III CZ 50/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku, wskazując na brak wniosku o zweryfikowanie odmowy zwolnienia od kosztów.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, wniesionej z powodu nieuiszczenia opłaty. Skarżący zarzucił nieważność postanowienia z powodu pominięcia oznaczenia jego przedmiotu. Sąd Najwyższy uznał, że choć takie uchybienie miało miejsce, nie skutkowało ono pozbawieniem skarżącego możności działania. Ponadto, sąd wskazał, że nie można badać zasadności odmowy zwolnienia od kosztów sądowych bez odpowiedniego wniosku skarżącego w zażaleniu, a taki wniosek nie został złożony.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie wniesione przez A. H. na postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia 30 czerwca 2016 r., które odrzuciło skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego sądu z dnia 15 stycznia 2016 r. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego należnej opłaty w ustawowym terminie. Skarżący w zażaleniu domagał się uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi, podnosząc, że postanowienie z dnia 25 lutego 2016 r. (które odrzuciło skargę) jest nieważne, ponieważ w jego rubrum pominięto oznaczenie przedmiotu rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał, że pominięcie oznaczenia przedmiotu rozpoznania w postanowieniu z dnia 25 lutego 2016 r. stanowiło uchybienie, jednak nie miało ono związku z podnoszonym przez skarżącego pozbawieniem możności działania. Sąd Najwyższy podkreślił również, że może badać zasadność odmowy zwolnienia od kosztów sądowych przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem, ale tylko na wniosek skarżącego zawarty w zażaleniu, zgodnie z art. 393[19] k.p.c. w zw. z art. 380 k.p.c. Pełnomocnik skarżącego nie zawarł takiego wniosku w rozpoznawanym zażaleniu, ograniczając się do żądania uchylenia postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. Zarzut naruszenia art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i stwierdzenie bezzasadności odmowy zwolnienia od kosztów nie mogły wywołać skutku określonego w art. 380 k.p.c. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pominięcie oznaczenia przedmiotu rozpoznania w postanowieniu jest uchybieniem, ale nie skutkuje nieważnością postanowienia ani pozbawieniem strony możności działania, jeśli nie ma związku z podnoszonymi zarzutami.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że choć pominięcie oznaczenia przedmiotu rozpoznania w postanowieniu jest uchybieniem, to nie ma ono związku z podnoszonym przez skarżącego pozbawieniem możności działania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
A. H.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. H. | osoba_fizyczna | skarżący |
| D. G. | osoba_fizyczna | powód |
| A. H. | osoba_fizyczna | pozwanego |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.c. art. 393 § 19
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 380
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 102 § 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nieważność postanowienia z dnia 25 lutego 2016 r. z powodu pominięcia oznaczenia jego przedmiotu. Pozbawienie możności działania skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Niewątpliwie, pominięcie w postanowieniu z dnia 25 lutego 2016 r. oznaczenia przedmiotu rozpoznania nakazuje ocenić jako uchybienie, niemniej jednak nie istnieje związek pomiędzy tym uchybieniem a podnoszonym w zażaleniu pozbawieniem możności działania. Sąd Najwyższy może wprawdzie badać zasadność odmowy zwolnienia od kosztów sądowych przy rozpoznawaniu, jak w sprawie, zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu nieuiszczenia opłat, jednak może to uczynić tylko na wniosek skarżącego zawarty w zażaleniu.
Skład orzekający
Maria Szulc
przewodniczący
Marian Kocon
sprawozdawca
Barbara Myszka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, wymogów formalnych postanowień oraz procedury odwoławczej w zakresie kosztów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z opłatami i wnioskiem o zwolnienie od kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem i kosztami sądowymi, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
“Kiedy pominięcie w postanowieniu może nie oznaczać jego nieważności? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 50/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi A. H. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt III Ca …/13, z powództwa D. G. przeciwko A. H. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2016 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt III WSC …/16, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w N. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2016 r. wniesioną przez pozwanego, gdyż w ustawowym terminie skarżący nie uiścił należnej opłaty. W zażaleniu na to postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istota zarzutów zażalenia sprowadza się do twierdzenia, że w rubrum negatywnego postanowienia z dnia 25 lutego 2016 r. pominięto oznaczenie jego przedmiotu, skutkujące nieważnością tego postanowienia. Niewątpliwie, pominięcie w postanowieniu z dnia 25 lutego 2016 r. oznaczenia przedmiotu rozpoznania nakazuje ocenić jako uchybienie, niemniej jednak nie istnieje związek pomiędzy tym uchybieniem a podnoszonym w zażaleniu pozbawieniem możności działania. Dalej, Sąd Najwyższy może wprawdzie badać zasadność odmowy zwolnienia od kosztów sądowych przy rozpoznawaniu, jak w sprawie, zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu nieuiszczenia opłat, jednak może to uczynić tylko na wniosek skarżącego zawarty w zażaleniu (art. 393 19 k.p.c. w zw. z art. 380 k.p.c.). Takiego wniosku pełnomocnik skarżącego nie zawarł w rozpoznawanym zażaleniu, gdyż nie wniósł o zweryfikowanie postanowienia z dnia 25 lutego 2016 r. Domagał się wyłącznie uchylenia zaskarżonego postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r. o odrzuceniu skargi, a sam zarzut naruszenia art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i stwierdzenie o bezzasadności odmowy zwolnienia od kosztów nie mogą wywołać skutku określonego w art. 380 k.p.c. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu. jw kc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI