poz. 104). 
W tym stanie rzeczy, skoro Sąd Okręgowy ograniczył się wyłącznie do 
powołania art. 100 k.p.c., nie wskazując motywów swego rozstrzygnięcia, 
a w szczególności nie rozważając zakresu uwzględnienia roszczenia (apelacji) oraz 
wysokości poniesionych przez strony wydatków, należało orzec jak w sentencji 
(art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.; por. także postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 5 listopada 2010 r., I CZ 55/10, niepubl.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI