V CZ 42/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił orzeczenie o kosztach procesu w części dotyczącej opłat za czynności radcy prawnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.
Pozwana zaskarżyła postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących opłat za czynności radcy prawnego oraz brak uzasadnienia dla zasądzonej kwoty. Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie o kosztach w zaskarżonym zakresie nie poddaje się kontroli instancyjnej z powodu ograniczonego uzasadnienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, nakazując rozważenie zastosowania art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanej na orzeczenie o kosztach procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny, zmieniając wyrok Sądu Okręgowego, zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 105 180,20 zł z odsetkami, oddalił powództwo w pozostałej części oraz zasądził koszty procesu za obie instancje. Pozwana zaskarżyła postanowienie o kosztach w części dotyczącej opłat za czynności radcy prawnego, zarzucając naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat oraz podnosząc argumenty za zastosowaniem art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie orzeczenia o kosztach było ograniczone jedynie do przytoczenia przepisów, co uniemożliwiało kontrolę instancyjną. W szczególności nie było możliwe odparcie zarzutu naruszenia przepisów rozporządzenia dotyczących wysokości opłat za czynności radcy prawnego. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił orzeczenie o kosztach w zaskarżonej części i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, zlecając rozważenie zastosowania art. 102 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczenie o kosztach procesu w zaskarżonym zakresie nie poddaje się kontroli instancyjnej, jeśli jego uzasadnienie jest ograniczone jedynie do przytoczenia przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak szczegółowego uzasadnienia uniemożliwia ocenę prawidłowości zastosowania przepisów, w tym przepisów dotyczących opłat za czynności radcy prawnego oraz zasadności zastosowania art. 102 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gmina B. | instytucja | powódka |
| D. F. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (13)
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 15
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 2 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 6 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 12 § ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego z urzędu
Sąd wskazał na naruszenie tego rozporządzenia poprzez zasądzenie opłaty w wysokości wyższej niż jedna stawka minimalna, bez wskazania okoliczności przemawiających za tym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie o kosztach procesu nie zostało wystarczająco uzasadnione, co uniemożliwia kontrolę instancyjną. Istnieje możliwość naruszenia przepisów rozporządzenia w zakresie ustalania opłat za czynności radcy prawnego. Należy rozważyć zastosowanie art. 102 k.p.c. ze względu na podnoszone przez pozwaną okoliczności.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie w przedmiocie kosztów w zaskarżonym zakresie nie poddaje się kontroli instancyjnej Nie jest możliwe zwłaszcza odparcie zarzutu skarżącej, że Sąd ustalił wysokość zasądzonych opłat za czynności radcy prawnego z naruszeniem [...] polegającym na zasądzeniu opłaty w wysokości wyższej niż jedna stawka minimalna, bez wskazania, jakie okoliczności przemawiają za tym.
Skład orzekający
Hubert Wrzeszcz
przewodniczący-sprawozdawca
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niewystarczające uzasadnienie orzeczeń o kosztach procesu, zasady ustalania opłat za czynności radcy prawnego, stosowanie art. 102 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku uzasadnienia orzeczenia o kosztach w kontekście opłat za czynności radcy prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego, jakim jest uzasadnienie orzeczeń o kosztach procesu, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy brak uzasadnienia kosztów procesu może unieważnić orzeczenie?”
Dane finansowe
WPS: 110 995,96 PLN
zapłata: 105 180,2 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 42/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Gminy B. przeciwko D. F. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r., zażalenia pozwanej na orzeczenie o kosztach procesu, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2010 r., uchyla zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2010 r., orzeczenie o kosztach procesu w części dotyczącej opłaty za czynności radcy prawnego w obu instancjach i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego, którym oddalono powództwo o zapłatę 110 995,96 zł, w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powódki 105 180,20 zł z ustawowymi odsetkami, oddalił powództwo pozostałej części i zasądził od pozwanej na rzecz powódki 12 767 zł kosztów procesu oraz oddalił apelację w pozostałej części i zasądził od pozwanej na rzecz powódki 10 950 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Uzasadnienie orzeczenia o kosztach procesu zostało ograniczone do przytoczenia przepisów art. 98 i 108 § 1 k.p.c. Zawarte w wyroku postanowienie o kosztach za obie instancje zaskarżyła zażaleniem pozwana w części dotyczącej rozstrzygnięcia o opłatach za czynności radcy prawnego. Zarzuciła, że zasądzone w tym zakresie koszty zostały ustalone z naruszeniem art. 98 § 3 i 99 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Ponadto podniosła, że zachodzą w sprawie okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zawarte w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku reformatoryjnego motywy rozstrzygnięcia o kosztach procesu zarówno za pierwszą instancję, jak i instancję odwoławczą zostały ograniczone jedynie do przytoczenia wskazanych wyżej przepisów prawa. W tej sytuacji orzeczenie w przedmiocie kosztów w zaskarżonym zakresie nie poddaje się kontroli instancyjnej. Nie jest możliwe zwłaszcza odparcie zarzutu skarżącej, że Sąd ustalił wysokość zasądzonych opłat za czynności radcy prawnego z naruszeniem § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.), polegającym na zasądzeniu opłaty w wysokości wyższej niż jedna stawka 3 minimalna, bez wskazania, jakie okoliczności przemawiają za tym. Przy ponownym rozstrzyganiu o kosztach procesu niezbędne będzie także rozważenie, czy są podstawy - zwłaszcza ze względu na okoliczności podnoszone przez skarżącą – do zastosowania art. 102 k.p.c. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39815 § 1 i art. 108 § 2 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI